Ποιά δαχτυλίθρα ρε Γιόρκε; Αέρα για να φουσκώνεις το ποδήλατο βγάζεις στα 6. Θυμάμαι οι πρώτοι μου αυνανισμοί ήταν περίεργοι. (προσέξτε πως τον έπαιζα ένα πράγμα, δώστε βάση να μάθετε την ιστορία του λιθρινιού):
Να ήμουν 11-12; Δε θυμάμαι...
Στην παλιά γειτονιά μου, έμενε τα πρώτα 6-7 χρόνια μια οικογενιακή μας φίλη, και μάνα ενός συμμαθητή μου. Η γυναίκα αυτή ήταν πολύ όμορφη, άκρως εντυπωσιακή, ψηλή, μελαχρινή, άβυζη δυστυχώς, αλλά είχε καπούλι βαρβάτο και μπούτι κολώνα της ΔΕΗ. Όταν ερχόταν με κάτι μίνι στο σπίτι (τώρα γιατί το έκανε αυτό χωρίς να ντρέπεται, ενώ ήμασταν τριγύρω 2 αγοράκια κι ένα τρίτο το παιδί της, δεν θα το σχολιάσω), εγώ αναπόφευκτα είχα φουσκοδεντριές, και προσπαθούσα, πρώτον να κρύψω τη χαρά του λιθρινιού μου (είναι μαρτύριο να προσπαθείς να φας ενώ είσαι τρελά κα... κα.... Κακά και Ρονάλντο, πιστέψτε με
) και δεύτερον να πάρω κι άλλο μάτι τα μπούτια της.
Στο κρεβάτι όντας μπρούμυτα, ανακάλυψα ενώ είχα αυτή τη θαυμάσια γυναίκα στη σκέψη μου, ότι ερεθιζόμουν στο λιθρίνι από το τρίψι τρίψι με το σεντονίνο. Και δώστου τρίψι τρίψι και ξανατρίψι τρίψι και στο τέλος ένιωθα περιέργως ευχάριστα, χωρίς να γίνεται κάτι άλλο. Κι ενώ κόντευα ν' ανάψω τη φλόγα των ινδιάνων Σιού από το πολύ το τρίψι τρίψι τα βράδια με το σεντόνι, ένα από αυτά τα βράδια συνέβη κάτι περίεργο. Στο σημείο που τριβόμουν μετά την ευχαρίστηση, είχε βγεί μια σταγόνα η οποία με την πάροδο του χρόνου μεγάλωνε (και στα 27 καταντάς Peter North να αδειάζεις το Μόρνο μαζί με το φράγμα, λέει τάχα μου).
Έτσι ξεκίνησε η σπουδαία σεξουαλική ζωή μου. Ο πρώτος μου έρως, ήτο το σεντόνι (δεν το ρώτησα αν εγκαστρώθη, μπορεί να θέλει να το αποκαταστήσω!
)
ΥΓ: Αγαπάμε πολύ τη γειτόνισσα που μας μετέτρεψε εν αγνοία της από παιδί σε έφηβο.
ΥΓ2: Ένα βράδυ στο σπίτι της, προσπαθώντας να πάω κάπου, ακούμπησα στο μπούτι της επίτηδες και μου λέει "Ήθελες πολύ να το κάνεις αυτό ε;" Αμ μόνο πολύ; Αφού ήταν γυναικάρα!
