Ελιτισμός: Υπέρ ή κατά;

Η γνώμη σας για τον ελιτισμό:
Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 24)
  • Υπερ, όταν σε κάποιον δίνεις περισσότερα, προσφέρει και περισσότερα

  • Υπερ, αλλά δεν νομίζω να βοηθήσει είναι ακριβώς όπως το χρήμα

  • Κατά

  • ΔΞ/ΔΑ


Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.

hack3r

Επιφανές μέλος

Ο Τόλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 31 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 10,762 μηνύματα.
Τόλη, ο Ελιτισμός σχετίζεται με πολλά.
Αν θέσουμε περιορισμούς, τότε θα ξέρουμε και πώς να μη ξεφύγουμε απο το θέμα.

Αλλά, πες μου με ποιον τρόπο ένας που έχει μόνο ένα ευρώ, θα μπορούσε να είναι υποψήφιος να ανήκει σε μία οποιαδήποτε Ελίτ;
Ο Χριστός δεν είχε ούτε ένα ευρώ, αλλά σίγουρα ανήκε στην ελίτ. Διότι για να ανήκεις στην ελίτ πρέπει να έχεις ένα συγκεκριμένο mindset ανώτερο από τους υπόλοιπους και είναι λόγο αυτού του mindset που αποκτάς μετά πλούτη, δύναμη κτλ.
 

Resaldis

Εκκολαπτόμενο μέλος

Ο Resaldis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 157 μηνύματα.
Η ελίτ αποτελείται από άτομα υψηλού κύρους, τα οποία λαμβάνουν από κοινού σημαντικές αποφάσεις για την ανάπτυξη της κοινωνίας και της οικονομίας. Προσωπικά θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να εξιδανικεύεται, ωστόσο σε μία δημοκρατική κοινωνία οι αξίες της αριστείας και της αξιοκρατίας συμβάλλουν οπωσδήποτε στην εγκαθίδρυση μιας ηθικής ελίτ.
 
Τελευταία επεξεργασία:

Libertus

Συντονιστής

Ο Libertus αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 8,683 μηνύματα.
Όταν μιλάμε για ελίτ, φαντάζομαι ότι εννοούμε μια ομάδα ανθρώπων κύρους που αναγνωρίζονται από την κοινωνία για την προσφορά τους και τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα να λαμβάνουν αποφάσεις για την κοινωνία/εργασιακό τομέα τους. Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, είμαι υπέρμαχος του ελιτισμού. Το πρόβλημά όμως είναι ότι στην πράξη η θεωρία χωλαίνει και άτομα "ελίτ" καταλήγουν να είναι κυρίως όχι όσοι έχουν διακριθεί στον κλάδο τους, αλλά όσοι έχουν μεγάλη οικονομική επιφάνεια, κληρονομικότητα (τέκνα γνωστών ή επιτυχημένων επαγγελματιών) ή έχουν τις γνωριμίες για να ανελιχθούν.

Υπάρχει βέβαια και μια τελευταία κατηγορία που είναι η ελπίδα στο πρόβλημα, όσοι δηλαδή με τη δική τους αξία και τα προσόντα τους καταφέρνουν να πετύχουν και να να αναγνωριστούν γι' αυτό. Ωστόσο, ένα θέμα που υπάρχει σε αυτήν την κατηγορία είναι ότι οι άνθρωποι δεν ξεκινούν τη ζωή τους με τα ίδια εφόδια, το οποίο σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν έχουν ίσες ευκαιρίες. Αυτό που έχουν είναι ισότητα απέναντι στο νόμο, το οποίο πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από τις ίσες ευκαιρίες. Εάν για παράδειγμα, πάρουμε 2 διαφορετικούς ανθρώπους που διαγωνίζονται στις πανελλήνιες, όλοι θα πουν ότι οι εξετάσεις είναι αξιοκρατικές, ότι υπάρχει ισονομία και ότι ο καλύτερος θα γράψει τον καλύτερο βαθμό. Αυτό είναι όμως μόνο εν μέρει αλήθεια, εάν ο ένας υποψήφιος είναι γιος μεγάλου επιχειρηματία που μένει στην Κηφισιά και ο άλλος γιος τσιγγάνου που μένει στον καταυλισμό των Μεγάρων, γιατί δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες στην εντατική εκπαίδευση και στο να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους. Ίσες ευκαιρίες θα υπήρχαν εάν όλοι οι άνθρωποι είχαμε ως αφετηρία ακριβώς το ίδιο οικογενειακό και οικονομικό υπόβαθρο. Όταν όμως η αφετηρία του ενός είναι 100 μέτρα πίσω από την αφετηρία του άλλου, σίγουρα μπορεί να τρέξει, να φτύσει αίμα και να έχει ελπίδες ότι θα περάσει μπροστά, όμως εδώ δεν υπάρχει ισότητα στις ευκαιρίες παρά μόνο ισονομία.
 

Guest 190013

Επισκέπτης

αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμέν. Δεν έχει γράψει κανένα μήνυμα.
Αχ επιτέλους διαβάζεις μια απάντηση με στοιχειώδη λογικά ερείσματα και είναι σαν να βάζεις κολλύριο στα μάτια.
 
Top