Μπορεί να φαντάζει σκληρό και μονόπλευρο αυτό που είπα παραπάνω για τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά κατηγόρησα και τους πολιτικούς κυρία συνάδελφε. Όσο φταίνε αυτοί, τόσο φταίει και ο άλλος που έπαιρνε επιδόματα τυφλού/αναπήρου/κωφού χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα υγείας,οι διπλο/τριπλο/τετραπλοθεσίτες, ο συνταξιούχους με 3445 επιδόματα και συντάξεις μαιμού και κάθε άλλος αλήτης(και δεν είναι λίγοι σε αυτη την χώρα, πολιτικοί και μη) που έχει φάει ή δεν έχει δηλώσει χρήμα στο κράτος. Όλοι αυτοί ψήφιζαν τα 2 μεγάλα γνωστά κόμματα τα τελευταία 40 χρόνια για να ζούνε και να λειτουργουν με τον παραπάνω τρόπο εις βάρος του συνανθρώπου τους. Όλα τα ταμεία είναι ρημαγμένα, χρωστάμε >400 δις ευρώ, ουσιαστικά δεν λειτουργεί τίποτα έτσι όπως θα έπρεπε.
Οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να θέλουν να μας βοηθήσουν όχι επειδή μας αγαπάνε αλλά και για δικά τους εννοείται συμφέροντα, όπως του πολιτικού κόστους που θα είχε η έξοδος μιας χώρας απο το Ευρώ. Αν δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να ξυστούμε μόνοι μας, μην περιμένετε καμιά βοήθεια απο κανέναν σε κανέναν τομέα. Καθένας είναι υπεύθυνος για την χώρα του.
Δεν είμαι μνημονιακός και σίγουρα αυτά που ζητά ξανά η τρόικα δεν είναι ευχάριστα, άλλα είναι κρίμα λόγω του σάπιου κράτους μας και της νοοτροπίας μας να χάσουμε μια θέση στην Ευρώπη, στην οποία θέλουν να ανήκουν τόσα κράτη, ενώ εμείς ζητάμε την έξοδο, η οποία θα επιφέρει πολλά δεινά στην χώρα, τόσο οικονομικά, όσο κυρίως θέματα εξωτερικής πολιτικής( Σκόπια, Τουρκία, πλήρης πολιτική απομόνωση,μεταναστευτικό).
Ισχύουν όλα αυτά που λες, κύριε συνάδελφε, όμως όταν μιλάμε για εξοπλιστικά, αναφερόμαστε σε μερικά δισεκατομμύρια ευρώ, όχι απλά σε μερικές εκατοντάδες βολεψάκηδες. Οι βολεψάκηδες ήταν το μικρό τίμημα για να έχουν στήριξη οι πολιτικοί και να μην μπορεί κανένας να τους κουνήσει από την καρέκλα τους. Και έτσι μπορούσαν με ευκολία να έχουν τις υπέρογκες μίζες τους και να αγοράζουν σπίτια στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Το πρόβλημα χρέους, αυτοί το δημιούργησαν. Πώς να το πω, ξεκινάμε από τα σημαντικά και μετά περνάμε στα πιο μικρά ζητήματα.
Η αποτυχία του τρέχοντος προγράμματος δεν οφείλεται μόνο στις δικές μας κυβερνήσεις, αλλά και σε εκείνους που ουσιαστικά το επέβαλλαν. Στο κάτω κάτω, όσο και να έφταιξε ένας λαός, αξίζει να έχει 60% ανεργία στους νέους; Να έχει τόσον κόσμο να τρέφεται από συσσίτια; Αυτό σημαίνει Ευρώπη; Να αναγκάζει εμένα κι εσένα να αφήνουμε τη χώρα μας, επειδή "δεν υπάρχει προοπτική";
Εννοείται ότι ο καθένας έχει τα δικά του συμφέροντα, προφανώς και η όποια βοήθεια προς την Ελλάδα έρχεται επειδή εάν χρεοκοπήσουμε, το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, μάλλον θα διαλυθεί και η ΕΕ (η Μεγάλη Βρετανία δεν είναι και πολύ μακριά), και αυτό σε καμία περίπτωση δε συμφέρει τη Γερμανία ή τη Γαλλία, οι οποίες λόγω πληθυσμού και λόγω μεγαλύτερης οικονομίας κατέχουν ηγετικές θέσεις στην ΕΕ.
Σαφώς και δεν φταίνε απλοί πολίτες αλλά ξέρεις κάτι: σιχάθηκα αυτή τη χώρα για ένα λόγο. Δεν υπάρχει ατομική ευθύνη με συναίσθηση της αξίας αυτής. Είτε μιλάμε για πολίτη, είτε για πολιτικό, είτε για θεσμικό παράγοντα. Είναι απίθανο που τίποτα δεν αλλάζει στην νοοτροπία του μέσου Έλληνα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Κυρίως τα αρνητικά σημεία του είναι αρκετά καταστροφικά για την πορεία μας και των παιδιών μας. Δεν αναζητώ τις ευθύνες τόσο προσωποκεντρικά όσο σε απλά καθημερινά ζητήματα, π.χ. παιδείας, τα σκουπίδια έξω από τους κάδους, η έλλειψη πρασίνου μέσα στην πόλη, η έλλειψη σεβασμού στη δημόσια περιουσία,...κλπ.
Το να ψάχνουμε αποδιοπομπαίους τράγους είναι εύκολο. Μπορώ να σου φτιάξω χιλιάδες εχθρούς και να διογκώσω σενάρια. Το δύσκολο είναι να δούμε τα μούτρα μας ως λαός στον καθρέπτη. Να δούμε για ποιο λόγο το προφίλ του ανεύθυνου ραγιά μας καταδιώκει ακόμη. Ακόμη αρκετοί νομίζουν ότι ζουν υπό εθνολογική κατοχή. Αρνούνται να δουν τις εξελίξεις, την ομαδικότητα, την ανθρώπινη συνύπαρξη.
Η κοινωνική εξέλιξη είναι συνδρομή πολιτών και πολιτικών (ανθρώπων και διαδικασιών). Άρα, όλοι φέρουν ένα μερίδιο ευθύνης. Ο ένας εξαρτάται / επηρεάζει (από) το άλλο. Αυτό εξάλλου είναι μια κοινωνία: όμως κανείς δεν μίλησε για τις υποχρεώσεις εκείνες που σέβονται το θεμελιώδες δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την προσωπική ελευθερία του συνανθρώπου μας. Η Ελλάδα από μια πολιτισμική όαση στο μακρινό παρελθόν κατέληξε να είναι χώρα δημοκρατίας αλά καρτ, του προσωρινού και της διαπλεκόμενης ηθικής. Ο καθένας επιβάλει μια σκέψη και την βαπτίζει δημοκρατία ενώ τα κίνητρα / αποτελέσματα δεν έχουν κάποιο μακροπρόθεσμο όφελος.
Το ότι γερμανικές επιχειρήσεις είναι εμπλεκόμενες σε οικονομικά σκάνδαλα είναι γεγονός, εάν έχεις χρόνο και διάθεση, μπορείς να βρεις αρκετό υλικό ακόμα και για το Σόιμπλε που αρέσκεται στο να μας κουνάει το δάχτυλο. Απλά λέω ότι και οι άλλοι δεν είναι άγιοι, ούτε ότι ωφελεί να δεχόμαστε αξιωματικά την Ευρώπη ως κάτι το υπερπολίτιμο. Αυτή η πολιτική είναι ορθή; Ναι, τη δεχόμαστε. Δεν είναι; Την απορρίπτουμε. Αυτό σημαίνει δημοκρατία. Και από εκεί και πέρα υπάρχει διάλογος σε μια κοινή βάση. Το αντεπιχείρημα εδώ είναι ότι εμείς τους έχουμε ανάγκη, γιατί είμαστε υπερχρεομένοι. Όμως, κι εκείνοι μας θέλουν για λόγους γεωπολιτικούς αλλά και οικονομικούς - μια ενδεχόμενη χρεοκοπία σημαίνει ότι κι εκείνοι χάνουν τα λεφτά τους.
Καλά, εντάξει, ο καθένας έχει την άποψή του με βάση το τι θεωρεί ότι είναι καλύτερο για τον ίδιο. Όμως αυτό εν μέρει έχει αρχίσει κάπως να αλλάζει. Πριν μερικά χρόνια ο βολεψάκιας ήταν ο "έξυπνος", ο "πονηρός". Σήμερα, όλοι μα όλοι θα τον αποκαλέσουν προδότη και θα τον μισήσουν. Δεν υπάρχει έστω μια μικρή πρόοδος σε αυτό;
