Ηλιούπολη: Δύο 17χρονες έπεσαν από τον 6ο όροφο πολυκατοικίας - Νεκρή η μία

ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
 
ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
Τι κατάθλιψη να πάθουμε, που η βλακεία μας πήγαινε σύννεφο και δεν είχαμε τέτοια κολλήματα... Να και αν περνούσαμε, να και αν δεν περνούσαμε...Ασε που οποιος πήγαινε τοτε φροντιστήριο το λέγαμε φυτο ...
Επειτα δεν είμασταν τοσο καλομαθημένοι ωστε ολα να τα θεωρούμε δεδομένα ....Πήγαινε η χειρωνακτική εργασια σύννεφο αρκει αν επεφτε το παραδακι και να καναμε την βλακεια μας ...

Α ρε χρονια ...που να τα ζησουν τωρα ...


Είχαμε τόσες επιλογές, ειδικά σε άλλους κλάδους, και φυσικά φίλους, που κάναμε ό,τι βλακεία θέλαμε και δεν είχαμε όλη αυτή τη βία και το μπούλινγκ...
 
Τελευταία επεξεργασία:
ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
Ναι όπως κανένας δεν ήταν γκέι και τώρα όλοι έγιναν ξαφνικά 🤣 Το ότι δεν το έλεγαν δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε σαν φαινόμενο. Τότε αν έλεγες ότι έχεις κατάθλιψη θα σου έλεγαν «Άσε μας μωρέ, τράβα παραπέρα, δούλεψε, που έχεις και κατάθλιψη» και οι ψυχολόγοι ήταν «για τους τρελούς». ΞΥΠΝΑΤΕ!
 
ίσως έχουν αλλάξει οι εποχές αλλά στα 90s κανένας έφηβος δεν πάθαινε κατάθλιψη
Πάντα υπήρχε, απλά δεν την γνώριζαν οι περισσότεροι. Όταν ο γιος/η κόρη δε σηκώνονταν απ το κρεβατι, ήταν τεμπέληδες. Όταν δεν μπορούσαν να σπουδάσουν, ή να εργαστούν, ήταν τεμπέληδες. Και σε ψυχολόγους πήγαιναν μόνο όσοι ονομάζονταν τρελλοί.
 
Και καταθλιψαρα υπήρχε στα 90s και αδιέξοδα και παιδια με αγχη και φροντιστήρια - διαβασματα και παιδια στα προθυρα κατάρρευσης ψυχολογικής... Απλά οι γονείς μας δεν ήξεραν να το ονοματισουν , σχεδόν κανεις δεν έτρεχε σε ψυχολόγους και το αντιμετωπιζαμε όπως μπορουσε ο κάθενας.

Μερικοί σε ροζ συννεφακι ζείτε.
Σκατοεφηβεια. Εχω κανει delete.
 
Τί σχέση έχουν οι δυναμικοί χαρακτήρες ; Αυτό που λένε ότι μόνο...οι πιο ευαίσθητοι/πιο αδύναμοι παθαίνουν κατάθλιψη, παίζει - κατά πολύ - να είναι και μύθος...

Η κατάθλιψη είναι νόσος. Δεν έχει να κάνει με αδυναμία ή όχι χαρακτήρα...
 
Τι δυναμικοί και ευαίσθητοι χαρακτήρες; :) Η εποχή μας σε μεγάλο βαθμό είναι ψεύτικη και αυτό αυξάνει το στρες και την απομόνωση. Παλαιότερα μπορεί να υπήρχαν προβλήματα, συνήθεις κοινωνικές αδυναμίες όμως υπήρχε περισσότερη διαπροσωπική επικοινωνία και τα προβλήματα μπορούσαν να επιλυθούν αμέσως και με απλούστερες διαδικασίες. Στη σημερινή εποχή ένας νέος άνθρωπος καλείται μόνιμα να πρέπει να αποδείξει ότι "χωράει" σε κουτάκια δεξιοτήτων, ικανοτήτων και προσωπικότητας. Δεν υπάρχει η ειλικρίνεια προθέσεων και αυτό κουράζει πολλούς ανθρώπους που λόγω άμυνας, παραιτούνται και απομονώνονται.

Για όσους ρωτάνε "πού ακριβώς γνωρίζουμε τέτοιους ανθρώπους" που μας φέρνουν σε άβολη θέση, θα απαντήσω: υπάρχουν γύρω μας. Έχετε δοκιμάσει απλά να κάνετε μια νέα γνωριμία σήμερα και να δείτε αμέσως για πότε η ενέργεια πέφτει στο δεύτερο ραντεβού; Ο κόσμος βαριέται εύκολα, ενώ αρκετοί κάνουν ghosting. :P
 
Τί σχέση έχουν οι δυναμικοί χαρακτήρες ; Αυτό που λένε ότι μόνο...οι πιο ευαίσθητοι/πιο αδύναμοι παθαίνουν κατάθλιψη, παίζει - κατά πολύ - να είναι και μύθος...

Η κατάθλιψη είναι νόσος. Δεν έχει να κάνει με αδυναμία ή όχι χαρακτήρα...
Ναι, εγώ το είπα πρώτη και ομολογώ, πως γνωρίζω πολύ λίγα γιαυτή τη νόσο, γιαυτό τη φοβάμαι.
Αυτό που 'ηθελα να πω στο αρχικό ποστ, ήταν ότι οι γονείς δε φταίνε συνήθως για μια τέτοια νόσο στο παιδί.
Οι περισσότεροι από μας δεν ξέρουν καν πώς αρχίζει, πώς την προλαβαίνεις, από τι εξαρτάται (είπατε, δεν εξαρτ'αται από δυναμισμό του χαρακτήρα, όπως θα λέγαμε πολλοί).
Επομένως σε τι φταίνε οι γονείς; Στο ότι δε σπούδασαν ψυχολόγοι;
 
Ναι, εγώ το είπα πρώτη και ομολογώ, πως γνωρίζω πολύ λίγα γιαυτή τη νόσο, γιαυτό τη φοβάμαι.
Αυτό που 'ηθελα να πω στο αρχικό ποστ, ήταν ότι οι γονείς δε φταίνε συνήθως για μια τέτοια νόσο στο παιδί.
Οι περισσότεροι από μας δεν ξέρουν καν πώς αρχίζει, πώς την προλαβαίνεις, από τι εξαρτάται (είπατε, δεν εξαρτ'αται από δυναμισμό του χαρακτήρα, όπως θα λέγαμε πολλοί).
Επομένως σε τι φταίνε οι γονείς; Στο ότι δε σπούδασαν ψυχολόγοι;
Τί να σου πω...Δεν ανακατεύω τους γονείς πάντα και παντού...Δεν έχουμε να κάνουμε με ναρκωτικά εδώ, παραβατικές συμπεριφορές, κ.λπ.

Εντάξει...δεν πετροβολάω τους γονείς όπου βρεθώ κι όπου σταθώ. Ειδικά σαν δεν ξέρω και πολλά. Σαν δεν έχουν βγει στη φόρα διάφορα που να τους "φωτογραφίζουν"...
 
Πεθανε το κακομοιρο...ισως καλυτερα..ετσι που θα ηταν...ποσο κριμα γμτ..:no::no::no:
Καλυτερα να ειχε φυγει επι τοπου..δυστυχως οι αυτοπτρς μαρτυρες ειπαν οτι ειχε συνειδηση και κουνιοταν οταν ηταν στο εδαφος..σκεφτητε πονο...

 
Σκότωσε το Κράτος πριν σε σκοτώσει αυτό...
 
1778787532828.jpeg
 
Αυτο το γεγονος γμτ με εχει συγκλονισει...το κερατο μου μεσα..
 
Σκότωσε το Κράτος πριν σε σκοτώσει αυτό...

To Κράτος έτσι στήθηκε. Δεν έγινε ποτέ Κράτος δικαίου με εγκληματική ευθύνη κομμάτων λαϊκισμού, αρπαχτής από ημέτερους και φυσικά τη συμμετοχή του απλού κόσμου μέσω του ρουσφετιού. Όταν για παράδειγμα, ακόμη και σήμερα υπάρχει έντονη κοινωνική πίεση για πρωτιά, αριστεία, πτυχιομανία με κάθε μέσο είναι λογικό να έχουμε ανύπαρκτη κοινωνική οργάνωση. Υπάρχει έντονος ατομικισμός, κενοδοξία και αφασία. Κάτι ανάλογο υπήρχε και στις αρχές του 20ου αιώνα, όπου ανά 10.000 κατοίκους είχαμε 215 δημοσίους υπαλλήλους μέσω ρουσφετιού ενώ η Αγγλία είχε 70 υπαλλήλους ανά 10.000 κατοίκους! Ποτέ δεν άλλαξε αυτό. Ο κόσμος μόνιμα βλέπει το κράτος ως εχθρό, και φυσικά τον κάθε συμπολίτη του ως ανταγωνιστή στην δουλειά του, στην σχέση του, στην ύπαρξή του ως "καλύτερο" και "ανώτερο". Το έλλειμα παιδείας που υπάρχει είναι σκοπός και αιτία της ανύπαρκτης αγωγής στην συνεργασία ως στοιχείο προόδου. Η συνεργασία έχει εκφυλιστεί σε μια διαδικασία όπου ο 1 δουλεύει σκληρά και η υπόλοιπη ομάδα "κλέβει" τη δουλειά του. Αυτό ισχύει και με τις σχολικές / πανεπιστημιακές εργασίες. Οπότε όλα μετατρέπονται σε κενές δραστηριότητες "να τελειώνουμε" για να πάρουμε το πτυχίο!

Οι κοπέλες αυτές όπως και τόσοι άλλοι άνθρωποι απλά δεν άντεξαν το βάρος αυτής της εθιμικής κουλτούρας «να πετύχεις με όποιο κόστος ακόμη και αν δεν μπορέσεις». Αυτό δυστυχώς το πληρώνουμε με πολύ αίμα, αλλά και με κατεστραμένες ψυχές που για μια ζωή ζουν με δαίμονες επειδή οι γύρω τους, τους αντιμετωπίζουν ως αποτυχημένους και ιδιόρρυθμους. Στην εποχή του Linkedin και του Instagram είναι πολύ δύσκολο κάποιος να μπορέσει να μείνει ανεπηρέαστος. Μόνο στην Ελλάδα έχουμε ανάγει σε μεγάλη επιτυχία την απόκτηση 1,2,3 πτυχίων, 4-5 μεταπτυχιακών και υποχρεωτικά διδακτορικών μόνο και μόνο για να λέμε ότι «προοδεύουμε» ενώ την ίδια στιγμή, με τα τόσα διδακτορικά κανένας εκτός/εντός Ελλάδας δεν μνημονεύει μια σπάνια ελληνική εφεύρεση ή νέα θεωρία που να έχει καθολική ισχύ (π.χ. όπως του Newton ή του Kolmogorov). Άρα κάτι γίνεται λάθος.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Back
Top