Το ερώτημα είναι ότι συγκρίνουμε την Ελλάδα με την Ευρώπη αλλά με αλλαγή κλίμακας. Από την άλγεβρα ξέρουμε ότι 2 = 2 και 4 = 4 αν πολλαπλασιάσουμε την πρώτη ισότητα επί 2 κατά μέλη η ισότητα διατηρείται ενώ έχουμε αλλαγή κλίμακας. Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα είναι συγκρίσιμη σε μισθούς κτλ, με την δυτική Ευρώπη αλλά αν η ζωή σε μια ξένη χώρα για την ποσότητα εργασίας έχει ποιότητα και αν ο μισθός επαρκεί για τη ζωή στην ξένη χώρα
αλλά όχι με την εικόνα που έχουμε από την Ελλάδα για την ζωή στην ξένη χώρα. Όπως είπε πιο πάνω ο
@Jack of Spades αρκετοί Έλληνες τελευταία ασχολούνται με την παραγωγή βίντεο διαφημίσεων του εξωτερικού ενώ δεν είναι και τόσο προφανής ο στόχος τους. Υπάρχει μια άποψη ότι κάποια κέντρα κοινωνικής πολιτικής και think tanks που διαχειρίζονται τον μεταναστευτικό χυλό, χρηματοδοτούν ορισμένους νέους, ευπαρουσίαστους και "πετυχημένους" να το παίζουν κράχτες σε άβγαλτους πτυχιούχους από ορισμένες χώρες (και στην Ελλάδα) για να υπάρχει η έντονη πληθυσμιακή κινητικότητα και να συντηρείται μια αγορά σχετικά με τις μετακινήσεις λαών (π.χ. ξενοδοχεία, ταξί, συγκοινωνίες, αεροπορικές εταιρίες, δικηγόροι, γυναικολόγοι-νοσοκομεία, gay clubs και σάουνες, πανεπιστήμια, φοιτητικές εστίες, τοπικές κοινωνίες, μουσουλμανικές κοινότητες, κτλ).
Αν διαβάσεις σε φόρουμ πτυχιούχων που γράφουν σε γερμανικά, θα δεις ότι επικρατεί ένα εργασιακό χάος και μια έντονη αβεβαιότητα με νέες λέξεις π.χ. σιωπηρή παραίτηση, εργασιακή αδράνεια, κτλ με μεγάλο ποσοστό Ευρωπαίων να ψάχνουν διέξοδο στο επαγγελματικό τέλμα της ανισόρροπης ζωής-εργασίας που έχουν. Μπορεί να παίρνουν καλά λεφτά, αλλά τελικά δεν ήταν αυτό που ήταν πριν κάνουν αίτηση για δουλειά, ενώ τα καλά λεφτά του μισθού δεν γίνονται όσο καλύτερα θα ήθελαν οι ίδιοι αλλά πρέπει μόνιμα να ζουν για το καλό της εταιρείας και της ομάδας-οικογένειας. Οι απολύσεις δίνουν και παίρνουν ενώ πάντα από την πρώτη μέρα σε μια μεγάλη πολυεθνική σε καλωσορίζουν και σου θυμίζουν με έμμεσο τρόπο ότι είσαι 50% σε απόλυση γιατί μπορούν να βρουν καλύτερον από σένα. Πάνω από τις μισές αγγελίες εργασίας που δημοσιεύονται είναι ψεύτικες.
Όσο για τις ιστορίες που αναφέρεις ότι υπάρχουν Έλληνες που πέτυχαν, ναι τις ξέρω. Έχω και εγώ οικογενειακές ιστορίες ανθρώπων που κάνουν μια καλή και ισορροπημένη ζωή στο εξωτερικό. Αυτό όμως δεν είναι ένα παράδειγμα μίμησης ή σύγκρισης γιατί δεν είναι στο αντικείμενό μου ή/και στο μορφωτικό επίπεδό μου. Επίσης παίζουν ρόλο οι συγκυρίες, οι συνθήκες και η χρονική στιγμή της μετανάστευσης. Δεν είναι η Ευρώπη του 2025 ίδια με την Ευρώπη του 1990 ή την Ευρώπη του 1960. Ακόμη και οι συγγενείς μου αν μπορούσαν, θα γυρνούσαν Ελλάδα χθες γιατί δεν τους αρέσει που μένουν έξω, ας έχουν καλή ζωή. Τρώνε όλο το σκατό του μετανάστη αλλά δεν έχουν εναλλακτική. Την ίδια στιγμή μου λένε, ότι τους παίρνουν τηλέφωνο άγνωστοι Έλληνες από Ελλάδα και τους ζητούν δουλειά ότι να 'ναι μόνο και μόνο για να μην κάθονται στην Ελλάδα.
Θέλουν να λένε ότι έχουν μια δουλειά στο εξωτερικό για να μην πέφτουν στα μάτια των συγγενών τους ότι μένουν στην Ελλάδα. Πολλοί Έλληνες πάνε όντως έξω και μετά από κάποιο διάστημα η δουλειά στο Νοσοκομείο δεν διευκρινίζεται αν είναι εργασία στην αποθήκη ιμματισμού ή σε τουαλέτες γηριατρικής κλινικής. Δεν διευκρινίζεται αν είναι εργασία στο logistics management ή οδηγός κλαρκ σε αποθήκη με λαχανικά. Το τι γράφεται ή λέγεται από Έλληνες σε Έλληνες είναι πάντα με ένα μεγάλο ποσοστό ψέμα. Άλλοι όντως έχουν πρόβλημα εργασίας και λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων μεταναστεύουν οικογενειακώς κάνοντας δουλειές του ποδαριού. Όμως η Ευρώπη των χρυσών ευκαιριών δεν υπάρχει. Αν είναι χ φορές δύσκολα για έναν ντόπιο, ας σκεφτούμε ότι είναι 10χ δύσκολα για έναν ξένο.
Σε αυτούς που μας διαβάζουν, να μην δημιουργηθεί η εικόνα ότι έξω είναι η Γη της Επαγγελίας και ότι στην Ελλάδα μένουν μόνο οι αποτυχημένοι. Είναι λίγο ακυρωτικό, θα έλεγα. Το λέω και για τον φίλο
@Valder, που νομίζω είχε αναφέρει ότι στην Ελλάδα συνήθως λένε καλά λόγια όσοι έχουν διοριστεί με μέσον κτλ. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ξέρω πολλούς Έλληνες και στη γειτονιά μου που είναι νέοι και έχουν δουλειά. Δεν είχαν κανένα μέσο. Η ζωή σε μια ξένη χώρα έχει θετικά και πολλά αρνητικά στοιχεία. Το βασικότερο στοιχείο που δεν εξαγοράζεται με όλα τα χιλιάρικα ευρώ σε μισθό είναι το αίσθημα του ανήκειν και θα με καταλάβετε αν πείσετε τον εαυτό σας να μείνετε στο εξωτερικό πάνω από 5 χρόνια με συνεχή διαμονή και μεταφορά φορολογικής έδρας στη ξένη χώρα. Μετά το 3ο έτος αρχίζει η αίσθηση της απώλειας ταυτότητας, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι νιώθουν πολίτες του κόσμου. Η ίδια η ξένη κοινωνία φροντίζει καλά να θυμίζει σε έναν μετανάστη ότι είναι μετανάστης όσο καλός άνθρωπος και αν είναι. Αρχίζει η ίδια ένταση ζωής στην ξένη χώρα να σε καταπίνει, να χάνεις την σκέψη σου, τον εαυτό σου.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Αν είχαμε όντως κρίση πώς αιτιολογείτε ότι σε 4 καινούρια σπίτια υπάρχουν 7 αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού τελευταίας τεχνολογίας; Αν μιλήσεις με τους κατόχους των αυτοκινήτων, θα σου αρχίσουν τη μιζέρια περί ανεργίας, φτώχειας, την ακρίβεια των τιμών (ενώ το σαββατοκύριακο είχαν πάει για σκι στο χιονοδρομικό) και με την κλασική καραμέλα
γιατί δεν πας στο εξωτερικό να προκόψεις (ενώ αυτοί να μείνουν εδώ και να ζούν καλά από όσο βλέπω). Ξαναλέω, ο Φιλιππινέζος όταν του είπα ότι πολλοί Έλληνες μιλούν για οικονομικές δυσκολίες και έχουν δικό τους αυτοκίνητο και πίνουν καφέ 4 φορές την εβδομάδα, με θεώρησε κακό τρολ που δεν έχω ιδέα από
οικονομική δυσκολία.
Καμία υπερβολή-αυτά που βλέπω λέω! Εγώ βλέπω ότι ο Ελληνας αντιμετωπίζει τιμές Ελβετίας την ίδια στιγμή που ο Έλληνας το βιοτικό επίπεδο των Ελβετών δεν το βλέπει ούτε τα επόμενα 50 χρόνια
Η αγγλίδα θα διεκδικήσει θέσεις που ο έλληνας δεν έχει ονειρευτεί καν και πιθανόν με την οικογένεια της εδώ θα βρίσκεται στο τοπ25% πιο καλοπληρωμένων μίνιμουμ
Ο μέσος Ελβετός μπορεί να αγοράζει το μπουκαλάκι νερό και 3 ευρώ. Τσιμπάει και ... στα Ελβετικά φράγκα αλλά είπαμε, εκεί πρέπει να νιώθεις ότι χαλάς λεφτά. Αυτό μετράει στην Ελβετία.
Η Αγγλίδα πάντως είπε μια αλήθεια που ένας Έλληνας δεν θέλει να δει. Και στην Αγγλία ένα ποσοστό 70% ζει με επιδόματα.
