Μιλάμε για την "καλύτερη θεωρία" με την λογική οτι θέλουμε ισότητα,αταξική κοινωνία,αποδέσμευση από το χρήμα,τη διαφθορά.Γιατί με τη λογική σου είναι πάρα πολύ άδικο γι'αυτόν που βίασε και σκότωσε να πάει στη φυλακή.Κατά την άποψη του μπορεί να έχει εκτελέσει κοινωνικό έργο.Οπότε,ναι,με βάση αυτό το σύστημα αξιών,το καλύτερο "αντικειμενικά" είναι η μαρξιστική θεωρία.
Βρε κορίτσι μου,και εγώ τα θέλω αυτά.Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω,δεν είναι γιατί δεν τα θέλω εγώ (που τα θέλω),αλλά
γιατί υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις.Και σου εξηγώ:δεν θεωρούν όλοι την αταξικη κοινωνία κάτι καλό,ή/και κάτι εφικτό.Κάποιους απ'τους λόγους,νομίζω τους ανέφερα σε προηγούμενο σχόλιο.Ούτε την ισότητα τη θέλουν όλοι,για διάφορους λόγους.Και ακόμα και αυτοί που θέλουν την ισότητα,δεν την αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο.Ούτε όλοι θέλουν να αποδεσμευτούμε απ'το χρήμα,γιατί δεν πιστεύουν ότι υπάρχουν βιώσιμες εναλλακτικές,ούτε όλοι συμφωνούν σε μια κοινή πολιτική μείωσης της διαφθοράς (π.χ. κλασσική φιλελεύθερη άποψη "μεγαλύτερο κράτος=>μεγαλύτερη διαφθορά,αφού δεν υπάρχει το κέρδος ως κίνητρο σωστής διαχείρησης,άρα μειώνουμε το κράτος=>μείωση της διαφθοράς).Γενικότερα,θέλω να εξηγήσω ένα πράγμα:ότι η νοοτροπία "εγώ έχω την αλήθεια,και όσοι διαφωνούν είναι απλά κακοί άνθρωποι που ξέρουν ότι έχω δίκιο αλλά είναι eeeeeevil",είναι χαζή και παιδιάστικη.Δεν προτίθεμαι να υπερασπιστώ οπτικές που ο ίδιος δεν υποστηρίζω,ενώ αυτό αναγκάζομαι να κάνω εν τέλει τόσην ώρα,αυτό που θέλω να κάνω είναι to raise awareness περί της ύπαρξής τους.Υπάρχουν πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες,και όλες μιλάνε για το "κοινωνικό καλό".Το ζήτημα είναι ότι ο καθένας το αντιλαμβάνεται διαφορετικά,και θέλει να το πετύχει διαφορετικά.
Ναι.Θα συμφωνήσω για το ιδεατό και το εφικτό,γι'αυτό άλλωστε είπα οτι πρέπει να γίνουν κάποιες "ρεαλιστικές τροποποιήσεις".Η αγγαρεία της δουλειάς,η επιχείρηση,η έλλειψη δημιουργίας-φαντασίας,όλα αυτά είναι βασισμένα στο τειλορικό-φορντικό μοντέλο το οποίο έχει καταδικαστεί από πολλούς και πολλοί έχουν αντιπροτείνει πράγματα.Το οτι η δουλειά αντιμετωπίζεται σαν καθαρά βιοποριστικό μέσο,αυτή η αλλοτρίωση είναι θέμα παιδείας κατά τη γνώμη μου.Είμαστε 10 εκατομμύρια στην Ελλάδα και δεν ξέρω και γω πόσα δισεκατομμύρια στον κόσμο.Αν ο καθένας έκανε τη δουλειά που πραγματικά ήθελε γιατί να μην υπάρχει παραγωγή?Αν είχαμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα όπως αυτό στην Φιλανδία γιατί να αναγκάζεται ο άλλος να δουλεύει απο αγγαρεία.Αυτός που θα ήθελε να καλλιεργεί,απαλλαγμένος από αυτές τις ηλίθιες προκαταλήψεις σχετικά με την χειρωνακτική εργασία,θα καλλιεργούσε.Αυτός που θα ήθελε να σώζει ζωές θα το έκανε και πάει λέγοντας.Οπότε βλέπουμε οτι αυτό το παράδειγμα που έδωσες έχει το αντιπαράδειγμά του.Είναι εφικτό και με θέληση γίνεται.
Θεωρώ ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι ο πιο ύπουλος μηχανισμός του καπιταλισμού,και αυτή είναι μια τεράστια συζήτηση που έχω κάνει πολλάκις στο forum και frankly,βαριέμαι να την επαναλάβω.In short,η οπτική μου επ'αυτού μπορεί να συνοψιστεί στο "το σύστημα της διδασκαλίας είναι η διδασκαλία του συστήματος".Για εμένα το εκπαιδευτικό σύστημα είναι σύμφυτο με τον καπιταλισμό,και μόνο με οριστική ρήξη και καταστροφή του,θα μπορέσει να υπάρξει κοινωνική χειραφέτηση.Συνεπώς,θεωρώ όλα αυτά τα τσιτάτα ότι "τα πάντα λύνονται με την παιδεία" κλπ,είναι βερμπαλισμοί χωρίς ουσία.Ό,τι παιδεία και να 'χεις,πάντα το αγγαρεία θα βλέπεις τη δουλειά σου.Γιατί?Γιατί όταν βαράς 8ωρα κάθε μέρα όλη τη βδομάδα,όσο και να την αγαπάς τη δουλειά σου,θα τη σιχαθείς.Και αυτό,είναι κάτι το αντικειμενικό.Επίσης είναι αντικειμενικό το ότι θα σου σπάει τ'αρχίδια το αφεντικό σου,το ότι αν καθαρίζεις τουαλέτες θα σιχαίνεσαι μια ζωή τη δουλειά σου,όπως και αν βάζεις σφραγίδες σε χαρτιά,ή αν πατάς ένα κουμπί σε μια μηχανή.Αντικειμενικά τα επαγγέλματα,εξ'αιτίας της φύσης τους και του τρόπου με τον οποίο ασκούνται,καθίστανται αποκρουστικά.Για περισσότερα,σε παραπέμπω στον Καστοριάδη,ο οποίος μιλούσε για "μετασχηματισμό των μέσων παραγωγής" (πράγμα στο οποίο συμφωνώ πλήρως),διότι αν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι διαμορφώνουν τα μηχανήματα,τους χώρους δουλειάς,τα ωράριά τους,αντί για την κερδοφορία,ποτέ δεν θα μπορέσουν να νιώσουν ικανοποίηση και δημιουργικότητα στη δουλειά τους.
Δεν υποστηρίζεις να κάτσουμε στα αυγά μας αλλά δεν υποστηρίζεις και την αλλαγή.Η υψηλή φορολόγηση που χρησιμοποίησα είναι τρανταχτό λάθος της σύγχρονης κοινωνίας.Ναι,ναι της κοινοβουλευτικής "δημοκρατίας" με ελεύθερη αγορά που είναι by far the most efficient.Είσαι και ΕΣΥ μέσα στη μάζα,και εγώ και όλοι μας,οπότε την κατεύθυνση την υπαγορεύουμε ΕΜΕΙΣ.Και γω αντίστοιχα δεν υποστηρίζω μια αέναη επανάσταση χωρίς λόγο και αιτία.Έχω την συνήθεια αν θα γκρεμίσω εγώ κάτι,εγώ και να το χτίζω,οπότε ψάχνομαι,προσπαθώ να κατανοήσω και τον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό και την αναρχία,να δω τι είναι το πιο ρεαλιστικό,να δω τι μπορώ να κάνω για να γίνουν καλύτερα τα πράγματα.Και ναι,θα συμφωνήσω και πάλι μαζί σου με ορθολογιστικό πνεύμα.Δεν έχουμε περιθώρια να είμαστε ουτοπιστές,αλλά δεν έχουμε και περιθώρια να βολευόμαστε.
Ναι,είναι by far the most efficient,σε σχέση με
ό,τι άλλο έχουμε δοκιμάσει.Το ξαναείπα,δεν λέω ότι είναι το καλύτερο σύστημα απ'τα υπόλοιπα εφαρμοσμένα,αλλά
το λιγότερο κακό.
Προφανώς και είμαι μέρος του λαού,και συμμετέχω σε όλες τις κινηματικές διαδικασίες.Και στον σύλλογό μου συχνά μιλάω στις συνελεύσεις,και στο συντονιστικό της κατάληψης (όταν έχουμε) συμμετέχω,και στις συνελεύσεις των πλατειών συμμετείχα και μάλιστα επειδή μιλούσα για αυτοδιεύθυνση των μονάδων παραγωγής με έλεγαν "παλιοκομμούνι",και σε πολλές ακόμα συνελεύσεις.
Θα συμφωνήσω στη μισή παράγραφο
Για ποιους ακριβώς είναι πιο ευέλικτος ο καπιταλισμός?
Διότι πολύ απλά κατάφερε να επιβιώσει,ενώ ο σοσιαλισμός κατέρρευσε,υπό το βάρος της γραφειοκρατίας και της στρατιωτικής δικτατορίας.
.Ομως πως διαμορφωνεται αυτη η οπτικη γωνια?ΑΠο το συμφερον και απο τις προθεσεις.Δηλαδη,ενας καπιταλιστης,δεν σκεφτεται το συλλογικο αλλα το ατομικο συφερον,αρα για αυτον ειναι σωστος ο καπιταλισμος.Ενω ενας κομμουνιστης,σκεφτεται το συλλογικο συμφερον,αρα για αυτον ειναι λαθος ο καπιταλισμος και σωστος ο κομμουνισος.Που θελω να καταληξω.Οτι,ως ανωτερος πολιτισμος,ειναι ενας πολιτισμος που αποσκοπει στο συλλογικο συμφερον,και οχι σε συμφερον μικρων ταξεων.Αρα,ενας ανωτερος πολιτσμος στοχευει στον κομμουνισμο η σε μια ''Αριστερη'' κυβερνηση,με την ευρυτερη εννοια.Αρα για μενα,που στοχο εχω μια ανωτερη κοινωνια,δηλαδη μια καλυτερη και φιλικοτερη προς ολους σωστος ειναι ο κομμουνισμος.
Πολλά τα λάθη.Κατ'αρχάς,να ξεκινήσω λέγοντας ότι το συμφέρον είναι πάντα κοινό,και αυτό είναι το ατομικό.Πηγάζει απ'ευθείας απ'το ένστικτο επιβίωσής μας,ότι πάνω απ'όλα είμαστε εγωιστές,και οτιδήποτε το κάνουμε,το κάνουμε για να βελτιώσουμε πρωτίστως το δικό μας επίπεδο ζωής.Τα περί ανιδιοτέλειας,αυτοθυσίας κλπ,είναι απλά μεταφυσικές αντιλήψεις (περί αυτού ωραία τα λέει και ο Stirner,αν και τον βρίσκω κάπως απόλυτο,οπότε προτιμώ να χρησιμοποιώ τη βιολογία,π.χ. το "Selfish Gene" του Dawkins,κλπ).Όμως,δεν πρέπει να συγχέουμε εγωισμό και ατομικισμό.Ο εγωισμός είναι σκοπός,και είναι σκοπός σε όλους,είτε το παραδέχονται είτε όχι,ο ατομικισμός και ο αλτρουισμός αντίθετα,είναι μέσα.Ο ατομικισμός,είναι η πεποίθηση ότι το personal interest υπηρετείται καλύτερα,με το να βασιζόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις δυνάμεις μας,ανταγωνιστικά ως προς κάθε άλλον.Αλτρουισμός είναι η πεποίθηση ότι we serve best our personal interest συνεργατικά,καθώς όλοι ως human beings έχουμε κοινές ανάγκες to cover (π.χ. πυραμίδα Maslow),και ως προς αυτόν τον στόχο "two minds think better than one".Εγώ,τάσσομαι καταφανώς υπέρ του αλτρουισμού και της αλληλεγγύης.But that's just me.Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω,είναι ότι και η πρώτη πεποίθηση ισχυρίζεται το ίδιο με τη δεύτερη,ότι δηλαδή μέσω αυτής το καλό όλων is served better.Καμία πεποίθηση δεν μιλάει για το καλό των "λίγων".Και οι μεν και οι δε για τους πολλούς νοιάζονται,μόνο που ο καθένας το κάνει με διαφορετικο τρόπο.Αλλος σου λέει ότι προκόβεις καλύτερα on your own,και έτσι αθροιστικά χάρη στον ανταγωνισμό η κοινωνία πάει μπροστά,άλλος σου λέει ότι αυτό γίνεται καλύτερα μέσω της συνεργασίας.Αυτά περί "ανώτερης κοινωνίας" είναι απλά παπαρδέλες.Θα σου πρότεινα να διαβάσεις λίγο τι λέει και η αντίπαλη άποψη,γιατί σε βρίσκω υπερβολικά δογματικό και απόλυτο ενώ έχεις μια απίστευτα distorted εικόνα σχετικά με το τι πρεσβεύει ο καπιταλισμός (όπως και οι περισσότεροι αριστεροί-που με one sided knowledge νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον παπά απ'τ'αρχίδια),διάβασε π.χ. John Locke, Adam Smith, Hume, Montesquieu, Milton Friedman, Stieglitz, Krugman κλπ.
Btw κάποτε είχαμε κάνει μια συζήτηση περί "αριστεράς" και νομίζω σου είχα εξηγήσει πόσο ξεπερασμένος και κενός περιεχομένου όρος είναι (γενικά,θεωρώ ότι αν ο κομμουνισμός είναι η κατάληξη,τότε ο σοσιαλισμός όχι μόνο δεν αποτελεί μεταβατικό στάδιο,αλλά αντίθετα στροφή 180 μοιρών προς την αντίθετη κατεύθυνση).
