Γάμος: Ο προορισμός του ανθρώπου;

[glayki]

ψηφίζω «κατά» καθώς στην πράξη για έναν άντρα (και για κάποιες γυναίκες) ο γάμος ισοδυναμεί ΜΟΝΟ με (ενδεχόμενους) μπελάδες και ρίσκα χωρίς ανταπόδοση...

Ωστόσο ,ο γάμος ως συνθήκη και βίωμα παρέχει ένα ασφαλές περιβάλλον ( αν οι δυο σύντροφοι είναι συνειδητοποιημένοι και έχουν αντιληφθεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν απο τη συγκατοίκηση / συμβίωση) για την ανατροφή παιδιών. Άρα, υποθέτω βάσει όσων λες είσαι εναντίον και της τεκνοποιησης ή μπορείς να τη φανταστείς εκτός γάμου;

 

[nPb]

Πιστεύω ότι αυτό που τρομάζει στην ιδέα του γάμου είναι η νομική συνθήκη και όχι τόσο η συντροφικότητα. Κατά τη γνώμη μου οι περισσότεροι άνθρωποι που εκφράζονται με δυσπιστία ή αρνητικότητα είναι γιατί οι ίδιοι συμπεριφέρονται εγωϊστικά και στην πρώτη διαφωνία φτάνουν τη συνθήκη στα άκρα.

Συμφωνώ ως προς το ασφαλές περιβάλλον που αναφέρει η glayki. Γνώρισα μια κοπέλα στην Αθήνα, που η καταγωγή της είναι από Ασία. Ήρθε η κουβέντα στο τσιτσί και με ρώτησε γιατί δεν έχω παντρευτεί. Όταν της είπα ειλικρινώς ότι φοβάμαι λίγο λόγω της προβληματικής κατάστασης στη χώρα μας σχετικά με το γάμο και τη συντροφικότητα με ρώτησε αν είμαι παράξενος. Στην κουλτούρα της (από τη χώρα της) όποιος δεν παντρεύεται κάτι έχει σαν άνθρωπος και ενδεχόμενα το κρύβει. Στην Ελλάδα απλά έχει γάτες και σκυλάκια.

Σε μια τυπική οικογένεια Κινέζων Tαϊβάν αν τα παιδιά δεν παντρεύονται αρχίζουν οι ερωτήσεις:
- Are you ok?
- Are you gay? ah? για να αρχίσει ο άγριος καβγάς με ρίψη αντικειμένων

Άρα, αυτό που βλέπουμε είναι ότι ο Χριστιανισμός προτείνει την αποχή από το σεξ, για όσους μπορούν και την ολική αφιέρωσή τους στον Θεό. Όσοι δεν μπορούν, ας παντρεύονται ώστε να μην έχουν έκφυλες ορέξεις και πηγαίνουν με τον έναν και με την άλλην. Φυσικά στη σημερινή σάπια και βρόμικη εποχή όλα αυτά φαίνονται αναχρονιστικά.

Υ.Γ.: Ο Θεός θα υπάρχει για πάντα, όσο και να τον πολεμάτε

Λοιπόν. Συμφωνώ αλλά διαφωνώ.

Το τι λέει ο Χριστιανισμός και πως αυτό μεταφέρθηκε κάπου 1000 χρόνια μετά το Χριστό εκεί κρατάω κάποιες επιφυλάξεις. Τα πρώτα κείμενα άρχισαν να γράφονται μετά την πτώση του Βυζαντίου στο δυτικό κόσμο, από διαφόρους ιστορικούς, περιηγητές και λοιπούς αγνώστους που ο καθένας κάτι άκουσε από κάποιον ιστορικό του 8ου αιώνα μ.Χ. ή ενδεχόμενα ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. δεν έγραψε ακριβώς τι είπε ο Χριστός αλλά κάποια άλλη ιστορία. Μπορεί να υπήρξε κακή μετάφραση και κάποιες λέξεις αποδόθηκαν αλλιώς με επιπλέον μεταφράσεις και αλλαγές. Θέλω να πω ότι λόγω απουσίας μέσων εικόνας, και τεχνολογίας κειμένου, η γραπτή μεταφορά λόγου ήταν δύσκολη και αποσπασματική με χρονικά (ασαφή) κενά. Γινόταν μια επιδρομή, υπήρχαν βανδαλισμοί και πολιτική αστάθεια με πολυετή κοινωνική καταστροφή. Οπότε δεν υπήρχαν ιστορικά τεκμήρια και ακρίβειες. Για παράδειγμα το τελετουργικό των μυστηρίων γάμου, βαφτίσματος κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία καθιερώθηκε επίσημα από τον αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ'. Μέχρι τότε μπορεί να υπήρχε άλλος τύπος "γάμου" για την Ορθόδοξη Εκκλησία ή να υπήρχαν άλλα μηνύματα από τον λόγο του Χριστού.

Ο Χριστός ως το φως της ζωής και η αναγέννηση του ανθρώπου, αμφιβάλλω αν είπε ποτέ να υπάρχει αποχή από το σεξ. Μπορεί να ήταν μια προσαρμογή των λόγων του όταν ο Χριστιανισμός άρχισε να γίνεται σύστημα εξουσίας και πολιτικής με κανόνες και ιερατείο. Ο Ιησούς δεν είπε ποτέ φτιάχτε θρησκεία, νόμους, κανόνες και αναζητήστε προνόμια εκκλησιαστικών αρχόντων (π.χ. Πατριάρχης κτλ). Δηλαδή, υπήρχε μια σκοπιμότητα από ανθρώπους που έφτιαξαν την άποψη του Ιησού ως θρησκεία πολιτικής για το κράτος εκείνης της εποχής. Έπρεπε απλά να υπάρχει μια θρησκεία για να συγκρατεί τον όχλο.

Σήμερα μιλάμε για μια κοινωνική συνθήκη που δεν ξέρουμε ακριβώς την κοινωνική πραγματικότητα του 1ου αιώνα μ.Χ. Άλλο τι διαβάζουμε ή ακούμε ιστορίες και άλλο πως ζούμε την κοινωνική περίοδο.

 

[Τσιγάρα σέρτικα]

λίγες αλλά ενδιαφέρουσες οι απόψεις αιτιολόγησης όσων είναι υπέρ της γαμήλιας δέσμευσης

 

[Jack of Spades]

είμαι υπέρ όμως εφόσον θέλετε να δημιουργήσετε μια οικογένεια, αλλιώς δεν τον θεωρώ και τόσο απαραίτητο, όχι ότι είναι κακό βέβαια κάποιος να παντρευτεί χωρίς να θέλει να κάνει παιδιά, ο θρησκευτικός γάμος είναι πολύ συγκινητικός και με ουσία.

Ποια είναι η «ουσία» του (θρησκευτικού) γάμου;

α)Ωστόσο ,ο γάμος ως συνθήκη και βίωμα παρέχει ένα ασφαλές περιβάλλον ( αν οι δυο σύντροφοι είναι συνειδητοποιημένοι και έχουν αντιληφθεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν απο τη συγκατοίκηση / συμβίωση) για την ανατροφή παιδιών.

β)Άρα, υποθέτω βάσει όσων λες είσαι εναντίον και της τεκνοποιησης ή μπορείς να τη φανταστείς εκτός γάμου;

α)Αυτό που εσύ αποκαλείς «ασφαλές περιβάλλον» (και πράγματι, κάποια στιγμή φτάνεις να νιώθεις έτσι όντας παντρεμένος/η, πράγμα το οποίο 99% θα κάνει backfire κάποια στιγμή) αργά ή γρήγορα γίνεται μια «φυλακή» (που γίνεται επιβλαβής και για τα ίδια τα παιδιά που αντί να μεγαλώνουν βλέποντας το μπαμπά και τη μαμά αγαπημένους κ.λπ. μεγαλώνουν μέσα στην τοξικότητα) και μια κατάσταση την οποία καταλήγουν να εκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως είτε ένας εκ των δύο είναι και οι δύο ταυτόχρονα, μέχρι κάποιος ν' αποφασίσει για Χ, Υ λόγους (συνήθως η γυναίκα, όπως δείχνουν κι οι στατιστικές των αγωγών διαζυγίων) ότι «δεν πάει άλλο»...κι άντε ν' απεμπλακεί μετά!

β)Είμαι υπέρ της τεκνοποίησης, απλώς όπως προανέφερα όσοι άντρες (κυρίως) επιλέγουν να το κάνουν εντός της νομικής μέγγενης που λέγεται «γάμος» παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς κάποια προσδοκώμενη ανταπόδοση (είτε για τους ίδιους είτε για τα παιδιά)...

Γνώρισα μια κοπέλα στην Αθήνα, που η καταγωγή της είναι από Ασία. Ήρθε η κουβέντα στο τσιτσί και με ρώτησε γιατί δεν έχω παντρευτεί. Όταν της είπα ειλικρινώς ότι φοβάμαι λίγο λόγω της προβληματικής κατάστασης στη χώρα μας σχετικά με το γάμο και τη συντροφικότητα με ρώτησε αν είμαι παράξενος. Στην κουλτούρα της (από τη χώρα της) όποιος δεν παντρεύεται κάτι έχει σαν άνθρωπος και ενδεχόμενα το κρύβει. Στην Ελλάδα απλά έχει γάτες και σκυλάκια.

Είτε δεν έχει ζήσει καιρό στην Αθήνα (ώστε να μπει κι αυτή στο «κλίμα») είτε σε δούλευε (γνωρίζοντας την «πετριά» των ανδρών των Δυτικών χωρών με τις Ασιάτισσες)...

 

[nPb]

Ποια είναι η «ουσία» του (θρησκευτικού) γάμου;

α)Αυτό που εσύ αποκαλείς «ασφαλές περιβάλλον» (και πράγματι, κάποια στιγμή φτάνεις να νιώθεις έτσι όντας παντρεμένος/η) αργά ή γρήγορα γίνεται μια «φυλακή» (που γίνεται επιβλαβής και για τα ίδια τα παιδιά που αντί να μεγαλώνουν βλέποντας το μπαμπά και τη μαμά αγαπημένους κ.λπ. μεγαλώνουν μέσα στην τοξικότητα) και μια κατάσταση την οποία καταλήγουν να εκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως είτε ένας εκ των δύο είναι και οι δύο ταυτόχρονα, μέχρι κάποιος ν' αποφασίσει ότι «δεν πάει άλλο»...κι άντε ν' απεμπλακεί μετά!

Αυτό οφείλεται επειδή τα δύο φύλα μεγαλώνουν σε ένα ανάλογο περιβάλλον όπου η αγία οικογένεια θάβει κάτω από το χαλί όλα τα ελαττώματα των τέκνων της. Πώς θα ήταν η Ελληνική οικογένεια αν υπήρχε ανεξαρτητοποίηση των νέων από την ηλικία των 17 ετών; Εννοώ να μάθουν να πληρώνουν μόνοι τους τα οικονομικά κόστη, να αναλαμβάνουν ατομικές ευθύνες και να μαθαίνουν να ζουν χωρίς τη μητρική αγκαλιά; Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα για τουλάχιστον 30 χρόνια υποσυνείδητα δημιουργεί ανθρώπους που αντί για σύντροφο (και σύζυγο) ψάχνουν ένα υποκατάστατο γονιού στη σχέση με το άλλο φύλο. Εκεί γίνεται το λάθος.

Για να το θέσω με ένα παράδειγμα. Συγκατοικείς με την σύντροφό σου και βλέπεις ότι δεν το έχει ούτε με τη μαγειρική, ούτε με το ξεσκόνισμα, ούτε με απλές δουλειές του σπιτιού. Δεν λέω να τις κάνει μόνη της. Όμως όταν συζητάς και σου λέει έλα μωρέ πως κάνεις έτσι, ή ότι δεν την ενδιαφέρει αν τα σουτιενικά και οι μπιχλοκάλτσες είναι πεταμένα στο πάτωμα, ή όπου βρει μέσα στο σπίτι αυτό κάτι δείχνει πόσο ανεύθυνο άτομο είναι.

Αυτή η νοοτροπία μετά εξαπλώνεται ως επιδημία στις ευρύτερες σχέσεις, πρακτικές και συμπεριφορές στο χώρο εργασίας αλλά και στην γενικότερη κοινωνική και πολιτική αντίληψη πολλών Ελληνίδων. Σε απλά Ελληνικά, αρκετές δεν ξέρουν που πατάνε και που βρίσκονται. Νομίζουν ότι πάντα κάποιος άλλος φταίει, ποτέ οι ίδιες, και ότι θα πρέπει ο άλλος να τις φροντίζει (ως ένα είδος νοσοκόμου). Δεν ξέρουν ότι σε μια σχέση, υπάρχει συνεισφορά, αλλιώς η λέξη σχέση δεν έχει νόημα. Ανάλογα συμβαίνει και στους άντρες. Όπως είπα η όλη λάθος προσέγγιση ξεκινάει στην απουσία σκοπού: γιατί θέλω να κάνω μια σχέση; Έχει κάνει ποτέ αυτή την ερώτηση κανείς στον εαυτό του;

 

[Jack of Spades]

Αυτό οφείλεται επειδή τα δύο φύλα μεγαλώνουν σε ένα ανάλογο περιβάλλον όπου η αγία οικογένεια θάβει κάτω από το χαλί όλα τα ελαττώματα των τέκνων της. Πώς θα ήταν η Ελληνική οικογένεια αν υπήρχε ανεξαρτητοποίηση των νέων από την ηλικία των 17 ετών; Εννοώ να μάθουν να πληρώνουν μόνοι τους τα οικονομικά κόστη, να αναλαμβάνουν ατομικές ευθύνες και να μαθαίνουν να ζουν χωρίς τη μητρική αγκαλιά; Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα για τουλάχιστον 30 χρόνια υποσυνείδητα δημιουργεί ανθρώπους που αντί για σύντροφο (και σύζυγο) ψάχνουν ένα υποκατάστατο γονιού στη σχέση με το άλλο φύλο. Εκεί γίνεται το λάθος.

Για να το θέσω με ένα παράδειγμα. Συγκατοικείς με την σύντροφό σου και βλέπεις ότι δεν το έχει ούτε με τη μαγειρική, ούτε με το ξεσκόνισμα, ούτε με απλές δουλειές του σπιτιού. Δεν λέω να τις κάνει μόνη της. Όμως όταν συζητάς και σου λέει έλα μωρέ πως κάνεις έτσι, ή ότι δεν την ενδιαφέρει αν τα σουτιενικά και οι μπιχλοκάλτσες είναι πεταμένα στο πάτωμα, ή όπου βρει μέσα στο σπίτι αυτό κάτι δείχνει πόσο ανεύθυνο άτομο είναι.

Αυτή η νοοτροπία μετά εξαπλώνεται ως επιδημία στις ευρύτερες σχέσεις, πρακτικές και συμπεριφορές στο χώρο εργασίας αλλά και στην γενικότερη κοινωνική και πολιτική αντίληψη πολλών Ελληνίδων. Σε απλά Ελληνικά, αρκετές δεν ξέρουν που πατάνε και που βρίσκονται. Νομίζουν ότι πάντα κάποιος άλλος φταίει, ποτέ οι ίδιες, και ότι θα πρέπει ο άλλος να τις φροντίζει (ως ένα είδος νοσοκόμου). Δεν ξέρουν ότι σε μια σχέση, υπάρχει συνεισφορά, αλλιώς η λέξη σχέση δεν έχει νόημα. Ανάλογα συμβαίνει και στους άντρες. Όπως είπα η όλη λάθος προσέγγιση ξεκινάει στην απουσία σκοπού: γιατί θέλω να κάνω μια σχέση; Έχει κάνει ποτέ αυτή την ερώτηση κανείς στον εαυτό του;

Ρε φίλε πολλοί είναι οι λόγοι που οι περισσότεροι γάμοι καταλήγουν εκεί, δεν είναι μόνο αυτό που περιγράφεις, ούτε θα κάτσουμε να κάνουμε τώρα τους κοινωνιολόγους για ένα θέμα που κι οι κοινωνιολόγοι σπάνε τα κεφάλια τους στον τοίχο...να δούμε λίγο το «ζουμί»;

Μπορεί να μου πει κάποιος/α ΕΝΑΝ καλό λόγο για να παντρευτεί ένας άντρας ή μια γυναίκα (που 'χει πετύχει κάποια πράγματα, έχει τη ζωή του/της σε μια σειρά, δεν έχει ανάγκη κανέναν κ.λπ.) το 2024 ώστε να πούμε ότι «αξίζει το ρίσκο»;

Μπορεί να μου πει κάποιος/α ΕΝΑ πράγμα που θα στερούταν ένα παιδί το 2024 από δύο γονείς που δεν είναι παντρεμένοι ΑΛΛΑ είναι αγαπημένοι, νομικά τακτοποιημένοι ως προς το παιδί και τη συμβίωσή τους, ζουν στο ίδιο σπίτι, το μεγαλώνουν με αγάπη κ.λπ. κι αντίθετα θα το έπαιρνε από δύο γονείς που θα ήταν παντρεμένοι «με παπά και με στεφάνι»;

 

[taketrance]

Ποια είναι η «ουσία» του (θρησκευτικού) γάμου;

Σε πολλές χώρες, και στην Ελλάδα συγκεκριμένα, ο θρησκευτικός γαμος είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα παράδοσης.
Για τους πιστους, ο σκοπός είναι ο καθαγιασμός της σχέσης και η ένωση δύο ανθρώπων ενωπιων του Θεού.

 

[Jack of Spades]

Σε πολλές χώρες, και στην Ελλάδα συγκεκριμένα, ο θρησκευτικός γαμος είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα παράδοσης.
Για τους πιστους, ο σκοπός είναι ο καθαγιασμός της σχέσης και η ένωση δύο ανθρώπων ενωπιων του Θεού.

Το να νιώσει ο Χ, Υ θρησκόληπτος κατάνυξη ή τ' οτιδήποτε απ' το «μυστήριο» ή να χορέψει ο μπάρμπας του γαμπρού τσάμικο στο γλέντι δεν έχει καμία «ουσία»...οι ουσιαστικοί λόγοι για τους οποίους γίνονται γάμοι είναι κυρίως οι εξής δύο α)για να ικανοποιηθούν αυτοί που τους θέλουν (συνήθως γονείς, πεθερικά και γυναίκες/άντρες που θέλουν να «δέσουν το γάιδαρό τους») και β)για να κονομήσει το ζευγάρι κάνα € απ' τα 50, 100, 200, 500+ που θα καταθέσουν στον τραπεζικό λογαριασμό ή σε μετρητά συγγενείς φίλοι συνεργάτες και λοιποί επισκέπτες για να πάει κάνα ταξίδι ή/και να επιπλώσει κάνα σπίτι κ.λπ.

Υπερ γιατί είναι μια νομική βάση για να φτιάξεις οικογένεια. Θα μου πεις, δε γίνεται και αλλοιώς; Γίνεται βέβαια. Γενικά είναι πιο απλά, να είναι όλα θεσμοθετημένα, παρά στα ζόρια να ψάχνεις νόμους που σε εξασφαλίζουν (πχ ιδιοκτησία, κληρονομιά, αποφάσεις σε ασθένειες).

Δεν υπάρχει ζήτημα απ' αυτά που παραθέτεις που να μην τακτοποιείται εκτός νομικών πλαισίων γάμου...

Βέβαια οι μισοί γάμοι διαλύονται. Ε, τι να κάνουμε; Το ότι απέτυχε ο γάμος του γείτονα, δε σημαίνει πως θα αποτύχει και ο δικός μας... λέμε τώρα....

α)Περισσότεροι απ' τους μισούς (πλέον) και β)απ' όσους δε διαλύονται οι περισσότεροι πολύ θα ήθελαν να διαλυθούν αλλά για Χ, Υ λόγους (κυρίως οικονομικών κοινωνικών κ.λπ. εξαρτήσεων) δεν το επιχειρούν...

 

[taketrance]

Το να νιώσει ο Χ, Υ θρησκόληπτος κατάνυξη ή τ' οτιδήποτε απ' το «μυστήριο» ή να χορέψει ο μπάρμπας του γαμπρού τσάμικο στο γλέντι δεν έχει καμία «ουσία»...οι ουσιαστικοί λόγοι για τους οποίους γίνονται γάμοι είναι κυρίως οι εξής δύο α)για να ικανοποιηθούν αυτοί που τους θέλουν (συνήθως γονείς, πεθερικά και γυναίκες/άντρες που θέλουν να «δέσουν το γάιδαρό τους») και β)για να κονομήσει το ζευγάρι κάνα € απ' τα 50, 100, 200, 500+ που θα καταθέσουν στον τραπεζικό λογαριασμό ή σε μετρητά συγγενείς φίλοι συνεργάτες και λοιποί επισκέπτες για να πάει κάνα ταξίδι ή/και να επιπλώσει κάνα σπίτι κ.λπ.

Για τους πιστούς η όλη ουσία είναι η κατάνυξη του μυστήριου. Τα υπόλοιπα επίσης ισχουν λόγω παράδοσης, οικογενειακων δεσμών κλπ.

 

[Jack of Spades]

Για τους πιστούς η όλη ουσία είναι η κατάνυξη του μυστήριου. Τα υπόλοιπα επίσης ισχουν λόγω παράδοσης, οικογενειακων δεσμών κλπ.

Οι πιστοί αν θέλουν να νιώσουν «κατάνυξη» μπορούν να πηγαίνουν τις Κυριακές να παρακολουθούν γάμους (όπως π.χ. πάνε κάποιοι στα δικαστήρια και παρακολουθούν δίκες διαζυγίων για να γελάσουν) κι όσοι είναι λάτρεις των παραδόσεων μπορούν να οργανώσουν κάνα γλέντι με παραδοσιακούς χορούς κοκορέτσια και τα συναφή...είναι αυτοί σοβαροί κι «ουσιώδεις» λόγοι για να παντρευτεί κάποιος/α;

 

[Paragontas7000]

είναι αυτοί σοβαροί λόγοι για να παντρευτεί κάποιος;

Αμα σου πρηζει τα παπαρια η πεθερα και η μανα ειναι.

 

[Jack of Spades]

Αμα σου πρηζει τα παπαρια η πεθερα και η μανα ειναι.

Εκεί πας σ' αυτό που έγραψα:

...οι ουσιαστικοί λόγοι για τους οποίους γίνονται γάμοι είναι κυρίως οι εξής δύο α)για να ικανοποιηθούν αυτοί που τους θέλουν (συνήθως γονείς, πεθερικά και γυναίκες/άντρες που θέλουν να «δέσουν το γάιδαρό τους») και β)για να κονομήσει το ζευγάρι κάνα € απ' τα 50, 100, 200, 500+ που θα καταθέσουν στον τραπεζικό λογαριασμό ή σε μετρητά συγγενείς φίλοι συνεργάτες και λοιποί επισκέπτες για να πάει κάνα ταξίδι ή/και να επιπλώσει κάνα σπίτι κ.λπ.

 

[nPb]

Αμα σου πρηζει τα παπαρια η πεθερα και η μανα ειναι.

Θα παντρευτείς; Θα κάνεις κανένα γκονάκι;

 

[Paragontas7000]

Εκεί πας σ' αυτό που έγραψα:

τοτε ξερεις την απαντηση.

 

[taketrance]

Οι πιστοί αν θέλουν να νιώσουν «κατάνυξη» μπορούν να πηγαίνουν τις Κυριακές να παρακολουθούν γάμους (όπως π.χ. πάνε κάποιοι στα δικαστήρια και παρακολουθούν δίκες διαζυγίων για να γελάσουν) κι όσοι είναι λάτρεις των παραδόσεων μπορούν να οργανώσουν κάνα γλέντι με παραδοσιακούς χορούς κοκορέτσια και τα συναφή...είναι αυτοί σοβαροί κι «ουσιώδεις» λόγοι για να παντρευτεί κάποιος/α;

Ο κυριος λόγος που οι πιστοί (οποιαδήποτε θρησκείας) (θα έπρεπε να) παντρεύονται είναι ο καθαγιασμός της σχέσης και η ένωση δύο ανθρώπων ενωπίων του Θεού τους. Για εκατομμύρια ανθρώπους αυτό σημαίνει πάρα πολλά για τη ζωή τους, το πως αναθρέφουν τα παιδιά τους και το σύστημα αξιών τους.

 

[Jack of Spades]

Θα παντρευτείς; Θα κάνεις κανένα γκονάκι;

Ως προς αυτό προσωπικά στάθηκα τυχερός γιατί α)τον πατέρα μου τον έχω χάσει εδώ και μια δεκαετία και βάλε, οπότε εξαρχής μια σημαντική πηγή «εξάρτησης» δεν υπήρχε στην περίπτωσή μου και β)ο αδερφός μου είδε κι απόειδε να ξεμπλέξει απ' το δικό του γάμο, οπότε βλέποντας η μάνα τι τράβηξε εκείνος έβαλε μυαλό και «ηρέμησε»!

Ο κυριος λόγος που οι πιστοί (οποιαδήποτε θρησκείας) (θα έπρεπε να) παντρεύονται είναι ο καθαγιασμός της σχέσης και η ένωση δύο ανθρώπων ενωπίων του Θεού τους. Για εκατομμύρια ανθρώπους αυτό σημαίνει πάρα πολλά για τη ζωή τους, το πως αναθρέφουν τα παιδιά τους και το σύστημα αξιών τους.

Κι όταν ο/η Χ θέλει να χωρίσει κι ο/η Υ δεν συναινεί για το διαζύγιο, «εργαλειοποιεί» το παιδί τους προς ίδιον όφελος κ.λπ. ποιος θα σώσει τον/την Χ;
Ο Θεός;

 

[taketrance]

Κι όταν ο/η Χ θέλει να χωρίσει κι ο/η Υ δεν συναινεί για το διαζύγιο, «εργαλειοποιεί» το παιδί τους προς ίδιον όφελος κ.λπ. ποιος θα σώσει τον/την Χ;
Ο Θεός;

Εντελώς διαφορετικό θέμα αυτό. Εγω είπα ποιος είναι ο λόγος (στη θεωρία τουλάχιστον) να κάνει κάποιος θρησκευτικό γάμο.

 

[Jack of Spades]

Εντελώς διαφορετικό θέμα αυτό. Εγω είπα ποιος είναι ο λόγος (στη θεωρία τουλάχιστον) να κάνει κάποιος θρησκευτικό γάμο.

Ποια είναι η «ουσία» του (θρησκευτικού) γάμου;

Άλλο το ένα, άλλο το άλλο, η «ουσία» του γάμου δεν είναι ούτε το μυστήριο ούτε το γλέντι ούτε το νηφικό ούτε τα κουφέτα ούτε δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο απ' αυτά...αυτά είναι για ένα βράδυ, οι (νομικοί κ.λπ.) όροι της σύμβασης κι οι συνέπειες των όποιων «παρεκκλίσεων» απ' αυτούς είναι η «ουσία» κι αυτό που μένει για τους εμπλεκόμενους!

 

[taketrance]

Άλλο το ένα, άλλο το άλλο, η «ουσία» του γάμου δεν είναι ούτε το μυστήριο ούτε το γλέντι ούτε το νηφικό ούτε τα κουφέτα ούτε δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο απ' αυτά...αυτά είναι για ένα βράδυ, οι (νομικοί κ.λπ.) όροι της σύμβασης κι οι συνέπειες των όποιων «παρεκκλίσεων» απ' αυτούς είναι που μένουν!

Η ουσία του θρησκευτικού γάμου είναι αυτό που έγραψα πιο πάνω. Το νομικό πλαίσιο καλύπτεται ακριβώς στον ίδιο βαθμό από έναν πολιτικό γάμο ή ακόμα κι από ένα σύμφωνο συμβίωσης, οπότε αν κάποιος ενδιαφέρεται μόνο για αυτό τότε ο θρησκευτικός γάμος είναι χάσιμο χρόνου και χρημάτων, ή γίνεται για τους λόγους που έγραψες εσύ.

Για έναν πιστό ή υπογραφή ενός πολιτικού δεν έχει καμία σημασία και δεν κάνει καμία διαφορά στη σχέση του, όσο κάνει η αγία ευλογία του Θεού που πιστεύει. Για σένα δεν λέει τίποτα, για εκατομμύρια ανθρώπους είναι το παν, απλά είναι τα πράγματα.

 

[Jack of Spades]

Η ουσία του θρησκευτικού γάμου είναι αυτό που έγραψα πιο πάνω. Το νομικό πλαίσιο καλύπτεται ακριβώς στον ίδιο βαθμό από έναν πολιτικό γάμο ή ακόμα κι από ένα σύμφωνο συμβίωσης...

Δεν τα ξέρεις καλά, ο πολιτικός γάμος με τον θρησκευτικό νομικά είναι το ίδιο (η μόνη διαφορά είναι ότι στον πολιτικό δε χρειάζεται να ενημερώσεις την εκκλησία όταν χωρίσεις), το σύμφωνο συμβίωσης όχι (ακόμη) σε κάποια ζητήματα (π.χ. VISA) και το ακυρώνεις όποτε θες μονομερώς...

...οπότε αν κάποιος ενδιαφέρεται μόνο για αυτό τότε ο θρησκευτικός γάμος είναι χάσιμο χρόνου και χρημάτων, ή γίνεται για τους λόγους που έγραψες εσύ...

Καθόλου χάσιμο χρόνου και χρημάτων, πάντα η όλη φάση αφήνει κέρδος στο ζευγάρι (σε χρήμα ή/και σε «είδος») και πάντα έχει και θετικό κοινωνικό αντίκτυπο, σχεδόν κανείς δε θα πει «χαχαχα κοίτα τους μ@λάκες που πήγαν και παντρεύτηκαν σ' εκκλησία ενώ π.χ. μπορούσαν να ξεμπερδέψουν μ' ένα σύμφωνο συμβίωσης», αντιθέτως πολλοί θα πουν «κοίτα τους μ@λάκες που πήγαν και παντρεύτηκαν σε κλειστό κύκλο ή με σύμφωνο συμβίωσης κ.λπ. και δεν έκαναν ένα γλέντι να μας καλέσουν να κάνουμε καμιά γνωριμία κ.λπ.»!

Για έναν πιστό ή υπογραφή ενός πολιτικού δεν έχει καμία σημασία και δεν κάνει καμία διαφορά στη σχέση του, όσο κάνει η αγία ευλογία του Θεού που πιστεύει. Για σένα δεν λέει τίποτα, για εκατομμύρια ανθρώπους είναι το παν, απλά είναι τα πράγματα.

Έλα μωρέ τώρα, πόσοι και πόσες απ' όσους παντρεύονται εκεί έξω το κάνουν για την «πίστη» τους;
Απ' όσους κι όσες κάνουν «θρησκευτικό» γάμο πόσοι/ες και πότε πάτησαν τελευταία φορά το πόδι τους σ' εκκλησία;