Εδω σε ένα ψιλικατζίδικο είχα πάει για πρώτη φορά, με έβλεπαν που περπατούσα, μια μέρα πήγα να κάνω τον μισώ χρόνο και λαχάνιασα, ήταν το πιό κοντινό απο τα άλλα, πέρνω το νερό, πληρώνω και πάνω που πάω να φύγω μου πετάει αυτή την εξής ατάκα
"ότι και να κάνεις άδικα τυρανιέσε"
Γυρνάω την κοιτάζω και της λέω "παρακαλώ;" ναι μου λέει σε σένα μηλάω άστα κορίτσι μου, σε βλέπω να τυρανιέσε κάθε μέρα, παράτατα και η κόρη μου τα ίδια χάλια με σένα έχει και τα παράτησε, το ίδιο και εσύ, αυτό το χάλι δεν αλλάζει....
Ηταν γριά γυναίκα και είπα άστην, σε αυτήν δεν πρόκειτε να ξαναπατήσω που να με πληρώνουνε


Εδώ έχει κακούς ανθρώπους, κομπλεξικούς