είναι λίγο ειρωνία γιατί αυτό μπορεί να εκτιμηθεί εύκολα με "την αξία που ορίζει η αγορά" όπως σου αρέσει συνεχώς να λες. Αν ο μπογιατζής γενικά με 3 ώρες εργασίας βγάζει όσα βγάζει κι ο ντελιβεράς σε ένα 8ωρο τότε μάλλον σε αυτά τα πλαίσια βρίσκεται η δουλειά του αλλιώς δε θα του έδινε κανείς τόσα λεφτά. Όλα αυτά (αποδοχές, εργασιακό περιβάλλον, ώρες εργασίας ) συνδέονται και για αυτό τα αναφέρω μαζί. Διαμορφώνουν από κοινού ένα επίπεδο στο οποίο βρίσκεται η εργασία. Σε αυτό λοιπόν θα πρέπει να υπάρχει ένα κατώτατο πλαφόν δε καταλαβαίνω γιατί δεν είναι κατανοητό.
Μα το κατώτατο πλαφόν η αγορά είναι αυτή που θα το θέσει και αυτό θα κινείται ανάλογα με την πορεία της. Δεν μπορείς να πας σε μια αγορά και να πεις το κατώτατο όριο είναι 500 ευρώ το μήνα, δηλαδή μπορείς απλά αυτό το πράγμα δεν θα έχει τα αποτελέσματα που νομίζεις και παράλληλα θα δημιουργήσει και μείωση στην παραγωγικότητα όλης της αγοράς. Κάνεις περισσότερο κακό παρά καλό με αυτό το πράγμα. Όταν θέτεις υψηλό κατώτατο μισθό ή ασφάλιση ή οτιδήποτε άλλο οι εργάτες οι οποίοι δεν μπορούν να προσφέρουν την αντίστοιχη αξία με τον κατώτατο μισθό, και για να στο κάνω πιο λιανά, η επιχείρηση δεν θα βγάλει τα διπλάσια από όσα τους πληρώνει θα πάνε σπίτι τους. Επίσης αυτοί οι εργάτες δεν πρόκειται να ξαναβρούν δουλειά γιατί ταυτόχρονα μειώνεις και τον αριθμό των νέων επιχειρήσεων που μπορεί να μην μπορούν να πληρώσουν τον κατώτατο μισθό. Παγιώνεις έτσι μια τάξη ανθρώπων στην χρόνια ανεργία.
Τα καλοκαίρια εγώ βάζω εργάτες για μεροκάματα στο χωράφι. Δουλεύουμε από τις 6 μέχρι τις 2. Αυτές είναι 6 ώρες άμα βγάλεις τις μετακινήσεις και όλες τις καθυστερήσεις, τα διαλείμματα κτλ. Μετά τις 2 ακόμη και οι καλοί εργάτες σέρνονται γιατί είναι κουρασμένοι, έχει τρελή ζέστη και γενικά η αποδοτικότητά τους μειώνεται τουλάχιστο 50%. Εγώ μπορώ να τους πληρώσω 6 ώρες και να τους πάρω και την άλλη μέρα για άλλες 2 ώρες, ή μπορώ να τους κρατήσω μέχρι τις 4 την ίδια μέρα. Τα λεφτά όμως που θα τους δώσω μετά τις 2 δεν αξίζουν την δουλειά που θα μου κάνουν γιατί είναι πτώματα.
Επίσης κάποιοι εργάτες είναι καλοί και δουλεύουν ενώ άλλοι σέρνονται από τις 8 το πρωί. Πρέπει αυτοί να πληρώνονται το ίδιο? Και έστω ότι εγώ θέλω να δώσω παραπάνω στους καλούς εργάτες αλλά κάθε χρόνο έχω ένα συγκεκριμένο ποσό που μπορώ να διαθέσω σε εργατικά, πράγμα που σημαίνει ότι αν θέλω να δώσω στον Α 2 ευρώ παραπάνω επειδή το παιδί δουλεύει πρέπει να τα πάρω από τον Β που δεν δουλεύει. Αυτό βέβαια δεν μπορώ να το κάνω γιατί μετά ακούω μαλακίες περί διακρίσεων κτλ. Οπότε ξέρεις τι θα κάνω? Αυτόν που σέρνεται δεν πρόκειται να τον ξαναπάρω στην δουλειά γιατί και δεν αξίζει τα λεφτά του, αλλά και γιατί τρώει και χρήματα από αυτούς που τα αξίζουν.
Άλλες μέρες βγαίνουμε εκτός προγράμματος για διάφορους λίγους και μπορεί να χρειαστώ extra εργάτες για 2-3 ώρες. Αυτούς δηλαδή πρέπει να τους πληρώσω full μεροκάματο? Αν ναι πως είναι δίκαιο αυτό για τον εργάτη που δούλευε από τις 6 εκείνη την ημέρα? Τις περισσότερες φορές επίσης εγώ θα κάτσω στο χωράφι μέχρι το βράδυ για να τελειώσω δουλείες, ενώ οι εργάτες θα φύγουν στις 2. Εγώ δεν έχω ωράριο όπως και πολλοί άλλοι επαγγελματίες, γιατί υπάρχει δουλειά που πρέπει να βγει και πρέπει να βγει σε συγκεκριμένο χρόνο.
Θέλω να καταλήξω στο γεγονός πως το στάνταρ ωράριο των 8 είναι εφικτό μόνο σε δημοσιοϋπαλληλικές θέσεις ή σε θέσεις γραφείων. Σε πάρα πολλές δουλείες το 8ωρο δεν είναι είναι εφικτό, και άλλες μέρες πρέπει να δουλέψεις 3 ώρες, άλλες 13.
Όταν πας και βάζεις κανόνες κούτσουρα στην αγορά όπως 8ωρο, υπερωρίες κτλ το μόνο που κάνεις είναι δημιουργείς προβλήματα από τα οποία δεν επωφελείται κανείς. Αν εγώ πρέπει να πληρώσω υπερωρία τον εργάτη μετά το 8ωρο τότε απλά δεν θα τον πάρω μετά το 8ωρο γιατί δεν βγαίνω και θα κάνω εγώ τις υπερωρίες αυτές. Πάλι όμως κάποιος έκανε αυτές τις απλήρωτες υπερωρίες γιατί πρέπει να γίνουν. Το μόνο που καταφέρνεις σε αυτήν την περίπτωση είναι εγώ να δουλεύω μέχρι τις 9 στο χωράφι και ο εργάτης να χάνει χρήματα που θα μπορούσε να πάρει αυτός. Μας στερείς δηλαδή μια επιλογή για κάποιους αυθαιρέτους λόγους που δεν ανταποκρίνονται καν στην πραγματικότητα.
