Όχι. Γιατί συνήθως αφήνουν οι άλλοι της παρέας.
Και αν πιάσουμε καθαρά το κομμάτι του σερβιτόρου εμένα δεν μου άφησαν ποτέ κάτι φεγγάρια που το έκανα, εγώ γιατί να το κάνω;

Και κατά δεύτερον τι είναι πια ο σερβοτόρος; Και η λάτσα και αυτός που βγάζει τα παγωτά και τα γλυκούδια τραβά τα χίλια μοίρια αλλά δεν πήρε ποτέ φιλοδώρημα ούτε υπάρχει κάποιος άξιος σερβιτόρος που θα μοιραστεί το φιλοδώρημα του με αυτόν που πραγματικά έκανε το σούπερ τέλειο παγωτό και θα το κρατήσει όλο μόνος του που απλώς ήταν αυτός που το πήγε. (και ναι το λέω τόσο μπαμ γτ είναι πραγματικό παράδειγμα).
Και συγγνώμη. Πρέπει να γυρίσουμε στις εποχές που τα φιλοδωρήματα μπορούσαν να αγγίξουν ακόμη και 600άρι τη μέρα; Και έχω τρανταχτά παραδείγματα και εμπειρίες κι εδώ. Ίσως απλά καλόμαθαν και πλέον τους κακοφαίνεται που δεν βγάζουν από αυτά.
Και από την άλλη, πολλοί σερβιτόροι είναι αρκετά ευκατάστατοι και απλά κάνουν σέρβις για την καύλα τους και για να μπορέσουν να μαζέψουν χρήματα για το επόμενο ταξίδι τους. Γιατί φίλε εμένα μου έδωσε κανείς τσάμπα λεφτά για να κάνω κάτι; Οπότε δούλεψέτα.
Επίσης, υπάρχουν κάποιες καφετέριες που συγκεντρώνουν τα φιλοδωρήματα και στο τέλος της μέρας γίνεται κάπως σαν μοιρασιά από το αφεντικό, πόσο δίκιο δλδ είναι αυτό τώρα;
Θα λυπόμουν κάποιον και θα άφηνα φιλοδώρημα μόνο αν ήξερα πως ήταν τρελά κακοπληρωμένος που δεν είναι τόσο τόσο πια συχνό στο σέρβις. Υπάρχουν κακοπληρωμένοι αλλά όχι τόσο.
Και άλλες πολλές δουλειές έχουν ανασφάλιστους, δεν ξέρω γτ πρέπει να τρέχουμε για όλους όταν κοιτάς την καμπούρα σου και τους δίπλα σου και βλέπεις πως είσαι και εσύ και ο δίπλας σου (πες σύντροφος).
Και ο μηχανικός που έρχεται στην καφετέρια να φτιάχνει κάθε λίγο την μηχανή του καφέ είναι ανασφάλιστος αλλά αν πάθει κάτι κατά την δουλειά δεν θα τρέξει το αφεντικό να τον σώσει.
Φιλοδώρημα έχει τύχει να αφήσω μόνο σε αυτή την περίπτωση του κακοπληρωμένου ή στου φίλου που βλέπω πόσο προσπαθεί για τη δουλειά ή σε ντελιβερά που τον έστειλαν με μηχανάκι μέσα στα χόνια να φέρει παραγγελία.