Δε βλέπω κάποιο επιχείρημα. Η μονιμότητα είναι αναγκαία για την πολιτική ανεξαρτησία των υπαλλήλων, τη σταθερότητα (ειδικά στους εκπαιδευτικούς είναι απαραίτητη) και για την αποφυγή αυθαιρεσιών. Αν μετατραπούν οι συμβάσεις τους σε ιδιωτικού δικαίου θα μπορούν να τερματίζονται χωρίς λόγο, αφού η τακτική καταγγελία είναι αναιτιώδης, με όρια την κατάχρηση δικαιώματος, που άντε απόδειξέ την. Επιπλέον, η πολιτική ωριμότητα των ελληνικών κυβερνήσεων είναι, επειδή το σύνταγμα λέει ότι τους αντιπροέδρους και προέδρους των ανώτατων δικαστηρίων τους "διορίζει" το υπουργικό συμβούλιο, έχουμε φτάσει να έχουμε 11 αντιπροέδρους στο ΣτΕ, σε ολομέλεια 60 δικαστών, που αμφιβάλλω αν υπάρχει κάτι παρόμοιο σε παγκόσμιο επίπεδο, απλώς και μόνο για να τοποθετεί η κάθε κυβέρνηση τους δικούς της. Είναι γελασμένος όποιος πιστεύει πως θα έχουμε λειτουργικό και βιώσιμο δημόσιο αν καταργηθεί η μονιμότητα. Το μπάχαλο θα γιγαντωθεί εκθετικά. Μόνο αν υπήρχαν ανεξάρτητες αρχές ως ανάχωμα στην κρατική αυθαιρεσία θα ήταν συζητήσιμο τέτοιο σύστημα, αλλά ούτε σ αυτό είμαστε ακόμη πολιτικά ώριμοι, όπως έδειξαν πρόσφατες εξελίξεις. Γενικά, οταν το σύστημά σου είναι ο πρωθυπουργός = το κράτος, πρέπει να έχεις δικλείδες ασφαλείας, όπως τη μονιμότητα, ακόμα και με τα κακά τους.
Μονιμότητα επίσης δεν είναι κάτι per se κακό, όπως νομίζουν οι νεοφιλελεύθεροι, αλλά μπορεί να ρυθμιστεί αποτελεσματικά και να φιλτράρονται οι υπάλληλοι με αυξημένα εχέγγυα προστασίας. Κάτι τέτοιο δε θα συμβεί με τη συγκεκριμένη προτεινόμενη αξιολόγηση. Να ξέρεις επίσης πως οι καθηγητές, στην πλειοψηφία τους έστω, είναι η τελευταίοι που φοβούνται μια αξιοκρατική αξιολόγηση.