Ξέρεις τι με στενοχωρεί περισσότερο; Που σκεφτόμαστε τόσο στενά, στα όρια του κόσμου μας. Να κατακτήσουμε τη Σμύρνη, την Πόλη, να πεθάνουμε στην Αφρική, να πάμε στη Βαλχάλα.
Το διάστημα δε θες να το δεις;
Δε θέλεις να ξυπνήσεις σε μια Αρειανή ανατολή και να πας διακοπές στην Ηω ή στους δακτύλιους του Κρόνου;
Δεν θέλεις να κάνεις μια μακρόχρονη εξερεύνηση προς το Άλφα του Κενταυρου και παραπέρα, να νιώσεις τον κίνδυνο να μην υπάρχει κατοικήσιμος πλανήτης για έτη φωτός μακριά;