Η ποιότητα εικόνας. Διάβαζα σε
αυτή τη δημοσκόπηση ότι η συντριπτική πλειοψηφεία έχει ως σημαντικότερο κριτήριο για την επιλογή ψηφιακής μηχανής την “ποιότητα εικόνας”. Ας μείνουμε λίγο στον ορισμό. Προσέξτε τη σοφή επιλογή των λέξεων: “Ποιότητα” και “εικόνας” βαλμένες δίπλα δίπλα. Μιλάει από μόνο του το πράγμα, καλύτερη ποιότητα εικόνας, άρα καλύτερη εικόνα, άρα καλύτερη φωτογραφία, σωστά?... Λάθος.
H ποιότητα της φωτογραφίας καθορίζεται από χίλια δύο πράγματα: το φώς, το θέμα, η στιγμή, το συναίσθημα, το καδράρισμα, την κατάλληλη γωνία και απόσταση λήψης, τις υπόλοιπες επιλογές φόρμας του φωτογράφου και κυρίως το περιεχόμενο, αλλά πάντως όχι από την “ποιότητα εικόνας”.
Μην πέφτετε στην ομολογουμένως πολύ καλοστημένη παγίδα μάρκετινγκ της Κάνον, Σόνυ, Νίκον (στο εξής “ΚαΣοΝίκον”).
Ένα παράδειγμα: Το 2004 ο
Άλεξ Ματζόλι κέρδισε το διεθνές βραβείο φωτοδημοσιογραφίας της χρονιάς. Το βραβείο αυτό είναι εξαιρετικά βαρύτιμο, και οι αντίστοιχες φωτογραφίες μένουν στην ιστορία. Η φωτογραφική μηχανή που χρησιμοποίησε ήταν μια αρχαία για τα σημερινά δεδομένα και ατσούμπαλη
ψηφιακή κόμπακτ των 5 μεγκαπίξελ, χωρίς δυνατότητα αλλαγής φακών. Είναι το είδος της μηχανής που αγοράζει κανείς δώρο στη μητέρα του για να βγάζει φωτογραφίες το μουσακά και τις γαρδένιες στον κήπο, είδα πρόσφατα μια μεταχειρισμένη στο ebay που πουλιόταν για $30. Για σκεφτείτε το λίγο, $30 - βραβείο φωτοδημοσιογράφου της χρονιάς. Δεν νομίζω να παραπονέθηκε τότε κανείς για την “ποιότητα εικόνας” του Ματζόλι, κι αν παραπονέθηκε δε νομίζω να τον πείραξε τον ίδιο ιδιαίτερα απ'τη στιγμή που κέρδισε τη βραβειάρα, το συμβόλαιο συνεργασίας με το Μάγκνουμ και την εφ'όρου ζωής χορηγία της Ολύμπους.
Συμπέρασμα: αν σας ενδιαφέρει η φωτογραφία, όσο πιό γρήγορα ξεχάσετε την ποιότητα εικόνας και προχωρήσετε σε πιό σημαντικά θέματα τόσο το καλύτερο, γιατί στη φωτογραφία υπάρχουν πολλά σημαντικά θέματα, που θέλουν δουλειά.
