Δεν θα το λεγα. Ο μόνος εκνευρισμός προήλθε από τον κατα τ'αλλα συμπαθη κ. Χρυσόγελο που δεν απάντησε ευθέως στην άσχετη και προβοκατόρικη μεν, αλλά αξιοσημείωτη δε, ερώτηση του Σρόιτερ για το Μακεδονικό. Κι αν και είμαι πλήρως συμφωνος με αυτό που είπε, ότι στην πολιτική δεν χωράνε ιστορίες και αρχαιολογίες, όταν πιάνουμε θέματα που εκμεταλλεύεται η άλλη πλευρά για παρόντες πολιτικούς λόγους πρέπει να είμαστε και προσεκτικοί και ξεκάθαροι. Το επικοινωνιακό κόλπο με το νερό του Ασωπού ομολογω ενδιαφέρον.
Ο κ. Καραμανλής κλασικός, με μια δόση παραπάνω δυναμικής και απολογητικότητας, φαινοταν πεπεισμένος οτι θα χάσει τις εκλογές. Πειστικές απαντήσεις σε κάποια σημεία, ανεύθυνες σε άλλα, δεδομένου οτι είναι ο Πρωθυπουργός της χώρας.
Ο κ. Παπανδρέου στο ίδιο μοτίβο, το ανεφάρμοστο πρόγραμμά του με μια κάπως καλύτερη παρουσίαση απ'οτι συνήθως, αλλά ακόμη με σημαντικότατα κενά και παραλείψεις. Κι ένα τόνο γενικολογίας, που δεν αρμόζει σε έναν άνθρωπο που πιθανότατα στις 5 Οκτωβρίου θα προίσταται της χώρας.
Η κ. Παπαρήγα κλασική, απαράλλαχτη, ξύλινη, στο ίδιο μοτίβο που είναι το κόμμα της και οι αξιωματούχοι του τα τελευταία 30 χρόνια. Λίγο πήγε να το σώσει στις ερωτησεις προς τους άλλους αρχηγούς, αλλά δεν πείθει κανέναν. Απορώ για ποιο λόγο δεν έχει βαρεθεί το εκλογικό σώμα τόσα χρόνια το ΚΚΕ.
Ο κ. Τσίπρας όπως συνήθως. Δε μπορώ να πω ότι άκουσα κάτι νέο. Ίσως μια υποχωρητικότητα απ'τις πρόχειρες θέσεις του, αλλά και πάλι ανεπαρκής.
Ο κ. Καρατζαφέρης αρκετά λογικός και με αυτοπεποίθηση, χρησιμοποιώντας τη μετριοπαθή, εκλαικευμένη συνταγή του με στόχο φυσικά να βγάλει από πάνω του τη ρετσινιά του ακροδεξιού, ρατσιστικού κόμματος με ακραίες θέσεις και παράλογες απαιτήσεις. Προσωπικά δε μπόρεσε να με πείσει, αλλά νομίζω ότι η συνταγή του έπεισε πολλούς.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
