Πολυ θα ηθελα να πω ναι ... ισως ετσι να επρεπε... αλλα με τοσα που εχω δει ηδη... σιγουρα θα φοβομουν..!! Βεβαια εξαρταται και απο τις περιστασεις και τη σχεση που εχεις με το παιδι σου και το φιλο του ! ;/ ;ρ
Δεν φταίνε όσα έχεις δει. Φταίει ότι εσύ ή οι γονείς που καταπιέζουν τα παιδιά τους "δε μ αρέσει αυτός/η που έχεις για σύντροφο", είναι άνθρωποι οι οποίοι ούτως ή άλλως έχουν θέμα με τον έλεγχο.
Το είπες και μόνη σου "θα φοβόμουν". Τι θα φοβόσουν; Μην τύχει κωλόπαιδο; Μπορεί και να τύχει, κι άμα είναι και αρκετά πονηρό δε θα σου χαλάσει το παιδί μπροστά στα μάτια σου, αλλά πίσω από την πλάτη σου.
Αυτό που πραγματικά φοβάσαι είναι μήπως τα πράγματα ξεφύγουν από τον έλεγχό σου. Αυτό φοβούνται και οι περισσότεροι γονείς. Μη τύχει και το παιδί εγκαταλείψει τα γαλλικά και το πιάνο με τα οποία σκόπευαν να το μεγαλώσουν και το σκάσει με κείνο το καλό τυπάκι που τον/την κάνει ευτυχισμένο/η, εγκαταλείποντάς τους μάλιστα και στη μιζέρια της self-service-γηροκόμησης.
Όχι, τα παιδιά δεν είναι ανδρείκελα για να τα κάνεις και μετά να τα κουνάς από μικροσκοπικά σκοινάκια λέγοντάς τους τι θα φάνε και με ποιόν θα πηδηχτούν. Έχουν ανεξάρτητη βούληση ή έστω έτσι θα έπρεπε.
Γενικά θεωρώ τα άτομα με κοινωνικές φοβίες και συντηρητισμούς, λιγότερο ευφυή σε σχέση με τα πραγματικά φιλελεύθερα άτομα. Και το χειρότερο είναι ότι όλο αυτό μπορεί να υποκρύπτει και ψυχολογικά προβλήματα. Και αυτό περνάει και στα παιδιά.
Γιατί δηλαδή και με ένα απλό παράδειγμα να το πάρουμε:
Μάνα κόρης: "Δεν έχει πολλά λεφτά, βρες άλλον" - Γιατί μαντάμ, σου είπε κανείς ότι θα γίνει ο άλλος οικογενειακός σας σπόνσορας;
Μάνα κόρης #2: "Είναι τάπας. Οι άντρες είναι πανω απο 1.75, βρες άλλον". Γιατί μαντάμ; Φοβάσαι μη κοιμηθείτε μαζί και δεν σε ζεσταίνει η κορμάρα;
Πατέρας κόρης: "Εμένα η κόρη μου δεν είναι πουτάνα. Αυτόν που θα παντρευτεί, αυτόν και θα γνωρίσω" -Ναι, γι αυτό όταν δεις τη Τζούλια στα εξώφυλλα, σου σηκώνεται σαν ιστός της Γαλανόλευκης. Επειδή αυτή θα παντρευτείς ε; Αυτή όχι, δεν είναι κόρη κανενός πατέρα. Από in-vitro ωαριακή διάσπαση αμοιβάδας προήλθε ε;
Πατέρας κόρης 2: "Δε μ' αρέσει, είναι σαν ανάποδο γαμώτο". -Ναι, ενώ εσύ, Ριτσαρντ Γκιρ...
Όσο για τους γονείς των αγοριών, τα πράγματα είναι πιό απλά. Έχουν ένα φόβο κι ένα καμάρι:
Ο φόβος (άμα δεν τους γεννηθεί "πισωγλέντης") : Μην την αφήσει καμία έγκυο και την πληρώνουμε διατροφή. Άντε καλά, άμα είναι καλή χριστιανή και μαγειρεύει για τον τεμπέλη μας, ας τη γκαστρώσει, εκεί εντάξει...
Το καμάρι: Σαφώς και να κοιμηθούν μαζί στο σπίτι μας. Να μη μάθει η γειτονιά ότι ο γιός μας, επήδηξεν;;; Γυναίκα άνοιξε τα πατζούρια να ακουστούν οι αλλαλαγμοί και τα βογκαρίδια!!!
Και η μαλακία της υπόθεσης; Αν οι γονείς του αγοριού ήταν οι γονείς της κόρης, θα λέγαν τις ίδιες ακριβώς στερεοτυπικές αηδίες με τους πιό πάνω, και τούμπαλιν.
Η μισή Ελλάδα παίρνει ψυχοφάρμακα κι εσείς το ψάχνετε ακόμα; Δήθεν προοδευτικοί είμαστε σα λαός. Πιό κομπλεξικοί και συντηρητικοί φοβίκουλες δεν υπάρχουν.