Είμαι 27 και δε θέλω να κάνω παιδιά. Προς το παρόν κλίνω στο "ποτέ" αλλά για να το παίξω χαλαρή θα πω "για 10 χρόνια ακόμα". Δε μου αρέσει καθόλου η ιδέα του να έχω οικογένεια, δεν έχω τα χρήματα να κάνω οικογένεια, μένω στο ενοίκιο σε διαμέρισμα στο εξωτερικό, το στατους μου αυτή τη στιγμή είναι "υποτροφία" και το 2016 το στατους μου θα είναι"???" και με καταπλακώνει ψυχολογικά η ιδέα του να έχω έναν άνθρωπο υπό την πλήρη ευθύνη μου. Δε μου αρέσει, δε θέλω, δε με τραβάει καθόλου, δε μου κάνει όρεξη, πώς το λένε. Η μάνα μου έχει ήδη αρχίσει να ονειρεύεται εγγονάκια λολ!
Ο γάμος μου είναι αδιάφορος για το όποιο "μεταφυσικό" κομμάτι του (προορισμός, ανάγκη και δεν ξέρω τι) αλλά νομικά είναι πολύ οκ γιατί σου λύνει τα χέρια τρομερά σε πολλά πράγματα. Αν δεν ίσχυε αυτό, τότε δε θα έκανα καν τον κόπο. Στο εξωτερικό αν δηλώσεις ότι ο τάδε είναι partner σου είσαι οκ ούτως ή άλλως οπότε προς το παρόν έβαλα και την ιδέα του γάμου/συμφώνου στην άκρη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.