Αθεΐα vs πίστη στον Θεό - Οφέλη και μειονεκτήματα κάθε στάσης

[Υδροχόος]

Μπορείς να με κρίνεις όσο θέλεις.

Στην εμμονή αναφερόμουν στο θέμα με την θρησκεία.
Δεν έχει κανείς από μας σατανικές προθέσεις και το οτι κρίνουμε αυτές τις πρακτικές και άλλα εκκλησιαστικά είναι δικαίωμα του καθενός και κάτι με το οποίο θα πρέπει να μάθεις να ζείς.

Αυτό που λες για τα σχολιαρόπαιδα και τους μαντράχαλους και πως κάνουμε σαν παιδάκια, βρίσκομαι σε φόρουμ δεν βγάζω κάποιον επίσημο λόγο ως εκπρόσωπος κράτους.

Προφανώς και θα μαλακιστούμε και θα γελοιοποιηθούμε.

Και στα σχόλια περί ηλικίας, τι να πω κρίμα αν θεωρείτε πως απο κάποια στιγμή κι έπειτα στην ζωή σας θα πρέπει να χάσετε το χιούμορ και την παιδικότητα σας και να είστε σοβαροφανείς και καθώς πρέπει. Εγώ τέτοια κολλήματα δεν έχω.

Θα σε αφήσω, κορίτσι...Σε λίγο, και αν έτσι συνεχίσει, θα γεμίσουμε σελίδες επί σελίδων μόνο εμείς οι δυο. Και είναι κουραστικό και για τους υπόλοιπους...

Μπορώ να καταλάβω πότε κάποιος κάνει χιούμορ. Και να γελάσω κι εγώ...Δεν είμαι εξωγήινη. Συνηθισμένος άνθρωπος είμαι. Με το αστείο θα γελάσω. Με την ειρωνεία δυσκολεύομαι...

Αναφορικά με τα υπόλοιπα...Ναι. Σοβαροφανής είμαι. Και το παίζω και καθώς πρέπει (αλλά δεν είμαι...). Με τσάκωσες...

Καλή συνέχεια...

 

[Πάνθηρας!]

Ένα αστέρι έσβησε ωσάν το άστρο της Βηλθεέμ (για να είμαστε on topic)

Αμα τα έσοδα μου ξεκινουσαν από 2000 σταθερά καθε μήνα θα άξιζε το κόπο να βαρεσω μια παραιτηση .... Πλέον ο πήχυς έχει ανέβει κλείνω τα 40 δεν είμαι 30....

Στα 30 μας το 2016... Δεχομααταν και το 1200αρι και ειμασταν κ ευχαριστημένοι... Τότε.

Τώρα το minimum είναι τα 1800.

 

[adams33]

!

Βέβαια εσείς βλέπετε και μέσα απο τοίχους, βλέπετε τις προθέσεις μας, τη μαυρίλα μας και το πόσο μας λείπει η αγάπη. Κλαίω

Θα κοιταχτώ το ξέρω τώρα τελευταία που συμφωνώ απόλυτα

Αυτή πραγματικα η πεποίθηση ότι αυτό που έχω πει για εσένα είναι 100% σίγουρο και δεν μου αλλάζεις άποψη είναι η στιγμή που λες ,τι φαση ρε φίλε, διορατική χάρισμα πιστεύει ο άλλος ότι έχει...

Εκεί δεν τρελενεσαι ; Ειδικά όταν προσπαθήσει να πείσει και τους άλλους;

Εδώ έχουμε φάει τις σαρκες μας να καταλάβουμε εμείς πολλές φορές γιατί συμπεριφερομαστε έτσι και έρχεται ο άλλος ως παντογνωστης να σου πει τι κρύβεις εσύ....

Τους εξηγείς και συνεχίζουν να σε ειρωνευονται και μάλιστα μα σε ακυρώνουν γιατί ξέρουν αυτοί....

Ε τοτε δεν τους σιχτιριζεις ,κατεβαζεις ρολα και δεν τους ξαναβλεπεις ;

 

[glayki]

Προφανώς και θα μαλακιστούμε και θα γελοιοποιηθούμε.

Δεν προσφέρονται όλα τα θέματα για γελοιοποίηση και μαλάκυνση. Νομίζω πως μπορείς να το καταλάβεις αυτό. Άλλο θέμα είναι να μαλακιζόμαστε κάνοντας χαβαλέ στο θέμα πχ σχέσεις και άλλο να ασχολούμαστε με χλευασμό με την πίστη κάποιων. Ξέρεις η διαφωνία είναι θεμιτή, όπως και η αρνητική κριτική και η επιχειρηματολογία υπέρ ή κατά, αλλά ο τρόπος είναι που κάνει τη διαφορά.

 

[amarelia]

Δεν προσφέρονται όλα τα θέματα για γελοιοποίηση και μαλάκυνση. Νομίζω πως μπορείς να το καταλάβεις αυτό. Άλλο θέμα είναι να μαλακιζόμαστε κάνοντας χαβαλέ στο θέμα πχ σχέσεις και άλλο να ασχολούμαστε με χλευασμό με την πίστη κάποιων.

Άντε πάλι, το γεγονός οτι για σένα ο αγιασμός είναι ιερός για μένα δεν σημαίνει τίποτα. Προφανώς και μπορώ να το διακωμωδήσω όπως θέλω.
Πέρα από αυτό, στο συγκεκριμένο θέμα φέρω μόνο επιστημονικά επιχειρήματα ή θέματα υγιεινής και ασφάλειας.
Δεν γελοιοποίησα τίποτα, παρότι θα είχα κάθε δικαίωμα να το κάνω.

 

[ilias90]

Ας λέει ο καθένας ό,τι θέλει. Έτσι κι αλλιώς είναι τιμή μας να μας κακολογούν ή να χλευάζουν όταν αυτό γίνεται για την πίστη μας στον Κύριο:
«Μακάριοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν και σας κακολογήσουν με κάθε ψεύτικη κατηγορία εξαιτίας μου.»
(Κατά Ματθαίον).

Καθήκον δε του Χριστιανού είναι να κάνει απολογητική:
«Τον Κύριον δε και Θεόν δοξάσατε και λατρεύσατέ τον ως άγιον μέσα στις καρδιές σας. Να είσθε δε πάντοτε έτοιμοι, δια να απολογήσθε υπέρ της αληθείας εις καθένα, που σας ζητεί απόδειξιν δι' αυτά, που πιστεύετε και ελπίζετε να απολαύσετε εκ μέρους του Θεού, χωρίς να φανατίζεσθε και να εξάπτεσθε.»
(Α' επιστολή Πέτρου).

...κι ας μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές μπορεί να προσβαλλόμαστε, όχι επειδή χλευάζεται ο Χριστιανισμός αλλά η πίστη μας. Κι αυτό το τελευταίο είναι σημαντικό βήμα για την ταπείνωση, την αυθεντική Χριστιανική ταπείνωση, δηλαδή η επιβολή του ανώτερου εαυτού (ψυχής) πάνω στον κατώτερο (εγώ). Ακόμα κι αυτοί που ειρωνεύονται ίσως κάποτε μεταστραφούν. Κι εγώ το έχω κάνει για κάποιο διάστημα οπότε στην πραγματικότητα δεν μπορώ να κρίνω κανέναν.

Κάθε Σαούλ μπορεί να γίνει Παύλος...

 

[Υδροχόος]

Ναι, αλλά μη γίνουμε και καρπαζοεισπράκτορες...

Είχε πει κάποτε ο Μ. Σιατίστης Παύλος σε κάποιον που του είπε : "Ο Χριστός είπε άμα σου δίνουνε μία στο ένα μάγουλο να γυρίζεις και το άλλο"...."Ναι" του λέει ο Παύλος "αλλά δεν ξέρεις τί είπε, άμα σου ξαναδώσουνε...". Τα ΄χασε ο άλλος και ρώτησε "Τί είπε ;"..."Τιμωρείτε τους ατάκτους, ίνα μη υπεραίρωνται", απάντησε ο μητροπολίτης...

 

[adams33]

Η έννοια της "τιμωρίας" στον συγκεκριμένο λόγο, αν τον δούμε ως σύνολο και όχι απομονώνοντας μια φράση του, μιλά ουσιαστικά για συγχώρεση, ταπείνωση και φυσικά για εσωτερική ψυχραιμία και πραότητα.

ΣυΝ+χωρέω δηλαδή κανω χώρο μέσα μου για τον αλλον .

Το ότι ακους όμως, δεν σημαίνει ότι συμφωνείς ούτε ότι είσαι σε θέση αν δεν συμφωνείς να τιμωρείς ..

Ακούς απλώς για να καταλάβεις γιατί ο άλλος σκέφτεται έτσι. Και αν όλο αυτό σε πικραίνει, μπορείς να του το πεις ευγενικά και να αποχωρήσεις.

Όλα αυτά λέγονται κυρίως για εμάς τους ίδιους, όχι για τους άλλους. Ειδικά μέσα στην Εκκλησία, ποιος ιερέας θα σου δώσει ποτέ κατεύθυνση να τιμωρήσεις τον άλλον;
Ειδικά ο πατήρ Παύλος που σε πολλές άλλες ομιλίες του εχει διαχωρίσει και εξηγήσει να μην ερμηνεύουμε τις λέξεις όπως εμείς πιστεύουμε .
Μην μιλήσουμε για το χιουμορ που χρησιμοποιεί καμια φορα.Εκει κι αν δεν θελει προσοχή να μην παρουν καποιοι τα λογια του και τα διαστρεβλώνουν .

 

[Υδροχόος]

Να εξηγώ και τα προφανή ; Άσε που δεν ξέρω αν με διαβάζεις κιόλας ή μ΄ έχεις κάνει ignore (μ΄ έχεις μπερδέψει...)...

Μεταφορικά μίλησε, εννοείται. Όχι...τιμωρία, μα "τιμωρία"...

Σε κάθε περίπτωση, άλλο είναι το νόημα : Ότι δε γίνεται, κάθε φορά, ν΄ αγνοούμε τις αδέσποτες (όχι με την κυριολεκτική έννοια, φυσικά...) που έρχονται...

 

[parafernalia]

In any rate, οι μόνοι που θεωρώ πως ίσως όντως πιστεύουν ειλικρινά και αληθινά είναι όσοι ζουν μοναστική ζωή. Οι υπόλοιποι σε ένα ποσοστό 95%-99% είναι ψευτο-πιστοί που εντάσσονται σε κάποια απο τις παραπάνω κατηγορίες.

Αν θες να έχεις ένα καλό κριτήριο πίστης θα πρέπει να δεις ποιοι θεουργούν, συμμετέχουν δηλαδή στα μυστήρια της εκκλησίας. Πηγαίνουν στην εκκλησία, κοινωνούν τακτικά και νηστεύουν Τετάρτη και Παρασκευή και τη Σαρακοστή. Μετά εφαρμόζουν ταπεινά όσο γίνεται πιο πολύ το κήρυγμα των ευαγγελίων της Καινής Διαθήκης. Η εσωτερική πειθαρχία είναι ένα βασικό κριτήριο για να δεχθείς ως δώρο τη θεία Χάρη. Αν δεν την έχεις θα σε παρασέρνει και σένα - όπως και έναν άθεο - η Ειμαρμένη.

Η μοναστική ζωή είναι κάτι διαφορετικό. Αφιερώνεσαι εξ ολοκλήρου στον Θεό γιατί θέλεις να βιώσεις την παρουσία του στον απόλυτο βαθμό. Είναι μια επιλογή, όχι ανώτερη απ' την επιλογή ενός λαϊκού ανθρώπου, απλά διαφορετική.

Ο ορθόδοξος χριστιανός ευελπιστεί στην ανάσταση της ψυχής του. Δηλαδή την ανασύσταση και τελειοποίησή του απ' τον ίδιο το Θεό εν μέσω του εκμαγείου σώματος και πνεύματος που αφήνει σε αυτή τη ζωή. Με βάση τις γραφές, θα γίνει κάποια στιγμή μια διαλογή απ' τον Κύριο Ιησού Χριστό. Οι φίλοι του θα τον ακολουθήσουν σε μια νέα επουράνια ζωή. Οι υπόλοιποι δεν ξέρουμε τι θα γίνουν. Δεν είναι μανιχαϊστικό καλό - κακό, παράδεισος - κόλαση, υπάρχουν πιθανώς και άλλα ενδεχόμενα. Όποιος δεν είναι έτοιμος να δεχθεί τη Χάρη σε αυτή τη φυσαλίδα του χωροχρόνου ο Θεός θα τον περιμένει, ίσως δίνει δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες.

Ίσως ο Θεός να είναι Θεός του Γαλαξία μας και ο Ιησούς ένας απ' τους υιούς, ο μοναδικός για μας τους ανθρώπους της Γης. Δεν έχει όμως κανένα νόημα να τα σκέφτεσαι αυτά. Η ουσία είναι να λυτρωθείς απ' την αγωνία της ανυπαρξίας γι' αυτό ακολουθείς πιστά ένα δρόμο και όπου σε βγάλει.

Ο άθεος θα πει φυσικά πως το κίνητρο είναι ψυχολογικό, θέλεις τον "imaginary friend". Αν δεν καταλαβαίνεις το βάθος του βίου και της διδασκαλίας του Ιησού, ναι κάπως έτσι είναι.

 

[Samael]

Εγώ μιλάω για τις άυλες πεποιθήσεις.

Και αυτές μέσα στο κεφάλι σου υπάρχουν ως ηλεκτρική δραστηριότητα βέβαια...επειδή δεν τις βλέπεις δεν σημαίνει πως δεν έχουν φυσική υπόσταση. Ακριβώς όπως όταν πατάς κουμπάκια και βλέπεις πράγματα στην οθόνη του κινητού σου απο κάτω γίνεται της πουτάνας απο σήματα που μεταφέρουν πληροφορία ως η/μ πεδία. Ίσως δεν τα βλέπεις αλλά εκεί είναι, πλήρως μετρήσιμα, και ακόμα και εαν δεν μπορείς να εξηγήσεις ακριβώς τι συμβαίνει, υπάρχει λογική πίσω απο το πως επιτρέπουν στο κινητό σου να κάνει όσα σπουδαία κάνει.

Same goes with the brain. Ίσως να μην είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε οτιδήποτε συμβαίνει εκεί μέσα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως υπερβαίνουν την λογική ή την φυσική υπόσταση. Σημαίνει πως δεν έχει προχωρήσει ακόμα τόσο η επιστήμη για να δώσει ακριβή μοντέλα και ερμηνείες του πως η δομή και η λειτουργικότητα οδηγεί στην συμπεριφορά.

 

[Πουπουλίνα]

Καμια μελέτη ή απόδειξη οτι «τέτοιες πρακτικές» προκαλούν μαζικά αύξηση ιογενών λοιμώξεων , απλων ή σοβαρών υπάρχει; Γιατί για το αντίθετο- για την μη επικινδυνότητα- υπάρχουν άπειρες .

Δειξε μια.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 8 λεπτά πριν

Τα μεν παραδείγματα είτε είναι αναγκαία για λόγους επιβίωσης είτε για το καλό τους. Βασικά το σχολείο πέρα απο το "καλό τους" είναι και υποχρεωτικό απο τον νόμο. No way out.

Η εκκλησία τώρα είναι προσηλυτισμός όταν γίνεται σε μικρά παιδιά. Δεν μπορείς να υποχρεώνεις το παιδί να έρχεται και να συμμετάσχει στην θρησκεία σου. Άστο να μεγαλώσει και εάν θέλει να κάνει join θα το κάνει μόνο του. Αλλά όχι με το ζόρι, ούτε ψυχολογικές πιέσεις και άλλες φοβέρες του τύπου δεν θα πας στον παράδεισο και κάτι τέτοια.

Εμ εκει ειναι η λουμπα.Οταν μεγαλωσει ΑΝ δεν του εχεις κανει πλυση εγκεφαλου θα δει τις μπουρδες αυτες και θα λακισει.Για αυτο και απο μικρα τα βαζουμε στο λουκι αυτο με την πλυση εγκεφαλου για να προβατοποιηθει κανονικα και να μην εχιε προβλημα η βιομηχανια της θρησκειας.

 

[Samael]

Αν θες να έχεις ένα καλό κριτήριο πίστης θα πρέπει να δεις ποιοι θεουργούν, συμμετέχουν δηλαδή στα μυστήρια της εκκλησίας. Πηγαίνουν στην εκκλησία, κοινωνούν τακτικά και νηστεύουν Τετάρτη και Παρασκευή και τη Σαρακοστή. Μετά εφαρμόζουν ταπεινά όσο γίνεται πιο πολύ το κήρυγμα των ευαγγελίων της Καινής Διαθήκης. Η εσωτερική πειθαρχία είναι ένα βασικό κριτήριο για να δεχθείς ως δώρο τη θεία Χάρη. Αν δεν την έχεις θα σε παρασέρνει και σένα - όπως και έναν άθεο - η Ειμαρμένη.

Η μοναστική ζωή είναι κάτι διαφορετικό. Αφιερώνεσαι εξ ολοκλήρου στον Θεό γιατί θέλεις να βιώσεις την παρουσία του στον απόλυτο βαθμό. Είναι μια επιλογή, όχι ανώτερη απ' την επιλογή ενός λαϊκού ανθρώπου, απλά διαφορετική.

Ο ορθόδοξος χριστιανός ευελπιστεί στην ανάσταση της ψυχής του. Δηλαδή την ανασύσταση και τελειοποίησή του απ' τον ίδιο το Θεό εν μέσω του εκμαγείου σώματος και πνεύματος που αφήνει σε αυτή τη ζωή. Με βάση τις γραφές, θα γίνει κάποια στιγμή μια διαλογή απ' τον Κύριο Ιησού Χριστό. Οι φίλοι του θα τον ακολουθήσουν σε μια νέα επουράνια ζωή. Οι υπόλοιποι δεν ξέρουμε τι θα γίνουν. Δεν είναι μανιχαϊστικό καλό - κακό, παράδεισος - κόλαση, υπάρχουν πιθανώς και άλλα ενδεχόμενα. Όποιος δεν είναι έτοιμος να δεχθεί τη Χάρη σε αυτή τη φυσαλίδα του χωροχρόνου ο Θεός θα τον περιμένει, ίσως δίνει δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες.

Ίσως ο Θεός να είναι Θεός του Γαλαξία μας και ο Ιησούς ένας απ' τους υιούς, ο μοναδικός για μας τους ανθρώπους της Γης. Δεν έχει όμως κανένα νόημα να τα σκέφτεσαι αυτά. Η ουσία είναι να λυτρωθείς απ' την αγωνία της ανυπαρξίας γι' αυτό ακολουθείς πιστά ένα δρόμο και όπου σε βγάλει.

Ο άθεος θα πει φυσικά πως το κίνητρο είναι ψυχολογικό, θέλεις τον "imaginary friend". Αν δεν καταλαβαίνεις το βάθος του βίου και της διδασκαλίας του Ιησού, ναι κάπως έτσι είναι.

Υπάρχουν πολλές υποθέσεις τις οποίες κάποιος κριτικά σκεπτόμενος δεν μπορεί να τις αποδεχτεί. Είναι πολλά τα "αν αποδεχτούμε ο,τι" σε σημείο που χτίζεις πύργο με σαθρά θεμέλια διότι μόνο ένα απο αυτά να μην ισχύει αρκεί ώστε όλο το οικοδόμημα να καταρρεύσει.

Σίγουρα το να ζητάς απο τον μέσο λαϊκό άνθρωπο να ζει σαν μοναχός ώστε να αποδείξει την πίστη του είναι υπερβολή. Απο την άλλη όμως οι περισσότεροι είναι χριστιανοί γιατί αυτό έμαθαν απο τους γονείς τους. Ο άλλος μπορεί κάλλιστα να πηγαίνει εκκλησία κάθε Κυριακή, να κοινωνεί και ταυτόχρονα να μπεκροπίνει και όταν γυρνάει σπίτι να ρίχνει και ξύλο στην γυναίκα του. Ακραίο παράδειγμα αλλά θέλω να πω, όλα αυτά απο μόνα τους δεν συνεπάγονται τίποτα. Το πιο συνηθισμένο όμως είναι να λες είμαι χριστιανός και ταυτόχρονα να κάνεις ας πούμε μια νηστεία του τύπου λίγες μέρες. Να λες είμαι χριστιανός και ταυτόχρονα να κουτσομπολεύεις και να ζηλεύεις όλη την γειτονιά, να είσαι απο τους πιο μοχθηρούς και ύπουλους ανθρώπους...Με άλλα λόγια, επιφανειακή πίστη θα έλεγα οι περισσότεροι πως έχουν.

Κατά τα άλλα, το ο,τι η θρησκεία είναι σταθεροποιητικός ψυχολογικός παράγοντας δεν είναι κάτι που ισχύει μόνο για τους πιστούς. Το βλέπουμε σε όλους, πιστούς ή μη. Ο καθένας προσπαθεί να φτιάχνει μια φούσκα μέσα στην οποία η ζωή του έχει νόημα, σταθερότητα και αίσθημα ασφάλειας και συνέχειας. Το φυτό στο σχολείο βλέπει την σταθερότητα στους καλούς βαθμούς. Ο συνάδελφος στην δουλειά χωρίς ζωή βλέπει την σταθερότητα στην επαγγελματική του επίδοση και επιτυχία. Άλλος την βλέπει στις ερωτικές του σχέσεις. Ένα μοντέλο ίσως στην ομορφιά του ή την δημοφιλία του στα social. Ένας πιστός...στην πίστη του σε έναν Θεό. Όλοι τα ίδια αναζητούν, απλώς με διαφορετικούς τρόπους.