Βασίλη όταν έχεις ένα δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο υποχρεώνει σε παρακολούθηση επί 12 χρόνια τον μαθητή και στα 18 του αυτός ο μαθητής βγαίνει τόσο άχρηστος και ανίκανος όσον αφορά τα επαγγελματικά του προσόντα στην αγορά εργασίας που χρειάζεσαι την ύπαρξη του κατώτατου μισθού για να μπορέσει αυτό το άτομο να έχει έναν αξιοπρεπή μισθό, τότε καταλαβαίνεις ότι το εκπαιδευτικό σου σύστημα έχει αποτύχει τελείως. Και αυτό δεν ισχύει μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού. Κατώτατος μισθός σημαίνει αυτομάτως αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος.
Περιμένεις στα 18 του ο μαθητής να βγαίνει με έτοιμο επάγγελμα; Προφανώς μέχρι τα 18 ο μαθητής αυτό που πρέπει να αποκτήσει κάποιες βασικές γνώσεις και γενική μόρφωση. Η τριτοβάθμια είναι αυτή που σε εξειδικεύει προς τον εργασιακό τομέα. Όσοι δεν πηγαίνουν στην τριτοβάθμια είτε γίνονται τεχνίτες και εργάτες είτε μαθαίνουν κάποια τέχνη (πχ μαγειρική, κουρευτική κλπ). Δεν μπορεί το σχολείο να βγάζει επαγγελματίες. Και δεν το κάνει πουθενά. Αλίμονο αν από τα 12 έπρεπε να επιλέξουμε επάγγελμα. Το μόνο ίσως κακό είναι ότι δεν υπάρχει σωστός επαγγελματικός προσανατολισμός. Εγώ πχ ήμουν τελείως άτυχος σε αυτό το κομμάτι, δεν έχω κανέναν συγγενή ή γνωστό που να έχει επάγγελμα κάτι που σκεφτόμουν να κάνω, και ότι πληροφορία αντλούσα το αντλούσα κυρίως από εδώ, το ischool. Ενώ αρκετοί στη σχολή ήταν αρκετά συνειδητοποιημένοι πχ έχουν το ίδιο επάγγελμα οι γονείς τους κλπ. Εδώ δεν σε βοηθάει το εκπαιδευτικό σύστημα.
Όσον αφορά τον κατώτατο μισθό, υπάρχει για να μπορούν άνθρωποι οι οποίοι δεν διάλεξαν τον δρόμο του διαβάσματος αλλά πήγαν πχ σε ιεκ ή και πουθενά, να μπορούν τουλάχιστον να ζουν. Μα θα μου πεις αυτοί είναι τεμπέληδες και τα έξυναν όταν εσύ διάβαζες. Μα και πάλι, εσύ έχεις επενδύσει στο μέλλον σου και σίγουρα θα βγάζεις περισσότερα. Θα βγάζεις τρεις, τέσσερις, πέντε και δεν ξέρω πόσους κατώτατους μισθούς ανάλογα με το πόσο καλός είσαι. Απλά ο κατώτατος μισθός είναι ένα μαξιλάρι για να υπάρχουν και άνθρωποι να κάνουν δουλειές που άλλοι δεν θα τις θέλουν. Δεν γίνεται όλοι να γινόμαστε επιστήμονες και όλοι να δουλεύουμε στα γραφεία, ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα. Και δεν μπορούμε κιόλας, γιατί πολύ απλά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο καλοί στο να απορροφούν τη γνώση. Ωστόσο αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο κατώτατος μισθός δεν είναι αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος, είναι ένας κανόνας για μια ίσως πιο αξιοπρεπή κοινωνία.
Επίσης, λίγο άσχετο. Μιλούσα τις προάλλες με έναν άνθρωπο, ο οποίος για μένα πρέπει να είναι πρότυπο, που είχε δουλέψει έναν χρόνο στο Σαν Φρανσίσκο. Σε τεράστια εταιρεία. Και τον ρώτησα τι διαφορά παρατήρησε σε σχέση με την Ευρώπη, τι του έκανε εντύπωση. Τα τρία πράγματα που μου είπε ήταν ότι:
α) οι αξία των ανθρώπων εξαρτάται από το πόσα χρήματα βγάζουν.
β) δουλεύουν πάρα πολύ, βασικά είναι το μόνο πράγμα που κάνουν, δεν κάνουν κάτι άλλο στη μέρα τους.
γ) οι άστεγοι είναι πάρα πολλοί. Πάρα πολλοί. Υπάρχει τεράστια διαφορά στα κοινωνικά στρώματα και αυτοί που δεν έχουν τίποτα είναι πάρα πολλοί, ενώ λίγοι έχουν πάρα πολλά.
Εγώ σε μια τέτοια κοινωνία δεν θα ήθελα να ζω. Καλή η οικονομία της Αμερικής, καλά τα πρότυπα που προτείνεις Ξεχασμένε. Να αφαιρέσουν τον κατώτατο μισθό, να μην υπάρχει "δωρεάν" υγεία, δωρεάν εκπαίδευση κλπ γενικά να προσπαθήσουμε να αντιγράψουμε την Αμερική. Σίγουρα θα ζουν πολλοί καλά. Εσύ αν εργάζεσαι όσο λες ίσως έβγαζες και πολλά μηδενικά. Ίσως να σκέφτεσαι αυτό και να καταριέσαι που ζεις στην Ελλάδα. Αλλά μια κοινωνία πάνω από όλα πρέπει να είναι για τους ανθρώπους. Μια κοινωνία που θα προσπαθεί να εξαλείψει την φτώχεια και να προσπαθεί να προσφέρει τα βασικά σε όλους τους ανθρώπους. Μια τέτοια κοινωνία πρέπει να ευχόμαστε, ακόμα και αν πληρώνουμε λίγο από την τσέπη μας. Και εδώ δεν υποστηρίζω την Ελλάδα. Με την καμία. Σαν χώρα και σαν κοινωνία έχουμε πολλά, πάρα πολλά να διορθώσουμε. Απλά ήθελα να αναφέρω λίγο τι μου απάντησε αυτός ο άνθρωπος μιας και μιλήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν πρέπει να θέλουμε να γίνουμε Αμερική. Δεν είναι τα πάντα το χρήμα.
Παραβλέποντας τελείως την ανηθικότητα του κρατικού συστήματος και εξετάζοντάς του μοναχά από τη σκοπιά της αποδοτικότητας βλέπουμε πάλι πως είναι τελείως άχρηστος, καθώς αποτελεί ένα σύστημα βασισμένο στους κανόνες και την τιμωρία αντί για τα κίνητρα. Και αυτό το πράγμα δεν μπορείς να το διορθώσεις γιατί είναι ο πυρήνας του συστήματος. Ο κρατικός μηχανισμός μοιάζει με ένα πατέρα που κάθε φορά που το παιδί του πάει να φάει καραμέλα το σφαλαριώνει. Μόλις το παιδί ενηλικιωθεί και φύγει από την επίβλεψη του πατέρα καταλήγει διαβητικό από τις καραμέλες καθώς δεν έχει μάθει αυτοέλεγχο.
Μα και εσύ πας να εφαρμόσεις το ίδιο πράγμα. Δηλαδή να τιμωρείς όσους δεν καταφέρνουν να βγάζουν παραπάνω. Τους τιμωρείς λέγοντας πως αν δεν διαβάσουν δεν θα βγάζεις ποτέ πάνω από 100-200-300 ευρώ το μήνα. Εξάλλου κίνητρο υπάρχει και στις 2 περιπτώσεις, το οποίο είναι ότι
ίσως βγάλεις περισσότερα λεφτά στο μέλλον αν δουλέψεις, μελετήσεις, σπουδάσεις κλπ. Απλά στο σύστημα που προτείνεις τιμωρείς το γκρουπ που δεν το κάνει αφαιρώντας τους ένα βασικό μισθό για θεμελιώδεις ανάγκες.
Οι άνθρωποι γεννιούνται άνισοι και αυτό φαίνεται, είτε είναι εξυπνάδα, είτε είναι υγεία, δύναμη, ομορφιά, κτλ. Το αν το δέχεσαι ή το αρνείσαι στο πνεύμα κάποιας συναισθηματικής ιδεολογίας περί ισότητας δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο καθώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Εν αντιθέσει όταν δεν μπορείς να αναγνωρίσεις καν την πραγματικότητα καταληγεις να αποτελείς μέρος του προβλήματος. Δεν είναι όμως αυτό το πρόβλημα. Ο λόγος που οι άνθρωποι κάνουν κακές επιλογές στη ζωή τους δεν είναι πως είναι βλάκες, αλλά πως μεγαλώνουν σε ένα σύστημα όπου δεν υφίστανται τις συνέπειες αυτών των επιλογών και άρα ούτε μαθαίνουν, ούτε τις περιορίζουν. Όταν ζεις σε μία χώρα που μπορείς να κάνεις συνεχώς κακές επιλογές, δηλαδή να είσαι τεμπέλης, στο σχολείο να μην σε νοιάζει τίποτα, να καπνίζεις από τα 12 και να ζεις με πιτόγυρα και παρόλα αυτά να είσαι προστατευμένος από όλες τις συνέπειες αυτών των επιλογών, (δουλειά με εξασφαλισμένο κατώτατο μισθό ασχέτως αν δεν παράγεις την αντίστοιχη αξία, σύστημα υγείας όπου μπορείς να πάρεις χωρίς να δώσεις κτλ) τότε αυτό το άτομο δεν έχει κίνητρα να διορθωθεί αλλά να αντίθετα να συνεχίσει αυτές τις κακές επιλογές και το πιθανότερο να τις διδάξει και στα παιδιά του.
Εδώ συμφωνώ μαζί σου. Όμως η αλήθεια είναι ότι αυτό γινόταν μέχρι τώρα, μέχρι να έρθει η κρίση στην Ελλάδα, επειδή ζούσαμε σε ένα συννεφάκι εκτός πραγματικότητας. Οι κυβερνήσεις πασοκ και νδ έφτιαξαν μια κοινωνία στην οποία δεν είχες λόγο να μην κάνεις κακές επιλογές. Και όλη αυτή η νοοτροπία δεν μπορεί να αλλάξει μπαμ από την μια μέρα στην άλλη. Όμως βλέπω ότι αλλάζει σιγά σιγά. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι δεν είναι τίποτα σίγουρο και ξεκινάνε να μετριάζουν τις επιλογές τους, ή τουλάχιστον προσπαθούν.
Όταν δεν υπήρχε κρατική σύνταξη οι ηλικιωμένοι πέθαιναν? Όχι φυσικά, απλά σχεδίαζαν έτσι τη ζωή τους, ώστε να έχουν οικονομίες για τα γεράματα, να τους φροντίζουν τα παιδιά τους κτλ.
Μα τώρα πληρώνεις την σύνταξή σου. Δεν στην χαρίζουν. Και μάλιστα την πληρώνεις ακριβά.[/QUOTE]
