Η μεγαλύτερη απογοήτευση από φίλους...

[Κακή Επιρροή]

δεν ξέρω τι λέτε αλλά πλέον νιώθω ότι δεν ειναι φίλος μου ο "φίλος" μου....
και καλα... οκ... στην κηδεια της μαμας μου δεν μπορουσε να έρθει... ακομα όμως περιμενω να κανονισουμε να πάμε για καφε να τα πουμε....
εχω να τον δω απ τον γάμο μου που όπως ειπα και στην κουβεντουλα... δεν ειχε ερθει στο γλεντι γιατι μου ειχε μουτρακια....

δεν μου κάνει πλέον για φίλος το παλικαρι...
κάποτε ήταν καλός....
πολύ καλός
αποφαση για το 2007 λοιπόν...
καλή του ώρα όπου κι αν ειναι.... η φιλια μας όσο κρατησε ήταν καλή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[adespoto]

Γκρρρρρ, η "καλύτερή μου φίλη" από την 5η δημοτικού, έχει σχέση εδώ και πολύ καιρό με έναν (ας μην τον χαρακτηρισω) ο οποίος με θάβει. Βέβαια αυτή συμφωνεί και γενικά με έχει γράψει. Με κορυφή εχθές που μου έστειλε ένα ξερό μήνυμα "Καλή χρονιά, χρόνια πολλά". Απάντησα με ένα απλό "καλή χρονιά" και δεν ασχολήθηκα άλλο. Πώς μπορούν να σε γράφουν κάποιοι άνθρωποι που έχετε μεγαλώσει μαζί; Δεν ασχολούμαι πλέον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Giovanna]

Η πιο πρόσφατη χλαπάτσα ήταν από μια ΠΟΛΎ καλή μου φίλη.. αδερφική φίλη..
που εκεί που τη χρειαζόμουν, με έστειλε..
την έχω συγχωρήσει, αλλα κάτι μου έχει μείνει μέσα μου.. μάλλον θα το ξεπεράσω, γιατί είναι καλο άτομο..αλλα ακόμα με βασανίζει, μιας και όλο το σκηνικό έγινε αρκετά πρόσφατα..

επισης, ατομα που κατα καιρους μιλαμε και προσπαθω να ανοιχτω,με αποπαιρνουν.. δεν εχει γινει ουτε μια ουτε δυο φορες, γινεται σχεδον παντα.. αυτο εχει ως αποτελεσμα να παρατηρω οτι κλεινομαι στον εαυτο μου.. δε μιλαω.. και που και που τραβαω ασχημες καταθλιψεις..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Η πιο πρόσφατη χλαπάτσα ήταν από μια ΠΟΛΎ καλή μου φίλη.. αδερφική φίλη..
που εκεί που τη χρειαζόμουν, με έστειλε..
την έχω συγχωρήσει, αλλα κάτι μου έχει μείνει μέσα μου.. μάλλον θα το ξεπεράσω, γιατί είναι καλο άτομο..αλλα ακόμα με βασανίζει, μιας και όλο το σκηνικό έγινε αρκετά πρόσφατα..

επισης, ατομα που κατα καιρους μιλαμε και προσπαθω να ανοιχτω,με αποπαιρνουν.. δεν εχει γινει ουτε μια ουτε δυο φορες, γινεται σχεδον παντα.. αυτο εχει ως αποτελεσμα να παρατηρω οτι κλεινομαι στον εαυτο μου.. δε μιλαω.. και που και που τραβαω ασχημες καταθλιψεις..

Έχεις πει ποτέ ότι θέλεις να μιλήσεις, να ανοιχτείς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[travel_lover]

το να ανοιχτείς πρέπει να στο εμπνέει κ ο άλλος. αν είναι να ρωτάς κιόλας για να πεις μια κουβέντα παραπάνω, κλάφτα χαραλαμπε!
όπως λέει κ το υπεραισιόδοξο βικάκι, φίλοι θαρθούν κ θα φύγουν. μην το ζορίζουμε. όσο κ να στεναχωριόμαστε αυτοί που αξίζουν μόνο θα μείνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Paty]

Τελευταια φορα που την επαθα απο φιλη ηταν στη Γ Λυκειου.Ημασταν μαζι απο το γυμνασιο αλλα κολλητες απο τη Γ Γυμνασιου.Τα παντα ηταν τελεια μεχρι που την πρωτοχρονια στην γ λυκειου πηγαμε σε club.Σαν να την τσιμπησε καμια μυγα και απο ενα σημειο και μετα ηταν πολυ πεσμενη ψυχολογικα.Οταν ειχε ερθει η ωρα να φυγουμε και περιμεναμε εξω για ταξι την ειχα κανει χρυση να μου πει τι εχει,αν εκανα κατι εγω που την πειραξε και τετοια.Δεν ηξερα τι να υποθεσω...Απο εκεινη τη στιγμη στο club μεχρι και σημερα δεν εχω μαθει τι συνεβη και τι της εκανα και σταματησε να μου μιλαει.Ακομα και οταν αρχισε το σχολειο μετα τις διακοπες ηταν ψυχρη και απομακρη.αρχισε να κανει παρεα με τα κοριτσια της ταξης που "θαβαμε" ως κολλητες...Εκεινη τη περιοδο εγω εκανα τα στραβα ματια και εκανα σαν να μη συμβαινει τιποτα.Το μαρτιο που ειχε γενεθλια με καλεσε στο μαγαζι που ειχε καλεσει και αλλα παιδια και τοτε τα ξαναβρηκαμε.Μου ειπε να ξεχασουμε οτι εγινε.Μη τα πολυλογω(περισσοτερο) στην 5ημερη περασα χαλια γιατι με ειχε στο φτυσιμο και δε με υπολογιζε καθολου.Την περιοδο των πανελληνιων δε μιλουσαμε καθολου.Ουτε καλημερα δε λεγαμε.Οταν της ζητησα το λογο,να μου εξηγησει γιατι μου φερετε ετσι,τι της εκανα κλπ η απαντηση της ηταν "Δε θα μαθεις ποτε" (σαν το ασμα ενα πραγμα!).Εκτοτε δεν εχουμε ξαναμιλησει και οταν ετυχε να τη συναντησω στο δρομο ενω με ειδε εκανε οτι δε με ξερει.Ολοι οσοι δε ξερουν λενε οτι επαιζε γκομενοδουλεια αλλα κατι τετοιο δεν ηταν σιγουρα......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zanin]

Τελευταια φορα που την επαθα απο φιλη ηταν στη Γ Λυκειου.Ημασταν μαζι απο το γυμνασιο αλλα κολλητες απο τη Γ Γυμνασιου.Τα παντα ηταν τελεια μεχρι που την πρωτοχρονια στην γ λυκειου πηγαμε σε club.Σαν να την τσιμπησε καμια μυγα και απο ενα σημειο και μετα ηταν πολυ πεσμενη ψυχολογικα.Οταν ειχε ερθει η ωρα να φυγουμε και περιμεναμε εξω για ταξι την ειχα κανει χρυση να μου πει τι εχει,αν εκανα κατι εγω που την πειραξε και τετοια.Δεν ηξερα τι να υποθεσω...Απο εκεινη τη στιγμη στο club μεχρι και σημερα δεν εχω μαθει τι συνεβη και τι της εκανα και σταματησε να μου μιλαει.Ακομα και οταν αρχισε το σχολειο μετα τις διακοπες ηταν ψυχρη και απομακρη.αρχισε να κανει παρεα με τα κοριτσια της ταξης που "θαβαμε" ως κολλητες...Εκεινη τη περιοδο εγω εκανα τα στραβα ματια και εκανα σαν να μη συμβαινει τιποτα.Το μαρτιο που ειχε γενεθλια με καλεσε στο μαγαζι που ειχε καλεσει και αλλα παιδια και τοτε τα ξαναβρηκαμε.Μου ειπε να ξεχασουμε οτι εγινε.Μη τα πολυλογω(περισσοτερο) στην 5ημερη περασα χαλια γιατι με ειχε στο φτυσιμο και δε με υπολογιζε καθολου.Την περιοδο των πανελληνιων δε μιλουσαμε καθολου.Ουτε καλημερα δε λεγαμε.Οταν της ζητησα το λογο,να μου εξηγησει γιατι μου φερετε ετσι,τι της εκανα κλπ η απαντηση της ηταν "Δε θα μαθεις ποτε" (σαν το ασμα ενα πραγμα!).Εκτοτε δεν εχουμε ξαναμιλησει και οταν ετυχε να τη συναντησω στο δρομο ενω με ειδε εκανε οτι δε με ξερει.Ολοι οσοι δε ξερουν λενε οτι επαιζε γκομενοδουλεια αλλα κατι τετοιο δεν ηταν σιγουρα......

α την π@@ρνη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspire]

φιλια 2 ετων καθε μερα μαζι εγω η γυναικαμου και αυτος τακτικα εξω οτι ηθελε αυτοκινητο λεφτα να φαει κτλ.δεν τα λογαριαζεις αυτα οταν ο αλλος ειναι φιλος.μου την πεφτει λοιπον εμενα μια μικρη και επειδη θεωρω οτι ειναι φιλος του το αναφερω και αποφασιζουμε απο κοινου να παω νατην βρω να εξηγηθω μαζι της και τελος.παω λοιπον ολα ωραια και καλα σε 15 λεπτα επιστρεφω και τελος.ετσι νομιζα.μετα απο 15-20 ημερες επειδη η νεαρη λεει φευγω οριστικα απο την πολη σου εχω παρει κατι ελα να στο δωσω.λεω εγω οχι ελα στο καφε που ειμαι δωστω και γεια.λεει λοιπον ο φιλος μου οχι ρε τραβα παρτο 5 λεπτα και ελα μη σε δουνε και στο μαγαζι μαζι της.το καταπινω αμασητο εγω πηγαινω και γυρνοντας τον βλεπω να με περιμενει μαζι με την γυναικαμου την οποια την ειχε παρει τηλεφωνο να ερθει μολις εφυγα εγω.το τι εγινε δεν λεγετε,και το τι του εκανα δεν γραφετε αυτο ειναι που λενε φιλοι φιλοι ....................

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Έχω φίλους που είναι σαν αδέρφια...
αλλά μία αδερφή, που θα μπορούσε να είναι πιο φίλη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspire]

Τελευταια φορα που την επαθα απο φιλη ηταν στη Γ Λυκειου.Ημασταν μαζι απο το γυμνασιο αλλα κολλητες απο τη Γ Γυμνασιου.Τα παντα ηταν τελεια μεχρι που την πρωτοχρονια στην γ λυκειου πηγαμε σε club.Σαν να την τσιμπησε καμια μυγα και απο ενα σημειο και μετα ηταν πολυ πεσμενη ψυχολογικα.Οταν ειχε ερθει η ωρα να φυγουμε και περιμεναμε εξω για ταξι την ειχα κανει χρυση να μου πει τι εχει,αν εκανα κατι εγω που την πειραξε και τετοια.Δεν ηξερα τι να υποθεσω...Απο εκεινη τη στιγμη στο club μεχρι και σημερα δεν εχω μαθει τι συνεβη και τι της εκανα και σταματησε να μου μιλαει.Ακομα και οταν αρχισε το σχολειο μετα τις διακοπες ηταν ψυχρη και απομακρη.αρχισε να κανει παρεα με τα κοριτσια της ταξης που "θαβαμε" ως κολλητες...Εκεινη τη περιοδο εγω εκανα τα στραβα ματια και εκανα σαν να μη συμβαινει τιποτα.Το μαρτιο που ειχε γενεθλια με καλεσε στο μαγαζι που ειχε καλεσει και αλλα παιδια και τοτε τα ξαναβρηκαμε.Μου ειπε να ξεχασουμε οτι εγινε.Μη τα πολυλογω(περισσοτερο) στην 5ημερη περασα χαλια γιατι με ειχε στο φτυσιμο και δε με υπολογιζε καθολου.Την περιοδο των πανελληνιων δε μιλουσαμε καθολου.Ουτε καλημερα δε λεγαμε.Οταν της ζητησα το λογο,να μου εξηγησει γιατι μου φερετε ετσι,τι της εκανα κλπ η απαντηση της ηταν "Δε θα μαθεις ποτε" (σαν το ασμα ενα πραγμα!).Εκτοτε δεν εχουμε ξαναμιλησει και οταν ετυχε να τη συναντησω στο δρομο ενω με ειδε εκανε οτι δε με ξερει.Ολοι οσοι δε ξερουν λενε οτι επαιζε γκομενοδουλεια αλλα κατι τετοιο δεν ηταν σιγουρα......

Εχεις σκεφθει ποτε οτι ισως δεν υπηρχε λογος κανενας αλλα ηταν της στιγμης και μετα παγιοθηκε?το εχω παθει και γ αυτο στο λεω δεν ξαναμιλησα με φιλο εδω και 17 χρονια ετσι χωρις λογο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[X-girl]

Και εγω τι πρεπει να πω δηλαδη που δεν εχω ουτε μια φιλη! Ειχα μια που τα πηγαιναμε πολυ καλα μεταξυ μας, με αγαπουσε (ετσι μου ελεγε τουλαχιστον), αλλα ειχε πολυ δυσκολα χαρακτηρα, στα 22 της χρονια το επαιζε πανεξυπνη και ωριμη. Λοιπον, οταν ειχε αναγκη λεφτα εγω παντα της τα εδινα και ποτε δεν τα επαιρνα πισω.. Την φιλοξενουσα οποτε εψαχνε για καινουριο σπιτι. Ακομα και οταν βγαιναμε εξω εγω ημουν αυτη που πληρωνε τους λογαριασμους τις περισσοτερες φορες.. Και τι καταλαβα μετα απο ολα αυτα, οταν εκεινη μια μερα με κατηγορησε σε κατι που δεν εφταιγα και μου φερθηκε απαραδεκτα μπροστα στο κοσμο? Συγνωμη κιολας, αλλα αυτο δεν θα της συγχωρεσω ποτε! Της εστειλα απλα ενα μηνυμα με τις καλυτερες ευχες μου.. Προτιμω να ειμαι μονη, παρα με καποιους που δεν με εκτιμανε..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mania]

Απογοήτευση ειναι λίγο σε αυτο που ένοιωσα την ημέρα της γιορτής μου και ακόμα με πονάει.
Δεν είμαι ο τύπος που είμαι όλη την μέρα με φίλους, όμως ότι και να γίνει θα μαθαίνω τι γίνετε στη ζωή τους και θα σιμβουλέυω, είχα 2 κοπέλες που πραγματικά αγαπούσα η μία ήταν άρρωστη με ζακχαρο και ζούσε με ένα μόνιμο μηχάνιμα απευθίας με το σικώτι. Ξαυνικά μαθαίνω οτι κάποιος φίλος της την χτύπησε άσκημα, το έμαθα μετα και η άλλη μου φίλη μου το έκριψε γιατι ήξεραν οτι θα τον σκότωνα. Απο τότε έψαχνα το ποιος είναι αυτός που τα έχει, τα έυτιαξε λοιπόν με καποιον αλκοολικό, με σκονισμένο ποινικό μητρώο (ναρκωτικά) και υπάρχει περίπτωση να είναι και αμφί την ημέρα της γιορτής μου περίμενα να τον γνωρίσω, πρόσβαλε την οικογένια μου εμένα μέχρι και την μάνα μου πήγε να μεθήσει για να γελάσουμε είπε, έγιναν πολλα και αργότερα μαθένω το ιστορικό του, προσπάθησα να της το φέρω με το μαλακό αλλα δεν μπόρεσα, κάποια στιγμή κατάλαβε οτι κάτι συμβένει με παρακάλεσε να της πώ υποσχέθηκε οτι δέν θα έλεγε τίποτα, της ειπα τι έγινε και το είπε σε εκείνον με αποτέλεσμα να ουρλιάζει οτι λίγοι το ξέρουν και έπιασε τον φίλο μου που το ήξερε και τον απιλούσε. δεν ξαναμήλισα ποτέ απο τότε με καμία, τραβίχτηκαν λέει γιατί ήθελα να τους χαλάσω την ευτιχία.
Λυπάμε για εκείνες και έυχομαι να περνάνε καλά!!!! αυτάααααααα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skoulikadera---]

Είμασταν αυτοκόλητες στα καλά και στα άσχημα 4 χρόνια σε μια επαρχιακή πόλη που σπουδάζαμε, της γνώρισα τον συζυγό της.......και χωρίς ποτέ να γίνει τίποτα εκείνη δεν με κάλεσε ούτε στον γάμο της! έχω να την δώ και να της μιλήσω δέκα χρόνια τώρα, δεν με ενοχλεί αυτό, απλά αναρωτίεμαι εκείνη τι πιστεύει για όλα αυτά? Περαστικά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Είναι απογοήτευση οι φίλοι, που δεν επιδιώκουν την επαφή, όταν είσαι/είναι μακριά.
Είναι απογοήτευση οι φίλοι, που όταν είσαι χάλια, δεν μπαίνουν στο μυαλό σου, να καταλάβουν καλύτερα από σένα τι έχεις.
Εϊναι απογοήτευση οι φίλοι, που δεν κάνουν αυτό το κάτι παραπάνω, την υπέρβαση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αρκτούρος]

+1 Γίδι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bill]

Είναι απογοήτευση οι φίλοι, που δεν επιδιώκουν την επαφή, όταν είσαι/είναι μακριά.
Είναι απογοήτευση οι φίλοι, που όταν είσαι χάλια, δεν μπαίνουν στο μυαλό σου, να καταλάβουν καλύτερα από σένα τι έχεις.
Εϊναι απογοήτευση οι φίλοι, που δεν κάνουν αυτό το κάτι παραπάνω, την υπέρβαση...

+1

Απλά μερικές φορές σκεφτομαι τί κανω εγω γι αυτους;Επιδιώκω την επαφη;Μήπως φταιω κι εγώ καμιά φορά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Youki]

Η μεγαλύτερη απογοήτευση...να ξυνίζουν τη μούρη τους με τη μεγαλύτερη χαρά σου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Δεν ειναι να μην κανουν λαθη.
Δεν ειναι να μην φερθουν εγωιστικα.
Δεν ειναι να υποκυπτουν σε ενα παθος ή μια κακη συνηθεια.
Δεν ειναι να μην σε παιρνουν τηλεφωνο συχνα.

Ειναι να μην σου σταθουν στα δυσκολα και να σε κανουν να νομιζεις οτι εχεις φιλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[adespoto]

Να σε ζηλεύουν με την άσχημη έννοια, να μην σε ακούνε όταν έχεις ένα πρόβλημα, να μην σε καταλαβαίνουν και να περιμένουν από εσένα όλα αυτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shaman]

Έχω φάει πολλές καρπαζιές από φίλες που από ένα σημείο δεν μου κάνει τίποτα αίσθηση. Προσπαθώ να μην επενδύω πολύ στους άλλους, αν και δεν τα καταφέρνω πάντα. Έχω άτομα που αγαπώ πολύ και μοιράζομαι πράγματα αλλά εμπιστοσύνη απόλυτη δεν έχω.
Πρόσφατα έφαγα τρελή απογοήτευση από μια φίλη που είναι από τα άτομα που λένε μεγάλα λόγια, για την ιερότητα της φιλίας και άλλες πα*****. Κάθε φορά που βρίσκει σχέση τα ξεχνάει όλα αυτά και ύστερα από λίγο που η σχέση διαλύεται γυρνάει σε εμάς και ζητάει και τα ρέστα!
Κι εγώ και οι άλλες φίλες της το δεχόμαστε, αλλά σε αυτή την φάση που έχει να επικοινωνήσει 2 μήνες επειδή ζει τον έρωτά της γνωρίζοντας ότι οι φίλες της δεν περνάνε και τόσο καλά είναι too much!Αυτές τις χαζομάρες τις δέχομαι για έναν έφηβο αλλά μετά τα 20 δεν έχεις δικαιολογία! Η παραπάνω φάση δεν είναι ασυνήθιστη και αυτό με κάνει να νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι θεωρούν φίλους τις παρέες που έχουν σε περιόδους μπακουριάς.

Ακριβώς τα ίδια κ με τον κολλητό μου... Η μάλον τον ΠΡΩΗΝ κολλητό μου.
Και αυτό που μου την σπάει είναι ότι όλοι τον θεωρούν το καλύτερο παιδί κ έτσι.
Για γνωρίστε τον λίγο καλύτερα μάγκες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.