Το βλέπεις τελείως μονόπλευρα το πράγμα και χάνεις την μεγάλη εικόνα. Στις ΗΠΑ αυτή στιγμή υπάρχει τεράστια επιδημία παχυσαρκίας, μπορείς εύκολα να κοιτάξεις τα νούμερα για να το επιβεβαιώσεις. Η παχυσαρκία όπως γνωρίζεις συνδέεται με ένα τεράστιο αριθμό ασθενειών οι οποίες ανεβάζουν σε δυσθεώρητα ύψη το κόστος υγείας. Η παχυσαρκία όμως έχει δύο "θετικά" χρειάζεται πολλά χρόνια για να σου δημιουργήσει προβλήματα, και δεν είναι θέμα τύχης, αλλά συνειδητής επιλογής.
Ένας άνθρωπος που έπεσε και έσπασε το πόδι του φυσικά δεν φταίει αυτός, όπως και κάποιος που παθαίνει λευχαιμία. Προ Ομπάμα, δεν ήταν αυτοί οι άνθρωποι που είχαν πρόβλημα ασφάλισης, καθώς πέραν του ότι καμία ασφαλιστική δεν μπορεί να γνωρίζει αν εσύ σπάσεις το πόδι σου ή αν πάθεις λευχαιμία, η πιθανότητα είναι πάρα πολύ μικρή. Αυτοί που είχαν πρόβλημα ήταν κυρίως οι παχύσαρκοι, καθώς εκεί η ασφαλιστική μπορεί να ξέρει με τεράστια ακρίβεια πως αν είσαι 200 κιλά και η βασική διατροφή σου είναι η ζάχαρη, στα 35 θα έχεις διαβήτη και θα είσαι net negative για την επιχείρηση. Οπότε ή σε ασφαλίζει με μεγάλο ασφάλιστρο ή δεν σε ασφαλίζει καθόλου, πράγμα που αποτελεί και άμεσο κίνητρο για τον παχύσαρκο να αδυνατίσει. Πλέον όλοι αυτοί είναι καλυμμένοι ασφαλιστικά και δεν έχουν ούτε αυτό το κίνητρο να αδυνατίσουν και να ακολουθήσουν έναν υγιέστερο τρόπο ζωής. Και εδώ φυσικά τίθεται και το ζήτημα του γιατί πρέπει κάποιος να πληρώσει τον λογαριασμού υγείας ενός τρίτου που 20+ χρόνια της ζωής του κατέστρεφε την υγεία του ενώ είχε πλήρη γνώση των συνεπειών. Και δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι στις ΗΠΑ είναι πλέον μια τεράστια μερίδα του πληθυσμού και συνεχίζουν να αυξάνονται.
Για την κερδοσκοπία των νοσοκομείων έχεις απόλυτο δίκιο. Ζω αρκετά χρόνια στις ΗΠΑ και έχω προσωπική εμπειρία από θέματα κερδοσκοπίας, αλλά και γι' αυτό είναι υπεύθυνη η κυβέρνηση. Τα νοσοκομεία εδώ δεν είναι μια ελεύθερη αγορά όπως πολλοί εκτός ΗΠΑ νομίζουν, αλλά λειτουργούν με στενά κυβερνητικά regulations και είναι πλέον σε σημείο ολιγοπωλίου.
Και αυτό δεν λειτουργεί επίσης.
