Necro time.
Όποιος νομίζει ότι τη γυναίκα την έκανε δούλα ο φεμινισμός, αυταπατάται. Ο φεμινισμός ήταν απλά η πατερίτσα ενός ανάπηρου ολιγοπωλιακού καπιταλισμού που προσπαθεί συνεχώς να σταθεί στα πόδια του, κάθε φορά που "αισθάνεται" ότι υπάρχει ανάγκη ανατροφοδότησης από φρέσκια ζήτηση, ανάγκες και χρήμα. Στη σημερινή κοινωνία ή θα είσαι παραγωγικός, ή θα είσαι καταναλωτικός.
Meanwhile με ένα κλικ του ποντικιού έχεις πρόσβαση σε 500 μάρκες ουίσκι, αρωμάτων, μπακλαβάδων, κατσαβιδιών κ.ο.κ αλλά ακόμη για κάποιο λόγο ζούμε σε ένα ολιγοπωλιακό καλιταλιστικο σύστημα.
Η γυναίκα δεν ήταν μαζικά ποτέ και πουθενά δούλα του άντρα. Αυτό είναι προσβολή για τις γυναίκες και άντρες που ήταν πραγματικοί δούλοι. Η γυναίκα είχε πάντα την κοινωνική θέση που την συνέφερε να έχει και το συμφέρον των εκάστοτε γυναικών καθοριζότανε κυρίως από την τεχνολογική πρόοδο και το περιβάλλον της κοινωνίας στην οποία ζούσανε.
Αυτό εύκολα αποδεικνύεται εάν εξετάσει κανείς το γεγονός πως η ύπαρξη της δουλείας συνεπάγεται πρώτον την ύπαρξη ισχυρής κεντρικής εξουσίας και στρατού ο οποίος θα είναι ικανός να καταπνίξει τυχόν εξεγέρσεις (γιατί οι σκλάβοι επαναστατούν όταν μπορούν) και δεύτερων τον μικρό αριθμό των σκλάβων σε σχέση με τους ελεύθερους πολίτες ώστε να μην αποτελούν απειλή. Φαντάσου τώρα ΌΛΕΣ οι γυναίκες να είναι σκλάβες των αντρών τους. Αδύνατον. Είναι πάρα πολλές, τα 2/3 του πληθυσμού σε παλαιότερες εποχές, και πολύ ισχυρές (η γυναίκα σου μπορεί να σε σκοτώσει πιο εύκολα από οποιονδήποτε, όσο άντρακλας και να είσαι)
Επίσης αν αναλογιστεί κανείς την ζωή του μέσου άντρα σε παλαιότερες εποχές, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα θα έκανε κάποιο άκρως ανθυγιεινό και επικίνδυνο επάγγελμα από μικρή ηλικία, ή θα καλούνταν να πεθάνει σε κάποιο από τους αμέτρητους πολέμους ή αν ήταν πραγματικά άτυχος θα ήταν σκλάβος σε κάποιο ορυχείο ή γαλέρα, κατανοεί πω το να είσαι προφυλαγμένος σε ένα σπίτι με τις βασικές σου ανάγκες καλυμμένες και να μεγαλώνεις παιδιά, είναι μια άκρως επιθυμητή κατάσταση δεδομένων των εναλλακτικών της εποχής και γι αυτό αποτελούσε και το όνειρο κάθε γυναίκας του τότε, διότι η εναλλακτική δεν ήταν καριέρα με ταγιέρ και σπουδές, αλλά θάνατος από την πείνα ή κάποια αρρώστια ή πορνεία.
Αυτά είναι λίγο δύσκολο να τα συλλάβουμε σήμερα διότι το περιβάλλον μας έχει αλλάξει εντελώς.
Η χειραφέτηση των γυναικών ήρθε σε μια περίοδο όπου ο καπιταλισμός τις είχε ανάγκη, και ήρθε με τη μορφή του φεμινισμού (εργαλείο του καπιταλισμού ξεκάθαρα).
Ο καπιταλισμός, όπως ο κομμουνισμός και ο οποιοσδήποτε ισμός δεν έχουν ανάγκες. Ανάγκες έχουν οι άνθρωποι και οι ομάδες ανθρώπων. Ο καπιταλισμός είναι απλά μια μακροσκοπική περιγραφή του συστήματος των ελεύθερων αγορών και άλλων πραγμάτων.
Η "χειραφέτηση" των γυναικών ξεκίνησε μαζικά στον Β'ΠΠ διότι οι κυβερνήσεις και όχι ο καπιταλισμός, χρειαζότανε εργατικό δυναμικό για τα εργοστάσια καθώς οι περισσότεροι άντρες ήταν επιστρατευμένοι. Αυτό δεν ήταν κάτι νέο btw καθώς οι γυναίκες ανέκαθεν αναλάμβαναν τις δουλειές των αντρών σε περιόδους πολέμων. Η διαφορά μπορεί να πει κανείς πως ήταν η μαζικότητα του πολέμου και συνεπώς ο μεγάλος αριθμός εργατικού δυναμικού που χρειαζότανε, η διάρκεια του και η τεχνολογική πρόοδος της εποχής.
Αυτό που πυροδότησε την πραγματική τάση για αλλαγή βέβαια δεν ήταν άλλο παρά η βαρεμάρα της μέσης Αμερικάνας. Μετά τον Β'ΠΠ η Αμερική μπήκε λογικότατα σε μια μακρά περίοδο ευημερίας συνυφασμένη με μεγάλη τεχνολογική και οικονομική πρόοδο. Τα σπίτια απέκτησαν πλυντήρια πιάτων, ρούχων και ένα κάρο άλλους αυτοματισμούς κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού υπόθεση λεπτών, ενώ οι κοινωνία έγινε ειρηνική κάνοντας τις γυναίκες να αισθάνονται ασφάλεια εκτός σπιτιού. Η παλιά πατριαρχική δομή λοιπόν άρχισε να μην έχει ουσιαστικά πλεονεκτήματα για την γυναίκα όπως παλαιότερα, καθώς η πολιτεία πλέον αντικατέστησε το ρόλο του άντρα και άρα η γυναίκα (δικαιολογημένα) απλά βαριότανε στο σπίτι όλη μέρα και αναζήτησε μερίδιο στον εργασιακό τομέα και γενικότερα σε όλα τα νέα πράγματα που έφερε η νέα εποχή.
Σε ένα alternate history scenario που μετά τον ΒΠΠ είχαμε μια πυρινική καταστροφή ας πούμε και ο κόσμος είχε πάει πίσω τεχνολογικά μερικούς αιώνες οι γυναίκες θα ήταν πρώτες που θα επιζητούσαν πατριαρχία και σπίτωμα.
