Έχετε φτάσει ποτέ σε αδιέξοδο;

giannisvitara

Εκκολαπτόμενο μέλος

Ο giannisvitara αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλλεται CAD/CAM Designer και μας γράφει από Λυκόβρυση (Αττική). Έχει γράψει 319 μηνύματα.
όχι στο δρόμο καλέ:hehe: :hehe: στη ζωή σας και πως αντιδράσατε. Εγώ πολλές φορές, η πιο εντονή που θυμάμαι ήταν όταν έφυγα από το σπίτι και ξαναγύρισα μετά από μια μέρα. ΚΟιμήθηκα μες στα μάξι. Είμουνα ράκος.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Οσες φορες εχει τυχει να "κινδυμεψω" βρεθω σε αδιεξοδο, εχω παντα κατι εναλλακτικο. Οχι προσχεδιασμενο.. Ερχεται εκεινη την στιγμη. Μεχρι τωρα τουλαχιστον, δεν μου εχει συμβει να μην ξερω τι να κανω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το αδιέξοδο είναι κάτι πολύ σπάνιο στην ζωή. Και επειδή η ζωή συνεχίζεται όλοι μας κάνουμε ένα τσακ και συνεχίζουμε .Απλά δεν το καταλαβαίνουμε!
Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις που αυτό το τσακ δεν υπάρχει και φαίνεται!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:| Αδιέξοδο είναι ένας τοίχος στή "μαπα" σ'ένα στενο σοκάκι...κόβει κάποια πορεία,ενα τρόπο ζωής,μια κοσμοθεωρία και λέγεται αδιέξοδο γιατί ποτέ δεν φτάνεις στο τέλος του δρόμου αυτού! Δεν ξεπερνιέται,ούτε πισωγυρίζει...τελματώνεις ! Αδιέξοδα λογής-λογής,όταν μπορεί και παλεύεται είναι απλά μια "στενωσιά",οχι αδιέξοδο...! Ναι, ζώ ενα τέτοιο χρόνια τώρα,ψάχνοντας το "φωτάκι"...:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Συναισθηματικο αδιεξοδο, ναι.
Πανικοβληθηκα, εκανα τις ηλιθιες κινησεις τη μια μετα την αλλη, εφαγα καποιους μηνες απ'τη ζωη μου κλεισμενη στο σπιτι σε αθλια κατασταση, αλλα ζησαμε εμεις καλα, κι αυτοι καλυτερα.
Τα παντα εχουν λυση, και ευτυχως τα αδιεξοδα ειναι μοναχα προσωρινα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εγώ σε συναισθηματικό αδιέξοδο έχω φτάσει!Αλλά ευτυχώς το ξεπέρασα γρήγορα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
έχω φτάσει σε αδιέξοδο αρκετές φορές και ήταν σοβαρά τα πράγματα αλλά τελικά όλα καλυτερεύουν. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μόλις πιάσεις πάτο,η άνοδος αποτελεί μονόδρομος!

-peinaw_zw

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν υπάρχουν αδιέξοδα στη ζωή. Απόδειξη ότι πάντα βρίσκεται κάποια λύση.

imagesqtbnANd9GcQCUI1RvVlB7ZwDSIq4u3g35_-1.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αρκετες φορες και μαθαίνεις πως όταν πιασεις πάτο, υπάρχει και άλλος πάτος και μετά όπως σωστα λέτε η άνοδος. Λυση, να ζούμε το παρρον, μην σκεφτόμαστε το μελλον αν θα'ναι μαυρο και αν μας εχουν προδωσει φιλοι και σχεση, το μοναστηρι να'ναι καλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χμ αδιεξοδο;
Οχι, αδιεξοδο δε θα το λεγα.
Απλως εχω αισθανθει να βαδιζω και να βλεπω μεγαλα εμποδια που προσπαθουσαν να με κρατησουν στασιμη.
Τι εκανα; Εδωσα απλουστατα μια γερη κλωτσια και τα συνετριψα ολα. Πηρα φορα και πηγα μπροστα.
Αδιεξοδα σεμενα δεν υπαρχουν. Εμποδια ναι, πολλα. Αλλα δεν ταφηνω να μου χαλασουν την πορεια. Κι οσο μεγαλωνω τοσο σκληροτερη και δυνατοτερη αισθανομαι.
Δεν ξερω, ετσι μου βγαινει. Απλα δεν ειμαι απο τους τυπους που το βαζουν κατω ή στα ποδια. Ακομα κι αν αυτο μου δημιουργει στο δρομο πληγες. Ζω με αυτες και προχωραω..!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι....είμαι τώρα στη ζωή μου...κάποια στιγμή βρήκα κάποια μηνύματα του άντρα μου σε άλλη γυναίκα, έφυγα από το σπίτι για ένα διάστημα, αποφάσισα να μη χωρίσω και να δώσω άλλη μια ευκαιρία, αλλά από τότε τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Δεν μπορώ να κάνω ούτε μπροστά ούτε πίσω
 
Ναι....είμαι τώρα στη ζωή μου...κάποια στιγμή βρήκα κάποια μηνύματα του άντρα μου σε άλλη γυναίκα, έφυγα από το σπίτι για ένα διάστημα, αποφάσισα να μη χωρίσω και να δώσω άλλη μια ευκαιρία, αλλά από τότε τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Δεν μπορώ να κάνω ούτε μπροστά ούτε πίσω
Συνήθως τα αδιέξοδα τέτοιας φύσης σχετίζονται με οικονομική ανασφάλεια και φόβο ανάληψης ενός αβέβαιου μέλλοντος σε επίπεδο επιβίωσης. Όταν μια κατάσταση γίνει αβίωτη σε ψυχολογικό επίπεδο, τότε δεν υπολογίζεις ούτε τα παραπάνω και αποχωρείς με όποιο κόστος.
Κοινώς το αδιέξοδο εμείς το συντηρούμε( συνήθως επί μακρόν κάτι που και εγώ βίωσα στο παρελθόν για άλλους λόγους ).
 
glauki δεν ειναι μόνο οικονομική ανασφάλεια...είναι κι αγάπη. Ο άντρας μου έχει μόνο εμένα και σοβαρό πρόβλημα υγείας. Θα μου πεις ας το σκεφτόταν τότε. Δεν το σκέφτηκε. Έχω καταλάβει τι τον ώθησε να κάνει ό,τι έκανε. Ένα κομμάτι μου δείχνει κατανόηση κι ένα άλλο δε μπορεί να το ξεχάσει...ή μάλλον φοβάται μην ξαναπληγωθεί
 
glauki δεν ειναι μόνο οικονομική ανασφάλεια...είναι κι αγάπη. Ο άντρας μου έχει μόνο εμένα και σοβαρό πρόβλημα υγείας. Θα μου πεις ας το σκεφτόταν τότε. Δεν το σκέφτηκε. Έχω καταλάβει τι τον ώθησε να κάνει ό,τι έκανε. Ένα κομμάτι μου δείχνει κατανόηση κι ένα άλλο δε μπορεί να το ξεχάσει...ή μάλλον φοβάται μην ξαναπληγωθεί
Δε βγαινει νοημα για τιποτα απο οσα εγραψες .

Διαβασες τα μηνυματα , εφυγες για καποιο διαστημα , αποφασισες να γυρισεις λογω του προβληματος υγειας , ως δια μαγειας καταλαβες τον λογο και τωρα εχεις αμφιβολιες . Αμφιβολιες για ποιον λογο ?
 
Δε βγαινει νοημα για τιποτα απο οσα εγραψες .

Διαβασες τα μηνυματα , εφυγες για καποιο διαστημα , αποφασισες να γυρισεις λογω του προβληματος υγειας , ως δια μαγειας καταλαβες τον λογο και τωρα εχεις αμφιβολιες . Αμφιβολιες για ποιον λογο ?

Για να έβγαζαν νόημα θα έπρεπε να είσαι στη θέση της. Γενικά οι καταστάσεις ειναι τελειως διαφορετικές μεταξύ των ανθρώπων και κάποιες θέλουν ειδικό δεν θεωρω οτι ειμαστε σε θέση να κρίνουμε.
 
Νομίζω αν ξεπεράσουμε κάποια όρια, κάποιες γραμμές, δεν υπάρχει γυρισμός. Σχετικά με τις σχέσεις. Εφόσον δεν υπάρχει αλλαγή, δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε ή να ξεχάσουμε κάποια γεγονότα, δεν υπάρχει βελτίωση, γιατί επιμένουνε σε τελειωμενες καταστάσεις; Θα μου πείτε λόγω συνήθειας, βολεματος, εξάρτησης, συμβιβασμού. Δυσκολεύσαι να αποδεχτείς ότι ο άνθρωπος που ήθελες δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να γυρίσει πια. Κολλάς στην φαντασίωση και ξεχνάς πόσο κακό σου κάνει στην πραγματικότητα. Εμένα αυτό που με ταρακούνησε περισσότερο ήταν η διαπίστωση, θέλω για πάντα να αγαπιέμαι έτσι; Αυτό μου αξίζει; Ένας άνθρωπος που δεν με σέβεται αρκετά, και πρέπει να αμφισβητώ και να συμβιβάζω τα πάντα μαζί του; Δεν νομίζω. Δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύσκολο η να πονάει τόσο πολύ. Καλύτερα λοιπόν να αφήνουμε τις σχέσεις μας να πεθαίνουν με την αξιοπρέπεια που τους αξίζει, αν προλάβει να απομεινει καθόλου, παρά να καθόμαστε και να τις ξεφτιλιζουμε με τα αδιέξοδα μας...
 
Μπορει να ειναι κ ετσι....δεν ξερω...προσπαθει ισως. Αλλα για εμενα μπορει να μην ειναι αρκετο γιατι πληγωθηκα παρα πολυ κ φοβαμαι να το ξαναπαθω. Τελος παντων! Ξημερωσε μια νεα μερσ
 
Νομίζω αν ξεπεράσουμε κάποια όρια, κάποιες γραμμές, δεν υπάρχει γυρισμός. Σχετικά με τις σχέσεις. Εφόσον δεν υπάρχει αλλαγή, δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε ή να ξεχάσουμε κάποια γεγονότα, δεν υπάρχει βελτίωση, γιατί επιμένουνε σε τελειωμενες καταστάσεις; Θα μου πείτε λόγω συνήθειας, βολεματος, εξάρτησης, συμβιβασμού. Δυσκολεύσαι να αποδεχτείς ότι ο άνθρωπος που ήθελες δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να γυρίσει πια. Κολλάς στην φαντασίωση και ξεχνάς πόσο κακό σου κάνει στην πραγματικότητα. Εμένα αυτό που με ταρακούνησε περισσότερο ήταν η διαπίστωση, θέλω για πάντα να αγαπιέμαι έτσι; Αυτό μου αξίζει; Ένας άνθρωπος που δεν με σέβεται αρκετά, και πρέπει να αμφισβητώ και να συμβιβάζω τα πάντα μαζί του; Δεν νομίζω. Δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύσκολο η να πονάει τόσο πολύ. Καλύτερα λοιπόν να αφήνουμε τις σχέσεις μας να πεθαίνουν με την αξιοπρέπεια που τους αξίζει, αν προλάβει να απομεινει καθόλου, παρά να καθόμαστε και να τις ξεφτιλιζουμε με τα αδιέξοδα μας...

Οι σχέσεις πάνε κατα διαόλου... χθες διάβασα για revenge porn απο 35αρη Αξιωματικό της ΕΛΑΣ (Πλέον εχει ξεφτυλιστει η εννοια του Αξιωματικού... και με αυτα που κάνουν... ο αλλος Πλωτάρχης του ΛΣ και πιάστηκε για ναρκωτικά κτλ)

και χθες πάλι εκανε μηνυση μια γυναικα γνωστου δικηγορου (οχι του Λυτρα) για ενδοοικογενειακή βία.

Οποτε μια χαρά ειμαστε μόνοι μας. Αράξτε... ανοιξτε και κλιματιστικο και ολα καλά.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top