Θα σας περιγράφω μια περίπτωση. Χώρισαν, το παιδί μένει στη μάνα του, όπου έχει και τα πράγματα του. Όποτε θέλει μένει με τον πατέρα. Μοιράζει το χρόνο ανάλογα την ανάγκη του να είναι με τον ένα η με τον άλλο γονιό. Είναι δυο ώριμοι γονείς, οποίοι δεν αφήσανε την δική τους διαφωνία να επηρεάσει το παιδί.
Όταν δεν μπαίνουν μπροστά οι εγωισμοί, και δεν χρησιμοποιούν τα παιδιά για εκδίκηση, πάντα οι γονείς μπορούν να βρουν μια χρυσή τομή, ώστε τα ψυχολογικά τραύματα να είναι, όσο το δυνατών, λιγότερες. Εντελώς ανόητο είναι να έχει μόνο η μάνα το παιδί, η μόνο ο πατέρας. (εξαίρεση, οι περιπτώσεις που σοβαροί λόγοι απαγορεύουν να αναλαμβάνει ο ένας ή ο άλλος γονιός)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.