Διοτι και τον Καντ και τον Ρωλς να πιασουμε, οι οποιοι υμνουν την ατομικοτητα, κανεις δεν τασσεται υπερ μιας πληρους σχετικιστικης θεωρησης της ηθικης, ο μεν Καντ με την κατηγορικη προσταγη θετει ως οριο την γενικευση του τροπου συμπεριφορας, ο δε Ρωλς μεσω του κοινωνικου συμβολαιου σε κατασταση αγνοιας κατοχυρωνει καποιες βασικες αρχες, οι οποιες θα ειναι ωφελιμες για το συνολο του πληθυσμου. Αρα στην ατομικιστικη θεωρηση της ηθικης επιβαλλεται η πολυφωνια σε αξιακα θεματα, αλλα προφανως οχι η πληρη απορριψη του πυρηνα της συγκεκριμενης ηθικης θεωριας που ειναι η ελευθερια του ατομου. Αυτο που λες ομοιαζει περισσοτερο στον σχετικισμο.
Μα, ίσα ίσα, αυτό ακριβώς λέω, ότι ο Καντ (και άλλοι) διαχωρίζει την ηθική που απορρέει από τον ορθολογισμό από αυτή που πηγάζει εμπειρικά, θεωρώντας την πρώτη πραγματική και αντικειμενική και τη δεύτερη υποκειμενική και σχετική, εξυμνώντας την πρώτη. Μάλιστα παραθέτει τρεις αρχές για την ηθική:
1) Το καθήκον περιλαμβάνει την καλή θέληση για την ηθική, η οποία εδρεύει μέσα μας. Μια πράξη είναι ηθική όταν γίνεται από καθήκον.
2) Η πρόθεση για μια πράξη και το αποτέλεσμά της δεν αποτελεί κριτήριο για να αναγνωριστεί ως ηθική, αλλά η θέληση μας να την κάνουμε, ασχέτως των παραπάνω.
3) Καθήκον είναι το να πράττεις κάτι από σεβασμό προς το νόμο, χωρίς (απαραίτητα) να υπάρχει επιρροή από τις κλίσεις* σου για να το κάνεις.
Μάλιστα ξεκαθαρίζει ότι οι ηθικές έννοιες εδράζονται a priori στον καθαρό λόγο και δεν μπορούν να αναζητηθούν στην καθημερινή εμπειρία. Για να αναζητήσει δε αυτή την «απόλυτη ηθική» σου λέει ότι για κάθε πράξη σου θα πρέπει να αναρωτιέσαι αν θα ήθελες να αποτελεί καθολικό νόμο. Και άλλα πολλά λέει, αλλά η ουσία είναι πως μόνο του σχετικισμού δεν ήταν.
*ενδιαφέροντα, επιθυμίες κ.λπ.
Σταθερη και αυθυπαρτκη ηθικη δυσκολο να υπαρχει, εμπειρικα να το δεις, η ηθικη ηταν παντοτε συναρτηση των οικονομικων και κοινωνικων συνθηκων καθε εποχης, με την τεχνολογια να αποτελει σχεδον παντοτε τον καταλυτη προκειμενου ενα αξιακο συστημα να καταστει απαρχαιωμενο.
Ναι, διαχωρίζονται αυτά. Στην ηθική που έχει κάθε κοινωνία και επηρεάζεται από τις παραμέτρους που λες και στην αυθύπαρκτη, διαχρονική ηθική. Απλά, στη δεύτερη δύνανται να πιστέψουν μόνο άτομα σαν κι εμένα, ιδεαλιστές δηλαδή (μιας και η συγκεκριμένη θεώρηση της ηθικής είναι υπερβατική) και όχι υλιστές. Κάπως έτσι το βλέπω.
Υ.Γ.: Το πραγματικά παράδοξο είναι να συζητάμε για τέτοια θέματα και μεθαύριο να ρίχνω μπινελίκια στον Λουτσέσκου που δεν βάζει τον Τζίμα και εσύ στον Αλμέιδα που ξεκίνησε πχ τον Ρότα.