πιστεύεις αυτό είναι <<καταναγκαστικό>>;
Εγώ νομίζω, έτσι τους αρέσει. Αντίθετα, το να έκαναν πράματα μαζί, θα τους ήταν άβολο. Έτσι έχουν μάθει. Σκέψου, καθένας διασκεδάζει μόνος. Βλέπει στο κομπιούτερ φιλμ, βιντεάκια μόνος, παίζει μόνος, τρώει μόνος κλπ. Πλέον η παρέα μας είναι άβολη και η μοναξιά είναι ο κανόνας. Επομένως όλη η έγγαμη ζωή και των δύο, είναι μερικά διαλείμματα μέσα στη μοναξιά. Το θέλουν αυτό και οι δυο και φυσικά περνάει και στα παιδιά.
Ούτε λογοδοτούν για τίποτα. Ποιος θα λογοδοτήσει και γιατί; Αφού κάνουν τις ζωές τους. Αν ρωτήσεις πχ <<τι θα κάνεις με το επαγγελματικό σου ταξίδι>>, στην καλύτερη περίπτωση, να σου πει, πότε φεύγει και πότε γυρνάει. Τα υπόλοιπα είναι <<δουλειά του>>, δε σου πέφτει λόγος.
Και αυτό βολεύει και τους δυο. Πχ η μαμά μου, αν έπρεπε ο μπαμπάς να πάει κάπου, του ετοίμαζε πράματα. Τώρα, εγώ πχ δεν κάνω τίποτα. Με βολεύει, που δεν ξέρω.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 16 Οκτωβρίου 2025
εξαρτάται.....
Κάποια διαστήματα θα ήταν πολύ ωραία. Αλλά και ένα πρωινό παρέα, το να φροντίζεις τον άλλο και να σε φροντίζει, όταν γυρίζεις κουρασμένη απ τη δουλειά, .... Αυτά δε γίνονται όταν μένεις χώρια