Ένα σχόλιο για το δημοψήφισμα. Ακόμα και αν ήταν συνταγματικό, ήταν αθέμιτο και στην ουσία ανούσιο και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί. Ακολουθεί wall of text.
Το δημοψήφισμα ήταν εκπρόθεσμο. Το deal που υπήρχε για τη συνέχιση της δανειακής σύμβασης ο Τσίπρας το απέρριψε. Με λίγα λόγια το deadline τελείωσε και πίστεψε με σε αυτά τα πράγματα δεν είναι όπως λες στο σχολείο "ελάτε κυρία με δυσκόλεψε η άσκηση". Δηλαδή η Ελλάδα οδηγήθηκε σε δημοψήφισμα αφού ο Τσίπρας είπε ήδη ΟΧΙ.
Λόγω του ΟΧΙ που είπε ο Τσίπρας, οι ξένοι όπως ήταν προφανές ότι θα έκαναν έκοψαν τον ELA (είναι ανόητο να θεωρούμε ότι θα μας έδιναν ρευστό ενώ μόλις τους είπαμε ότι δε θα τους επιστρέψουμε τα χρήματα που τους χρωστάμε). Κάπου εκεί ο Τσίπρας κατάλαβε το λάθος του. Φυσικά ακολούθησαν capital control και κλείσιμο τραπεζών το οποίο ήταν το πιο καταστροφικό πράγμα που έχει συμβεί στην Ελλάδα μέσα στην κρίση.
Ο λαός αν ψήφιζε ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, ο Τσίπρας δεν μπορούσε να πάει να τους πει ΝΑΙ. Θα του έλεγαν, όπως και έγινε, ότι χρειάζεται νέο deal (χειρότερο). Το δημοψήφισμα δηλαδή ήταν άτοπο τελείως. Ο Τσίπρας, επειδή κατάλαβε το λάθος του, ήθελε να βγει το ΝΑΙ. Το επιβεβαιώνουν πολλοί άνθρωποι γύρω του αλλά και οι πράξεις του στη συνέχεια. Παρόλο που το ΝΑΙ δε θα ήταν ΝΑΙ στην πρόταση αλλά ναι σε άλλη χειρότερη πρόταση. Όμως επειδή κοροϊδεύει τον λαό και δεν ήθελε να φανεί αδύναμος, στήριξε το ΟΧΙ στην ανακοίνωση του με πολύ αόριστο τρόπο ή τουλάχιστον έτσι το είδαν οι περισσότεροι.
Το δημοψήφισμα δεν έπαιξε τον παραμικρό ρόλο στην έκβαση του αποτελέσματος. Ήταν προφανώς η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα η συνέχεια του προγράμματος, σε σχέση με την εναλλακτική. Όμως η κυβέρνηση ήταν ανίκανη να το καταλάβει και το έπαιζαν μάγκες 6 μήνες, το κατάλαβαν αυτό πολύ αργά και κάποιοι ακόμα να το καταλάβουν. Με λίγα λόγια η ζημιά του εξαμήνου εκείνου είναι η πιο αχρείαστη και ταυτόχρονα όμως η μεγαλύτερη ζημιά στην ιστορία της κρίσης. Αν αυτοί οι άνθρωποι είχαν κατανοήσει όλα αυτά που τους έλεγαν οι "μνημονιακοί προδότες" δε θα χρειαζόταν να έρθουν εκεί τα πράγματα καν και δε θα είχε υποστεί αυτή τη ζημιά η οικονομία μας.
Το δημοψήφισμα δηλαδή δεν έγινε για να ερωτηθεί ο λαός για το τι θέλει να γίνει γιατί ήταν εκπρόθεσμο. Έγινε ξεκάθαρα για ξέπλυμα των λαθών του Τσίπρα. Βέβαια όταν βγήκε το ΟΧΙ ο Τσιπρας θα μπορούσε να το ακολουθήσει αλλά τα πράγματα θα γίνονταν πολύ χειρότερα. Αντί να καταστρέψει ολοσχερώς την οικονομία (το γιατί θα ήταν καταστροφικό για την οικονομία δε θα το συζητήσω τώρα) αποφάσισε να κάνει ένα βήμα πίσω. Ήταν το πιο εγωιστικό δημοψήφισμα που έχω δει.
Το δεύτερο ξέπλυμα των τραγικών λαθών Τσίπρα έγινε με τις εκλογές. Επειδή μόλις "πρόδωσε" τον λαό και το δημοψήφισμα του, δε θα μπορούσε φυσικά να κυβερνήσει και δεν μπορούσε άλλωστε γιατί οι μισοί συριζαιοι στην βουλη ψήφιζαν όχι. Ανακοίνωσε εκλογές και είπε στον λαό με λίγα λόγια: "αυτά ήταν τα λάθη μου, δεν είχα άλλες επιλογές, δείξτε στήριξη σε μένα και θα συνεχίσω". Είχε δηλαδή την πισινή της... εντιμότητας. Αν δεν τον θέλαμε δε θα τον ξαναβγάζαμε. Βέβαια ο Συριζα ξαναβγήκε με σχεδόν ίσες ψήφους. Αυτό σήμαινε τελικώς ότι ο Τσίπρας απαλλάχθηκε από τα λάθη του καθώς του δώσαμε ψήφο εμπιστοσύνης, άλλαξε η κυβέρνηση και τώρα ερχόμαστε στο σήμερα και βγάζουμε τετραετία.
Δικαιολογίες που ακούω συνεχώς είναι συνήθως δύο. α) "έλα μωρέ ήταν νέος σε δύσκολη θέση και δεν ήξερε αλλά τώρα το διόρθωσε" και β) "τον ανάγκασαν οι Ευρωπαίοι".
Η πρώτη δικαιολογία είναι απαράδεκτη, ολόκληρος πρωθυπουργός που ήταν αντιπολίτευση τόσα χρόνια δεν ήξερε τι θα πει το deal; Και ερώτηση, αν πιστεύετε ότι διόρθωσε τα λάθη του, αυτό σημαίνει ότι έχετε καταλάβει ότι όντως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έπρεπε να υπογράψουν μνημόνιο όπως και ο Τσίπρας. Συνεπώς, γιατί μισείτε τις προηγούμενες κυβερνήσεις και όχι τον Τσίπρα; Αφού αυτοί έκαναν ότι ο Τσίπρας απλά χωρίς τα τιτανομέγιστα αχρείαστα λάθη του. Αν συμφωνείτε με την αναγκαιότητα του προγράμματος, μήπως να γυρίσουμε πίσω και να δούμε αναλυτικά ποια κυβέρνηση έκανε τα περισσότερα θετικά και λιγότερο αρνητικά μες την κρίση;
Η δεύτερη δικαιολογία είναι γελοία. Τι θα πει "τον ανάγκασαν"; Δηλαδή συμφωνείτε ότι σαν κράτος δεν μπορούμε απλά να πιστολιάσουμε τις υποχρεώσεις μας και να βγούμε από την ευρωζώνη; Γιατί αν είναι αυτό δείτε το δεύτερο πιο πάνω. Όμως αν ήθελε ο Τσίπρας μπορούσε μια χαρά να προχωρήσει στο plan b, να τυπώσει δραχμές αν ήθελε, να βγει από την Ευρώπη αν ήθελε κλπ κλπ. Συνεπώς δεν έχει νόημα η ύπαρξη της δικαιολογίας "τον ανάγκασαν". Αυτός διάλεξε αυτόν τον δρόμο.
Και γω είχα πειστεί να ψηφίσω όχι ενώ ήμουν αρχικά υπέρ του ναι, μπορείτε να δείτε και το αντίστοιχο τόπικ για την αγωνία μου. Μέσα από την κοινωνική πίεση δεν έβλεπα το προφανές και ψήφισα όχι εν τέλει, αλλά όπως είπα δεν είχε σημασία έτσι και αλλιώς. Απλά αισθάνομαι ότι με κορόιδεψε όσο κανένας άλλος πολιτικός με τον πιο άμεσο τρόπο.
Αυτές είναι κάποιες σκέψεις μου πάνω στο περιβόητο δημοψήφισμα, αν θέλει κάποιος να σχολιάσει κάτι από τα παραπάνω ή θεωρεί ότι κάπου κάνω κάποιο λάθος στον συλλογισμό μου ας μου πει
