σιχαίνομαι:
1) τα τρεμουλιασμένα ψωρόγιδα
2) τα αλαζονικά πυροτεχνήματα
3) τα καρναβαλικά τερτίπια
4) την οσμή άπλυτων μασχαλών και κρεατάλευρων
5) τα μεσαιωνικά, εντροπικά παντζάρια
6) το "μίσος" του αποτυχημένουυ ηγεμόνα
7) τα φιλοζωικά -διεστραμμένα στη βάση τους- ραμολιμέντα
οκτώ) τους καταραμένους κι όσους έχουν καβαλήκει τα δαιμόνια, για.
9) όσους λένε τις φράσεις "αβάντι μαέστρο" και "άβυσσος το μο*υνί της γυναίκας"
10) όσους ρωτάνε (για να βγούν από τη δύσκολη θέση της ανυπάρκτου επιχειρηματολόγησης)
"μα ποιος είσαι Η ΔΟΜΗ"?
11) το όνομα Κούλα (ακούμπα Κούλα τα μπαούλα)
12) την έκφραση ακατα μακατα σουκουτου μπε γιατί το μόνο
που καταλαβαίνω είναι το βέλασμα στο τέλος
όπως λέμε ούρα μούρα και κατούρα δεντροπληγωμαροσκούρα.
13) τους μαγκάϊβερ και τα μαγιώ σφεντόνα.
θα επανέλθω αν δε βρω άλλα
