Γενικά, ό,τι και να πει κάποιος για το χορό του Ζαλόγγου, δηλαδή αν υπήρχε ή όχι, δεν έχει καμμία σημασία αν αυτός ο κάποιος δεν κατέχει σχετική και ποικίλλη βιβλιογραφία. Το να κάθομαι εγώ και να κατηγορώ κάποιον που αμφισβητεί την ύπαρξη του χορού του Ζαλόγγου μόνο και μόνο επειδή αυτό ενοχλεί την εικόνα που έχω για το έθνος μου, τότε είμαι για τα πανηγύρια. Οι περισσότεροι από εμάς το μόνο που ξέρουμε γι' αυτό το χορό είναι ο πιασάρικος ρυθμός του και ό,τι μας είπαν στο δημοτικό, άντε και γυμνάσιο. Καθόλου βεβιασμένη γενίκευση.
Και να πω και τη γνώμη μου, δε θα μου φαινόταν και τόσο περίεργο ή εξοργιστικό αν δεν υπήρξε ποτέ αυτός ο χορός: μου φαίνεται λογικό να δημιουργήθηκε αυτός ο μύθος με μία άλλη βάση(πχ ανομολόγιτες κακουχίες των γυναικών και των παιδιών του Ζαλόγγου) η οποία παραποιήθηκε για να εξυψώσει το εθνικό φρόνιμο τον ελλήνων κατά την επανάσταση. Να τους δείξει πόσο γενναίες ήταν αυτές οι γυναίκες και ότι θα μπορούσαν και αυτοί οι ίδιοι να έχουν θάρρος και να κάνουν μεγάλα πράγματα. Μου θυμίζει το μήλο του Αδάμ και την όλη ιστορία με το φίδι: πρόκειται για μια αλληγορία για να κάνει κάποια πράγματα πιο κατανοητά στους ανθρώπους εκείνης της πολύ παλιάς εποχής, μιας και αν επειχειρούνταν να γίνει αυτό με άλλον τρόπο, κάθε προσπάθεια κατά πάσα πιθανότητα θα ήταν μάταιη.