- «Μακάριοι οι φτωχοί στο πνεύμα· επειδή, δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών.»
Η ανάβαση στην πνευματική σκάλα που οδηγεί στο Χριστό και τη Βασιλεία Του, ξεκινάει όταν ο άνθρωπος παραδεχθεί την ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΦΤΩΧΕΙΑ του.
Αυτός που κατέχει πράγματα που θεωρούνται σπουδαία και πολύτιμα στον κόσμο αυτό, ΔΕΝ είναι αναγκαστικά και πλούσιος στο πνεύμα, ακόμη κι αν είναι μορφωμένος, αν έχει πολλά πτυχία, αν εκτιμάται από την κοινωνία κλπ.
Και ο λόγος είναι ότι αυτά τα οποία θεωρούνται στον κόσμο αυτό ως «πλούτη», έχουν ημερομηνία λήξης, είναι φθαρτά. Αληθινό πλούτο όμως αποτελεί κάτι το οποίο δεν χάνει ποτέ την αξία του, ακόμα και όταν τελειώσει η επίγεια ζωή, αλλά είναι πολύτιμο στους αιώνες των αιώνων.
Πολλοί άνθρωποι αφιερώνουν τη ζωή τους στην προσδοκία να πλουτίσουν. Μια πορεία γεμάτη μέριμνες, άγχος και η οποία καθ' οδόν πολλές φορές αφαιρεί την ανθρωπιά. Αλλά κι αν τα καταφέρουν τελικά, διαπιστώνουν ότι η επίτευξη του στόχου τους δεν τους εξασφάλισε αυτό που περίμεναν, δηλαδή την ευτυχία.
Ο Χριστός λοιπόν καλεί τον άνθρωπο να παραδεχθεί τη φτώχεια του πνεύματός του. Σε όποιον έχει την ειλικρίνεια και την ταπεινοφροσύνη να το κάνει αυτό, ο Θεός θα του χαρίσει τη βασιλεία των ουρανών.
Διότι όταν ο άνθρωπος ομολογεί ενώπιον του Θεού την έλλειψή του, το σφάλμα του, τη βρωμιά του, τη φτώχεια του κ.ά., τότε Αυτός δεν θα του στείλει ένα κεραυνό στο κεφάλι για να τον τιμωρήσει, αλλά θα αγκαλιάσει το πλάσμα Του και θα φροντίσει να γεμίσει το κενό του με την παρουσία Του και να πλουτίσει τη φτώχεια του δίνοντας του τις ιδιότητες του δικού Του χαρακτήρα: αγάπη, αγαθότητα, πραότητα, δικαιοσύνη, χρηστότητα, σοφία, σύνεση κλπ.
Αυτές οι αξίες είναι αληθινός πλούτος, πρώτα απ' όλα επειδή ο άνθρωπος που τις έχει ξέρει ανά πάσα στιγμή τί πρέπει να κάνει και προς τα πού πρέπει να κινηθεί, δηλαδή έχει φως στη ζωή του, κι έπειτα ένας τέτοιος χαρακτήρας που ομοιάζει τού Χριστού, τού εξασφαλίζει τη συνεχή επικοινωνία με το Θεό αλλά και την είσοδο στη Βασιλεία των Ουρανών. Με άλλα λόγια, του εξασφαλίζει την αιώνια ευτυχία και μακαριότητα ήδη από αυτή τη ζωή.
Είθε ο καθένας μας να παραδεχθεί ενώπιον του Θεού την πνευματική του φτώχεια για να γευθεί αυτή τη μακαριότητα.