Η κοινωνική μιζέρια είναι αποτέλεσμα της απουσίας ερεθισμάτων για τον κάθε μέσο Έλληνα, ώστε να πασχίζει καθημερινά για το καλύτερο. Αυτό μεταδίδεται ως σήμα και στις εκλογές γι' αυτό και οι "εκπρόσωποι" του λαού είναι άνθρωποι που αναπνέουν τον ίδιο αέρα της τοξικής λίμνης. Όταν οι περισσότεροι νέοι Έλληνες μεγαλώνουν και ζουν σε ένα τοξικό περιβάλλον προπαγάνδας κάθε είδους, πιθανόν να μην μπορούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για οικονομικούς ή οικογενειακούς λόγους, λογικό είναι να παθαίνουν το σύνδρομο της προσαρμογής και στο τέλος, της υποταγής στην κακή ποιότητα ζωής. Λένε κατά καιρούς διάφοροι, για ποιο λόγο δεν γυρίζουν πίσω Έλληνες της διασποράς να αλλάξουν πράγματα στην Ελλάδα με τις γνώσεις τους, την εμπειρία τους και τον "αέρα" της Ευρώπης. Η απάντηση είναι απλή. Ο Καποδίστριας ήταν ένας κοσμοπολίτης της Ρωσίας, Ιταλίας (σπουδές) και Ελβετίας. Γύρισε και έπρεπε να αντιμετωπίσει το "κράτος" του αρχιερέα της φαυλότητας, Ιωάννη Κωλέττη και άλλων γόνων (που θεωρούσαν ότι η Ελλάδα ήταν τσιφλίκι τους). Η εποχή δεν έχει αλλάξει και πολύ από τότε, αν εξαιρέσουμε την ηλεκτρονική τεχνολογία. Σήμερα αν γυρίσει ο κάθε Έλληνας που φεύγει για κάποιους λόγους να κάνει τι; Να υπάρξει σύγκρουση νοοτροπίας και διαφορετικής φιλοσοφίας εργασίας με την υπάρχουσα νοοτροπία της κοινωνικής μη προσαρμοστικότητας (ο καθένας ξέρεις ποιος είναι αυτός, τα ξέρει όλα); Η μιζέρια είναι αποτέλεσμα μη συνεργασίας, απύθμενης κακίας, ατομικισμού και βλακείας.