Εντάξει, δεν έχεις άδικο στην ένστασή σου, όμως από την πλευρά μου θεωρώ πως ένας άνθρωπος, άνδρας ή γυναίκα, έχει δικαίωμα να φτιάξει μια οικογένεια, πάνω σε μια βάση ειλικρίνειας, αμοιβαιότητας και με προοπτική να κρατήσει, άσχετα εάν αργότερα μπορεί τα πράγματα να μην πάνε καλά και η σχέση να ...σχολάσει, με όλες τις συνέπειες που κάτι τέτοιο συνεπάγεται. Θέλω να πω, ότι το να ξεκινάει κάποιος να κάνει παιδιά μαζί σου, με ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΣΚΟΠΟ να σε βγάλει κατόπιν από τη ζωή του, αφήνοντάς σου μόνο πίκρα και υποχρεώσεις, είναι κάτι το πολύ άσχημο, το οποίο προσωπικά θα το έφερα βαρέως, εάν μου συνέβαινε.
Φυσικά, τα παιδιά μου θα συνέχιζα να τα θεωρώ παιδιά μου και δεν θα υπήρχε περίπτωση να τα αρνηθώ και να τα εγκαταλείψω, ωστόσο το πρώην έτερον ήμισυ θα το θεωρούσα προδοτικό κάθαρμα κι εκμεταλλεύτρια του κερατά. Ίσως να είμαι κατά τη γνώμη σου υπερβολικός, όμως έτσι νιώθω, έτσι λέω, τι να κάνω;