Επειδή διάβαζα λέει παράξενα βιβλία, επιστημονικής φαντασίας και φάνταζυ κι επειδή και πάλι άκουγα τη σατανική μουσική μέταλ. Ευτυχώς ήμουν σκαστός εκείνο το βράδυ και δεν με βρήκαν εκεί (ο καλύτερος τρόπος ν' αποφύγεις το κακό, είναι λέει να μην είσαι εκεί τη στιγμή που συμβαίνει). Αυτό κατά τη δεκαετία του '90.
Μα, θα μου πεις, αυτά δεν είναι περί ερωτικού. Ήταν όμως για τη μουσική και για τα βιβλία μου, με τα οποία η σχέση μου ήταν ερωτική. Είπες πολλά "φαντάσου", όμως εγώ τα έχω ζήσει, πιθανώς εσύ να τα φαντάζεσαι...
Σχετικά με τον έρωτα, έχω να πω ότι όταν είσαι παράξενος, φρίκουλας, αναρχόσκυλο, με ιδέες που δεν συνάδουν με τον κοινωνικό μέσο όρο, σου είναι ιδιαίτερα δύσκολο να βρεις το έτερον ήμισυ, μια γυναίκα που να έχει δηλαδή τα ίδια γούστα με σένα και να μη σε θεωρεί ως αξιοθέατο, σε σημείο που να σου δημιουργούνται αισθήματα απομόνωσης και μειονεξίας. Συνεπώς η πολιτική θέση και στάση έχει άμεση συσχέτιση με την ερωτική ζωή.
Πράγματι λοιπόν, ο έρωτας είναι κατά βάθος πολιτική υπόθεση, γι' αυτό και δεν βρίσκω καμμία ουσιώδη διαφορά ανάμεσα σε διακρίσεις για λόγους πολιτικούς και σε διακρίσεις για λόγους ερωτικούς.