Συμφωνώ, αλλά και σήμερα, στην πολιτική σκηνή επικρατεί το «παρακράτος» με μάτια, χέρια και αυτιά παντού με εκτελεστές ανώδυνους άμεσα όπως superΜάκης αλλά και επώδυνους όπως ΚΥΠ, FBI,...κτλ με πράκτορες που «εξαφανίζουν» εν μια νυκτί πολιτικούς/ κοινωνικούς άνδρες αν ανοίξουν το στόμα τους(!) και μιλήσουν λέγοντας «αλήθειες» που καίνε κάποιους γνωστούς-άγνωστους (η δράση τους είτε είναι απλή προειδοποιητική σιδηρογροθιά π.χ. Α.Συρρίγος είτε μια τυχαία τρομοκρατική δολοφονία με μπόλικη τηλε-"στάχτη" στα μάτια του λαού).
Σε πρώτη φάση συμφωνούμε
Προσωπικά, δεν θεωρώ ότι στο Βυζάντιο υπήρξε μια πρόοδος σε κάθε τομέα της ανθρώπινης ζωής (π.χ. τέχνες, επιστήμες,..κτλ). Το μόνο που μας άφησε το Βυζάντιο ως «κληρονομιά» είναι μια σημερινή μικρή χώρα αποδυναμωμένη και εποπτευόμενη από ισχυρές δυνάμεις αλλά και μπόλικες εκκλησίες. Η μόνη πρόοδος που μπορεί να παρατηρηθεί στα 1000 σχεδόν χρόνια της Αυτοκρατορίας αυτής, είναι στον τομέα της ελληνικής γραμματείας και στην αγιογραφία...
Εκτός από την φανερά εμπαθή και ανιστόρητη στάση σου, φτάνεις και στο σημείο μέσα στο ίδιο κείμενο να πέφτεις και σε αντιφάσεις! Από τη μία λες ότι δεν υπήρξε πρόοδος στις επιστήμες και στις τέχνες και από την άλλη δέχεσαι ότι υπάρχει πρόοδος στην Ελληνική γραμματεία (στην οποία ανήκει π.χ. η επιστήμη της ιστοριογραφίας) και στην αγιογραφία η οποία είναι τέχνη. Ξεχνάς ( ; ) βέβαια την αρχιτεκτονική της οποίας αποκορύφωμα είναι η Αγία Σοφία, την υμνογραφία, την μικροτεχνία κλπ. Εκεί φυσικά δεν υπήρξε καμία πρόοδος. Επίσης μας λες ότι το Βυζάντιο μας άφησε μια αποδυναμωμένη χώρα εποπτευόμενη από τις μεγάλες δυνάμεις παρακάμπτοντας (κατά λάθος; ) 400 χρόνια σκλαβιάς των Τούρκων...
Δυστυχώς, η Αυτοκρατορία αυτή, είχε δώσει όλο της το είναι στην χλιδή του 2% του πληθυσμού (ευγενείς, αυτοκρατορική οικογένεια, τιτλούχοι επίτροποι,...κτλ), σε εξαντλητικές έριδες μεταξύ των διοικούντων (εμφύλιες διαμάχες των αυλοκολάκων), σε τεράστια και απάνθρωπη φοροείσπραξη από λαό που λοιμοκτονούσε* και σε εξαντλητικούς πολέμους με άλλους λαούς δήθεν για τα σύνορα (π.χ. Βουλγαροκτόνος, Ρωμανός Διγενής - Ματζικέρτ,..κ.α.).
*
Ο λαός λοιμοκτονούσε λόγω ανύπαρκτης αγοράς εργασίας. Η μόνη πηγή εσόδων ήταν η γη ή η θάλασσα. Πολλοί ήταν μικροκαλλιεργητές άλλοι ήταν δουλοπάροικοι σε μεγαλογαιοκτήμονες (π.χ. Μελισσινοί, Παλαιολόγοι και Σκληροί στην Πελοπόννησο). Μην ξεχνάμε ότι ακόμη και τα ζώα-μεταφορικά μέσα ή αγροτικά μέσα (π.χ. γαϊδούρια, βόδια) άνηκαν στο κράτος και το κράτος τα μίσθωνε με τόκο. 
Επίσης χαρακτηριστικό είναι, ότι σε περίπτωση που οι φοροεισπράχτορες όταν επισκέπτονταν την οικία του φορολογούμενου και ο φορολογούμενος δεν είχε να δώσει την ανάλογη φορολογική εισφορά (άμεση φορολογία) πολλές φορές τον σκότωναν (και την οικογένειά του). Γι' αυτό και πολλές φορές, δεν ήταν λίγοι οι φτωχοί άνθρωποι που έφευγαν κρυφά από την χώρα και δεν ξαναγύριζαν ποτέ, λόγω φορολογικών προβλημάτων με το Βυζαντινό «δημόσιο».
Αν ένας ιστορικός διάβαζε αυτήν την πρόταση, θα σου έλεγε ότι είναι τελείως αντιεπιστημονικό να χαρακτηρίζεις 1000 χρόνια ιστορίας παίρνοντας την κατάσταση που επικρατούσε στα τελευταία χρόνια της έσχατης παρακμής δηλ. τους Παλαιολόγειους χρόνους (1261-1453). Εδώ κολλάει απόλυτα η φράση «η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια». Τώρα για το αν οι αυτοκράτορες πολεμούσαν «δήθεν» για τα σύνορα με τους Βούλγαρους ή τους Τούρκους, δεν μπορώ να σου πω κάτι. Απλώς μπορώ να σε ρωτήσω για τί άλλο βρήκες εσύ ότι πολεμούσαν αν όχι για τα σύνορα. Είμαι πολύ περίεργος να το μάθω...
Το μεγαλύτερο λάθος των Βυζαντινών ήταν και ο θρησκευτικός φανατισμός εκ μέρους των [...] οι οποίοι με τις ευλογίες του κράτους προέβαιναν σε εξαναγκαστικούς προσυλιτισμούς (π.χ. λαοί περιοχών που ασπάστηκαν τον Άρειο ως αντίδραση και αποσχίστηκαν από την Βυζαντινή επικράτεια) όπως και η αδικαιολόγητη εξορία (ή και τύφλωση και ύστερα εξαναγκαστικό εγκλεισμό είτε σε μπουντρούμια - Πύργος του Ανεμά** είτε σε μοναστήρια) ανθρώπων (στρατιωτικών ή άλλων αξιωματούχων) με όραμα και ηγετικές ικανότητες από αυτοκράτορες χαμηλού βεληνεκούς χαμένοι στην ακολασία και τρυφηλή ζωή των ανακτόρων και αδιάφοροι προς τα κρατικά θέματα...
**
Αν υπήρχε τότε Ανεξάρτητη Αρχή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι Φυλακές του Ανεμά (σύνορα της Κων/πολης με την σημερινή Θράκη), θα είχε πάρει τα αρνητικά πρωτεία στην ανυπαρξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ενώ πολλοί Βυζαντινοί συγγραφείς αποσιωπούν για την κατάσταση που επικρατούσε στις Βυζαντινές φυλακές εκτός από το γεγονός της τύφλωσης με το πυρκατωμένο σίδερο στα μάτια (διαστολή της κόρης του ματιού μέχρι να λιώσει) αλλά και άλλων απάνθρωπων βασανιστηρίων στους κρατούμενους...
[...]
Ως προς την ουσία: Μην ξεχνάς ότι ένας από τους πυλώνες του κράτους αυτού ήταν η Ορθόδοξη Πίστη. Όσοι αποκόπτονταν από την Ορθόδοξη Πίστη, σιγά-σιγά αποκόπτονταν από το ίδιο το κράτος. Αυτό είναι λογικό και συμβαίνει σε κάθε κράτος σε κάθε περίοδο της Ιστορίας. Όταν μια μεγάλη ομάδα υιοθετεί αντιλήψεις οι οποίες είναι αντίθετες με τις κυρίαρχες αρχικά αποκόπτονται πολιτισμικά και στο τέλος πολιτικά. Π.χ. Σοβιετική Ένωση.
Τα υπόλοιπα πάντως που αναφέρεις, εκτός του ότι είναι αδικαιολόγητες γενικεύσεις και πραγματικά κάποιος ιστορικός θα γέλαγε με αυτά που γράφεις. Περιπτώσεις βέβαια όπου αξιόλογοι άνθρωποι εξορίσθηκαν (βλ. Ιω. Χρυσόστομος, Μ. Φώτιος κλπ) φυσικά και υπάρχουν αλλά το να χαρακτηρίζεις 1000 χρόνια ιστορίας από τέτοια περιστατικά είναι το λιγότερο ανιστόρητο. Αν κυβερνούσαν μόνο ανίκανοι, δεν θα άντεχε 1000 χρόνια αυτό το κράτος...
Τέλος, για τις φυλακές του Ανεμά, κάποια πράγματα πρέπει να βλέπονται και με βάση την κατάσταση που επικρατούσε εκείνη την εποχή σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Αν συγκρίνεις λοιπόν τις φυλακές των Βυζαντινών με αυτές π.χ. των Δυτικοευρωπαίων ή των Αράβων ή των Τούρκων, μάλλον για την εποχή στο Βυζάντιο ήσαν φιλάνθρωποι...
Τέλος, ένα μεγάλο λάθος που στοίχησε στην ύπαρξη της αυτοκρατορίας, εκτός από το καθεστώς της απόλυτης στυγνής «χλιδάτης» Θεώ-μοναρχίας ήταν και η εξαγορά τίτλων ευγενείας (διοίκησης) από ανίκανους ανθρώπους αλλά και η πλήρης παραχώρηση των λιμανιών (οικονομικών πόρων του κράτους) σε ξένους με αντάλλαγμα την εδαφική ακεραιότητα και διπλωματική θετική επικοινωνία σε περιόδους κρίσεως (π.χ. Βενετικά προνόμια). Αμφιβάλλω αν υπήρχε μια κρατική συνοχή. Απλά, ο λαός ήταν αφημένος 1000 χρόνια στην φτωχή καθημερινή μιζέρια του (την οποία συνέχισε και μετά την άλωση...ίσως και σήμερα, την συνεχίζει :p ) και το 2% των κυβερνώντων (κοσμικοί και θρησκευτικοί ηγέτες) ήταν σε άλλη διάσταση ζώντας άλλη ζωή με άλλους κώδικες επικοινωνίας έχοντας τον λαό και τους λαούς-φοροϋποτελείς να τους εξασφαλίζει την ύπαρξη.
Εξακολουθείς να κάνεις το ίδιο μεθοδολογικό λάθος! Παίρνοντας την εποχή των Κομνηνών όπου άρχιζαν να γίνονται αυτά τα τραγικά λάθη, χαρακτηρίζεις και πάλι ολόκληρη την ιστορία και τον πολιτισμό! Το ότι βέβαια αυτό το κράτος ήταν το μόνο οργανωμένο κράτος στον τότε χαοτικό κόσμο του Μεσαίωνα (τουλάχιστον μέχρι τον 11ο αιώνα) δεν σου λέει κάτι... Το ότι ο «σόλιδος» ήταν το μόνο νόμισμα το οποίο είχε σταθερή αξία μέχρι και την υποτίμησή του από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό σε έναν κόσμο όπου δεν υπήρχε καμία πολιτική και οικονομική σταθερότητα, πάλι δεν σου λέει κάτι... Το ότι στα δημοτικά τραγούδια μετά την άλωση ο κόσμος λέει συνεχώς «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θά 'ναι», επίσης δεν σου λέει κάτι... Ωραία επιλογή κάνεις σε αυτά που μελετάς...
Σε μια πηγή του Οstrogorsky είχα διαβάσει ότι από τα 3/3 του παγκόσμιου χρυσού που είχε ο πλανήτης, τα 2/3 άνηκαν στο κράτος-πόλη Βυζάντιο (Κων/πολη) και συγκεκριμένα στα «δημόσια» θυσαυροφυλάκια των ανακτόρων τα οποία φυλάσσονταν από ειδικό σώμα επίλεκτων ανδρών ασφαλείας σε μόνιμη βάση, ενώ ο λαός (άρτο και θέαμα στον Ιππόδρομο) δεν είχε πρόσβαση έξω από την ψηφιδωτο-κεντημένη περίβολο των ανακτόρων από μεγάλη ακτίνα...δηλ., δεν είχε δει ποτέ του, που έμεναν οι «ρυθμιστές» της τύχης του. Επίσης ποτέ δεν κατάλαβα σαν μαθητής, πως γινόταν πάντα ο θρησκευτικός εκπρόσωπος (Πατριάρχης) να είναι αδελφός ή συγγενής του κοσμικού εκπροσώπου πάντα (Αυτοκράτορα) και να μένει σε ειδική πολυτελή κατοικία μέσα στα Ανάκτορα...από την στιγμή που η νεοσύστατη εκκλησία πρέσβευε άλλες πιο «ηθικές» άποψεις,..κτλ...
Πριν μας είπες ότι αυτό το κράτος δεν είχε καμία συνοχή. Τώρα λες ότι τα 2/3 του παγκόσμιου χρυσού ήταν μαζεμένα στην Κων/πολη! Φυσικά όλος αυτός ο χρυσός ήταν μαζεμένος εκεί τυχαία και θα έπρεπε να μην τον φυλάνε στα θησαυροφυλάκια αλλά να τον έχουν έκθετον να παίρνει όποιος θέλει... Και ακόμα ξεχνάς ότι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν καταγωγή από αριστοκρατικές οικογένειες έγιναν αξιωματούχοι ακόμα και αυτοκράτορες (π.χ. Βασίλειος Α΄ Μακεδών) Θέλω ειλικρινά να σε ρωτήσω κάτι: Αυτά που διαβάζεις, τα επεξεργάζεσαι καθόλου στο μυαλό σου ή ό,τι διαβάσεις (σε συνδυασμό με τις απόψεις που σου πασάραν άλλοι) το καταπίνεις αμάσητο; Και ακόμα, πού είδες ότι πάντα (!) ο Πατριάρχης ήταν αδελφός ή συγγενής του Αυτοκράτορα και ότι ήταν μες στην χλιδή; Ο Μ. Φώτιος π.χ. ήταν από εξορία σε εξορία. Ο Ιωάννης Μυστικός διώχθηκε από τον Λέοντα Στ΄ Σοφό εξαιτίας του ότι του απαγόρευσε να κάνει τέταρτο γάμο!
Υ.Σ.: Ζητώ συγγνώμη αν σας ζάλισα...
Ζητώ συγγνώμη, αν κάπου έχω λάθος.
Ελπίζω να ζητήσεις συγγνώμη αν ήταν έστω και λίγο πειστικά τα επιχειρήματά μου...
