Η δικαιοσύνη είναι σχετική έννοια.Δεν μπορείς να πεις ότι ο τρόπος που μια κοινωνία ερμηνεύει το δίκαιο είναι ο ίδιος που χρησιμοποιεί μια άλλη κοινωνία για να τον εξηγήσει.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι καταργείται η έννοια του διακίου.
Όποια και αν είναι η μεθοδολογία εφαρμογής του δικαίου σε κάθε χώρα,η έννοια της δικαιοσύνης είναι οικουμενική και καθολική και σημαίνει την απόδοση του δικαίου σε όλους τους ανθρώπους με βάση την αρχή ότι όλα τα άτομα είναι ίσα μεταξύ τους.Επομένως,απευθύνεται στον άλλον άνθρωπο χωρίς να αποσκοπεί στην ατομική ευδαιμονία αλλά στην συλλογική ευημερία,γι'αυτό και είναι η μεγαλύτερη των αρετών.Από αυτή την άποψη,μπορεί να θεωρείται αντικειμενική,ανεξαρτήτως του πλαισίου-κοινωνικού,πολιτιστικού μέσα στο οποίο εφαρμόζεται.
Στη φύση,μπορούμε να πούμε,το δίκαιο,ακόμα κι αν εμφανίζεται ως το δίκαιο του ισχυρότερου,υπάρχει γιατί με αυτό τον τρόπο η φύση ισορροπεί-ο δυνατότερος ο αρχηγός είναι ο ρυθμιστής,ο δυνατότερος κερδίζει γιατί μπορεί και εξασφαλίζει τα μέσα για την επιβίωσή του (γι'αυτό να μην αγνοείτε ότι το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους,όπου επιβιώνει ο πιο δυνατός) κ.τ.λ.Επειδή κυριαρχεί η δύναμη,δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται διακιοσύνη.Και το γεγονός ότι ο άνθρωπος επιδιώκει να ικανοποιήσει τα συμφέροντά του ή να ικανοποιήσει τις ανάγκες του είναι κακό,δεδομένου βέβαια ότι το κάνει σε σημείο που σέβεται τον ζωτικό χώρο κάποιου,αλλιώς διπαράττει αδικία);Π.χ. το γεγονός ότι ένας επαγγλεματίας προσπαθεί να σε προσεγγίσει εξασφαλίζοντας κάποια συνεργασία μ'εσένα για να αποκομίσει ορισμένα οφέλη,αυτό σημαίνει ότι προσπαθεί να σε εκμεταλλευτεί και ότι δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τη συνεργασία του μαζί σου ή για να σου συμπεριφερθεί καλά,έχει πάντα κάποιο συμφέρον;Όλα είναι ζήτημα εμπιστοσύνης τελικά.
Απ'την άλλη η φυσική επιστήμη δεν ασχολείται με το δίκαιο.Δεν είναι έμβιος οργανισμός,δεν είναι ένα φαινόμενο η ίδια μελετά τα άλλα φαινόμενα προσπαθώντας να εξηγήσει τη δομή και λειτουργία τους καθώς και τα αίτια μιας συμπεριφοράς ή μιας κατάστασης,γι'αυτό δεν είναι δικό της ζήτημα να αποδώσει τη δικαιοσύνη.Μπορώ να πω ότι μάλλον εξηγεί τη λειτουργία κάποιων πραγμάτων έτσι που γίνεται κατανοητό ότι πολλές φορές δεν πρέπει να καταφεύγουμε στο αν μια πράξη ή ένα γεγονός είναι ηθικό ή όχι αλλά στο πώς σκέφτεται κάποιος προκειμένου να αλλάξει τη συμπεριφορά του.Δηλ. η ηθική είναι κατ'αρχάς ζήτημα γνωστικό που επενεργεί στις πράξεις,στα συναισθήματα και στη συμπεριφορά μας άρα,εξαρτάται από τον τρόπος σκέψης μας να την αλλάξουμε,γι'αυτό και είναι στο χέρι μας-έχουμε ελευθερία αν το συσχετίσουμε με το ερώτημα για την ελεύθερη βούληση ή μη του ανθρώπου.
Αυτές τις σκέψεις μου γεννούν τα ερωτηματικά που τέθηκαν.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
