Ισότητα των φύλων και μικρές αιχμηρές λεπτομέρειες

Valder

Τιμώμενο Μέλος

Ο Valder αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,297 μηνύματα.

edweimaste

Well-known member

Η edweimaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 817 μηνύματα.
Το κράτος βοηθάει πολύ παραπάνω τις γυναίκες απ' ότι τους άνδρες σε υποθέσεις διαζυγίου πάντως.
Το ξέρεις όμως ότι πολύ άνετα ένας άντρας μπορεί να διαφύγει αυτές τις υποχρεώσεις χωρις να έχει κάποια ιδιαίτερη επιβάρυνση; Από την άλλη στη γυναίκα δίνεται αυτόματα η επιμέλεια του παιδιού, που αυτό σημαίνει ότι μεγαλώνει τα παιδιά. Ο άντρας αν δεν θέλει να συνεισφέρει η αν ακόμα και να αναλάβει τις υποχρεώσεις του είναι σχεδόν ελεύθερος να το κάνει χωρίς σοβαρές κυρώσεις.
Υγ την επόμενη φορά που θα υπάρξει ειρωνεία σκεφτείτε πρώτα που απευθύνεστε και τι μπορεί ο άλλος να ξέρει ίσως παραπάνω από εσάς. Τελείως φιλικά. Αλλά τα προκατειλλειμενα σχόλια ένα κόμπλεξ το υποδηλώνουν. Ευχαριστώ. Κάθε άποψη καλοδεχουμενη εφόσον υπάρχει ο σεβασμός.
 

Fast

Well-known member

Ο Θεόδωρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Barman/Barwoman και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,525 μηνύματα.
Το ξέρεις όμως ότι πολύ άνετα ένας άντρας μπορεί να διαφύγει αυτές τις υποχρεώσεις χωρις να έχει κάποια ιδιαίτερη επιβάρυνση; Από την άλλη στη γυναίκα δίνεται αυτόματα η επιμέλεια του παιδιού, που αυτό σημαίνει ότι μεγαλώνει τα παιδιά. Ο άντρας αν δεν θέλει να συνεισφέρει η αν ακόμα και να αναλάβει τις υποχρεώσεις του είναι σχεδόν ελεύθερος να το κάνει χωρίς σοβαρές κυρώσεις.
Ξέρουμε πως δεν ισχύει, προφανώς. Αν νομίζεις πως ο άντρας όταν το δικαστήριο τον υποχρεώσει να πληρώνει υπέρογκα ποσά τα οποία και θα τα χαλάει η γυναίκα όπου νομίζει αυτή, ενώ αυτός θα βλέπει τα παιδιά του μια φορά στις 2 βδομάδες και θα λένε το γκόμενο της μάνας τους "μπαμπά", γελιέσαι. Προφανώς και οι πιθανότητες για λούφα είναι ελάχιστες, ένα εξώδικο αρκεί για να τον τρομάξει και ας μην πούμε τι θα γίνει αν ξαναπάει δικαστικά το θέμα.

Σόρρυ που σου χαλάω το φεμινιστικό όνειρο της υποτιθέμενης καταπιεσμένης ελληνίδας, αλλά αν ήμουν γυναίκα και δεν είχα ηθικούς φραγμούς(όπως πολλές), θα κοιτούσα να βρω άντρα να ζήσω άνετα τη ζωή μου με τα λεφτά που θα μου δίενι απ' το διαζύγιο και λοιπά προνόμια... :whistle:
 

Memetchi

Well-known member

Ο Memetchi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 392 μηνύματα.
Ξέρουμε πως δεν ισχύει, προφανώς. Αν νομίζεις πως ο άντρας όταν το δικαστήριο τον υποχρεώσει να πληρώνει υπέρογκα ποσά τα οποία και θα τα χαλάει η γυναίκα όπου νομίζει αυτή, ενώ αυτός θα βλέπει τα παιδιά του μια φορά στις 2 βδομάδες και θα λένε το γκόμενο της μάνας τους "μπαμπά", γελιέσαι. Προφανώς και οι πιθανότητες για λούφα είναι ελάχιστες, ένα εξώδικο αρκεί για να τον τρομάξει και ας μην πούμε τι θα γίνει αν ξαναπάει δικαστικά το θέμα.

Σόρρυ που σου χαλάω το φεμινιστικό όνειρο της υποτιθέμενης καταπιεσμένης ελληνίδας, αλλά αν ήμουν γυναίκα και δεν είχα ηθικούς φραγμούς(όπως πολλές), θα κοιτούσα να βρω άντρα να ζήσω άνετα τη ζωή μου με τα λεφτά που θα μου δίενι απ' το διαζύγιο και λοιπά προνόμια... :whistle:
1ον έχεις ξεχάσει κάτι στην πρότασή σου.
2ον μην βλέπεις πολλές σειρές. Τα ποσά πάνε ανάλογα με το έσοδα του, δεν θα του λείψουν και δεν είναι καν σίγουρο ότι θα πληρώνει διατροφή. Άλλωστε μόνος σου είπες για παιδιά κάθε δυο εβδομάδες. Δηλαδή παιδιά δίχως υποχρεώσεις, την επιβεβαιώνεις χωρίς καν να το καταλάβεις.
3ον δεν νομίζω πως το αρχικό ποστ της κοπέλας πήγαινε μόνο στην νομική πλευρά αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα.
 

Fast

Well-known member

Ο Θεόδωρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Barman/Barwoman και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,525 μηνύματα.
2ον μην βλέπεις πολλές σειρές. Τα ποσά πάνε ανάλογα με το έσοδα του, δεν θα του λείψουν και δεν είναι καν σίγουρο ότι θα πληρώνει διατροφή. Άλλωστε μόνος σου είπες για παιδιά κάθε δυο εβδομάδες. Δηλαδή παιδιά δίχως υποχρεώσεις, την επιβεβαιώνεις χωρίς καν να το καταλάβεις.
Καλά να ξερες πόσοι άντρες στην Ελλάδα και έξω έχουν καταστραφεί τελείως από τα ποσά που πρέπει να πληρώνουν για να κάνει η γυναίκα τους ζωάρα, ενώ παραμελεί τα παιδιά, θα καταλάβαινες πως είναι προσβλητικό γι' αυτούς αυτό που λες. Όσον αφορά το "πότε θα τα βλέπει" εννοούσα πως ο άντρας, πέραν του ότι πρπ να πληρώνει πολλά χρήματα χωρίς λόγο και χωρίς νομικά προυποθετημένη υπευθυνότητα της γυναίκας(μπορεί να κάνει ό,τι θέλει), δεν ελέγχει ούτε το πότε θα τα βλέπει τα παιδιά του(νομίζω ανά 2 βδομάδες είναι το ελάχιστο που μπορεί, το οποίο, όμως, εφαρμόζεται πολύ συχνά) κι ούτε τι επιρροές θα έχουν ή πως θα μεγαλώσουν γενικότερα. Όλη αυτή την υλική και επιρρεαστική(στα παιδιά) δύναμη την έχει η γυναίκα, χάριν του φύλου της και όχι τίποτε αξιοκρατικού ή λογικού χαρακτήρα.

Δεν έχω ιδέα τι λες για σειρές και δε νομίζω να δείχνουν τέτοια πράγματα. Η πραγματικότητα γύρω σου στις διαζευγμένες οικογένεις έτσι είανι, πάρα πολύ συχνά μάλιστα.

3ον δεν νομίζω πως το αρχικό ποστ της κοπέλας πήγαινε μόνο στην νομική πλευρά αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα.
Δοθείσας της υπεροχής της γυναίκας σε νομικά ζητήματα, είναι δύσκολο να υποστηρίξεις πως υπάρχει γενικότερη "κοινωνική" ή κοινωνικοπολιτική αδικία κατά αυτής μετά το διαζύγιο, για την ακρίβεια είναι σχεδόν παράλογο.
 

hack3r

Well-known member

Ο Τολης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 30 ετών, επαγγέλεται Υδραυλικός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 5,631 μηνύματα.
Καλά να ξερες πόσοι άντρες στην Ελλάδα και έξω έχουν καταστραφεί τελείως από τα ποσά που πρέπει να πληρώνουν για να κάνει η γυναίκα τους ζωάρα, ενώ παραμελεί τα παιδιά, θα καταλάβαινες πως είναι προσβλητικό γι' αυτούς αυτό που λες. Όσον αφορά το "πότε θα τα βλέπει" εννοούσα πως ο άντρας, πέραν του ότι πρπ να πληρώνει πολλά χρήματα χωρίς λόγο και χωρίς νομικά προυποθετημένη υπευθυνότητα της γυναίκας(μπορεί να κάνει ό,τι θέλει), δεν ελέγχει ούτε το πότε θα τα βλέπει τα παιδιά του(νομίζω ανά 2 βδομάδες είναι το ελάχιστο που μπορεί, το οποίο, όμως, εφαρμόζεται πολύ συχνά) κι ούτε τι επιρροές θα έχουν ή πως θα μεγαλώσουν γενικότερα. Όλη αυτή την υλική και επιρρεαστική(στα παιδιά) δύναμη την έχει η γυναίκα, χάριν του φύλου της και όχι τίποτε αξιοκρατικού ή λογικού χαρακτήρα.

Δεν έχω ιδέα τι λες για σειρές και δε νομίζω να δείχνουν τέτοια πράγματα. Η πραγματικότητα γύρω σου στις διαζευγμένες οικογένεις έτσι είανι, πάρα πολύ συχνά μάλιστα.


Δοθείσας της υπεροχής της γυναίκας σε νομικά ζητήματα, είναι δύσκολο να υποστηρίξεις πως υπάρχει γενικότερη "κοινωνική" ή κοινωνικοπολιτική αδικία κατά αυτής μετά το διαζύγιο, για την ακρίβεια είναι σχεδόν παράλογο.
Δεν έχει καν νόημα να απαντήσεις στο μύνημα του ή της προηγούμενης γιατί ξεκινάνε με την παραδοχή πως ο μέσος χωρισμένος άντρας δεν τα θέλει τα παιδιά του και προσπαθεί να κάνει ντόλτσε βήτα ενώ η γυναίκα έχει τις ευθύνες τις ανατροφής. Εν τω μεταξύ η γελοιότητα του συστήματος είναι πως δίνουν τα παιδιά στην γυναίκα γιατί τα παιδιά έχουν ανάγκη τη μάνα όταν είναι μικρά αλλά άμα πεις στην άλλη κάτσε σπίτι γιατί σε χρειάζονται τα παιδιά είσαι φαλοκράτης, σεξιστής κ.ο.κ. Twillight zone
 

edweimaste

Well-known member

Η edweimaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 817 μηνύματα.
Ξέρουμε πως δεν ισχύει, προφανώς. Αν νομίζεις πως ο άντρας όταν το δικαστήριο τον υποχρεώσει να πληρώνει υπέρογκα ποσά τα οποία και θα τα χαλάει η γυναίκα όπου νομίζει αυτή, ενώ αυτός θα βλέπει τα παιδιά του μια φορά στις 2 βδομάδες και θα λένε το γκόμενο της μάνας τους "μπαμπά", γελιέσαι. Προφανώς και οι πιθανότητες για λούφα είναι ελάχιστες, ένα εξώδικο αρκεί για να τον τρομάξει και ας μην πούμε τι θα γίνει αν ξαναπάει δικαστικά το θέμα.

Σόρρυ που σου χαλάω το φεμινιστικό όνειρο της υποτιθέμενης καταπιεσμένης ελληνίδας, αλλά αν ήμουν γυναίκα και δεν είχα ηθικούς φραγμούς(όπως πολλές), θα κοιτούσα να βρω άντρα να ζήσω άνετα τη ζωή μου με τα λεφτά που θα μου δίενι απ' το διαζύγιο και λοιπά προνόμια... :whistle:
Δεν θα σταθώ στο Χόλιγουντιανο σενάριο σου. Μπορεί και να ισχύει αλλά και πάλι κάποιος άλλος μεγαλώνει τα παιδιά του. "πατριος". Μην νομίζεις ότι πολλούς άντρες τους χαλάει αυτό. Πίστεψε με.
Όσον αφορά τα χρήματα, δεν είναι μεγάλο το ποσό. Συνάδει με τα περιουσιακά στοιχεία του συζύγου αλλά και με τα εισοδήματα του. Και εδώ έρχομαι να σου αναφέρω ότι εάν ο σύζυγος δεν έχει στο όνομα του περιουσιακά στοιχεία ή κάποιο επάγγελμα στο οποίο δηλώνεται στο κράτος και διαφαίνεται το εισόδημα του τότε να είσαι σίγουρος ότι δεν μπορεί να του κάνει τίποτα. Οσα εξώδικα και να έχουν γίνει, οσες μηνύσεις και δικαστήρια από μέρους της συζύγου (πολύ μεγαλύτερα έξοδα από αυτά που καλείται να πληρωσει στη διατροφή και με τα οποία επιβαρύνεται φυσικα η σύζυγος) πολύ απλά θα τη γλιτώσει.
Κατηγορώντας την μια ή την άλλη πλευρά δεν βγαίνει κάποια άκρη. Νομικά όμως η γυναίκα δεν καλύπτεται όσο εσύ θες να πιστεύεις. Εάν το λάβουμε τελείως ψυχρά από πλευράς χρημάτων, ο άνδρας δεν υποχρεούται με βάση αυτά που ανέφερα και παραπάνω να καταβάλλει το ποσό της διατροφής, εάν υποπέσει π.χ στην αντίληψη του ότι η γυναίκα του ξενοπηδι**αι με τα λεφτά του. Όσο για τα παιδιά του μπορεί άνετα να τα βλέπει και παραπάνω φορές. Θέληση να υπάρχει.
 
Τελευταία επεξεργασία:

Johnny15

Well-known member

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,974 μηνύματα.
Το ξέρεις όμως ότι πολύ άνετα ένας άντρας μπορεί να διαφύγει αυτές τις υποχρεώσεις χωρις να έχει κάποια ιδιαίτερη επιβάρυνση; Από την άλλη στη γυναίκα δίνεται αυτόματα η επιμέλεια του παιδιού, που αυτό σημαίνει ότι μεγαλώνει τα παιδιά. Ο άντρας αν δεν θέλει να συνεισφέρει η αν ακόμα και να αναλάβει τις υποχρεώσεις του είναι σχεδόν ελεύθερος να το κάνει χωρίς σοβαρές κυρώσεις.
Υγ την επόμενη φορά που θα υπάρξει ειρωνεία σκεφτείτε πρώτα που απευθύνεστε και τι μπορεί ο άλλος να ξέρει ίσως παραπάνω από εσάς. Τελείως φιλικά. Αλλά τα προκατειλλειμενα σχόλια ένα κόμπλεξ το υποδηλώνουν. Ευχαριστώ. Κάθε άποψη καλοδεχουμενη εφόσον υπάρχει ο σεβασμός.
α) όχι ο άνδρας δεν μπορεί αν διαφύγει.
β) αν η γυναίκα δε θέλει τα παιδιά, θα τα πάρει ο άνδρας. Δεν καταλαβαίνω γιατί παίρνεις το επιχειρημα ότι η γυναίκα παίρνει τα παιδιά, εφόσον το θέλει, και το κάνεις να φαίνεται αρνητικό.
γ) αν πάρει την επιμέλεια ο άνδρας, θα του πληρώνει η γυναίκα ένα ποσό καθε μήνα;
 

edweimaste

Well-known member

Η edweimaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 817 μηνύματα.
α) όχι ο άνδρας δεν μπορεί αν διαφύγει.
β) αν η γυναίκα δε θέλει τα παιδιά, θα τα πάρει ο άνδρας. Δεν καταλαβαίνω γιατί παίρνεις το επιχειρημα ότι η γυναίκα παίρνει τα παιδιά, εφόσον το θέλει, και το κάνεις να φαίνεται αρνητικό.
γ) αν πάρει την επιμέλεια ο άνδρας, θα του πληρώνει η γυναίκα ένα ποσό καθε μήνα;
Τα παιδιά δεν τα παίρνει ο άντρας πάρα μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου η μητέρα είναι π.χ χρήστης ουσιών ή πάσχει από ψυχικό νόσημα. Επίσης σε περίπτωση που τα παιδιά το επιθυμούν να είναι με τκ πατέρα τους αλλά και πάλι πάει δικαστικά για να κερδίσει την επιμέλεια ο πατέρας. Αυτό συμβαίνει επίσης και αν η μητέρα τα κακομεταχειριζετε και δεν είναι κατάλληλο το περιβάλλον για αυτά, πχ τα παραμελει.
Προσωπικά δεν έχω ψαξει το ενδεχόμενο αυτό διότι είναι αρκετά σπάνιο οπότε δεν είμαι σε θέση να σου απαντήσω. Αλλά εφόσον η μητέρα είναι υγιής λογικά με κάποιο τρόπο θα υποχρεούται να συμπράττει στην επιμέλεια.
 

Memetchi

Well-known member

Ο Memetchi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 392 μηνύματα.
Καλά να ξερες πόσοι άντρες στην Ελλάδα και έξω έχουν καταστραφεί τελείως από τα ποσά που πρέπει να πληρώνουν για να κάνει η γυναίκα τους ζωάρα, ενώ παραμελεί τα παιδιά, θα καταλάβαινες πως είναι προσβλητικό γι' αυτούς αυτό που λες. Όσον αφορά το "πότε θα τα βλέπει" εννοούσα πως ο άντρας, πέραν του ότι πρπ να πληρώνει πολλά χρήματα χωρίς λόγο και χωρίς νομικά προυποθετημένη υπευθυνότητα της γυναίκας(μπορεί να κάνει ό,τι θέλει), δεν ελέγχει ούτε το πότε θα τα βλέπει τα παιδιά του(νομίζω ανά 2 βδομάδες είναι το ελάχιστο που μπορεί, το οποίο, όμως, εφαρμόζεται πολύ συχνά) κι ούτε τι επιρροές θα έχουν ή πως θα μεγαλώσουν γενικότερα. Όλη αυτή την υλική και επιρρεαστική(στα παιδιά) δύναμη την έχει η γυναίκα, χάριν του φύλου της και όχι τίποτε αξιοκρατικού ή λογικού χαρακτήρα.
Τους ξες προσωπικά; Γιατί έτσι και εγώ μπορώ να πω πόσοι παρκάρουν τα παιδιά ή έχουν εξαφανιστεί τελειώς και κάνουν ότι θέλουν αφήνοντας κάποια πίσω να τα μεγαλώνει. Δεν είναι κανένα γεγονός αυτό που μας λες. Και οι δυο μεριές (αυτή που είπες και αυτή που σου είπα) δεν είναι τίποτα άλλο παρά κοινωνικοί μύθοι που υπάρχουν εδώ και χρόνια και είναι τόσο χαζοί όσο το όλοι οι άντρες είναι γουρούνια και όλες οι γυναίκες … Είναι θέμα της υπευθυνότητας του κάθε πατέρα και της κάθε μητέρας. Σιγά μην έχουν ανοίξει και επιχείρηση με γυναίκες αράχνες. Αν θέλεις η όποια συζήτηση να έχει μια βάση ας ξεκινήσεις από αντικειμενικά γεγονότα και όχι στερεότυπα.
Αυτά που λες καταρχάς θα ίσχυαν μόνο σε περιπτώσεις με πολύ άσχημους χωρισμούς όπου ο ένας σκοτώνει άνετα τον άλλον. Σε πιο νορμάλ καταστάσεις το νομικό 2 βδομάδες δεν έχει ισχύ.
Όσο για τις σειρές. Το θέμα διατροφή ήταν πολύ τρέντυ στις ελληνικές σειρές του 00s, ο σύζυγος που απάτησε την γυναίκα του και τώρα αυτή θέλει διατροφή ενώ αυτός αρνείται να την δώσει λέγοντας ότι δεν του φτάνουν ενώ στην πραγματικότητα ο ένας τα ξοδεύει στην καινούργια του σχέση και αυτή σε ρούχα. Το mega τα έχει σε επανάληψη, άνοιξε αύριο και δες πως παίζει σε αρκετές σειρές.
Δοθείσας της υπεροχής της γυναίκας σε νομικά ζητήματα, είναι δύσκολο να υποστηρίξεις πως υπάρχει γενικότερη "κοινωνική" ή κοινωνικοπολιτική αδικία κατά αυτής μετά το διαζύγιο, για την ακρίβεια είναι σχεδόν παράλογο.
Α καλά... μέχρι πριν μερικά χρόνια συνέχιζαν(και συνεχίζουν σε περιπτώσεις) να φωνάζουν τις γυναίκες ακόμα με το επίθετο του πρώην συζύγου τους, αν σου λέει κάτι αυτό. Τώρα τι ακριβώς συζητάμε; Η κοινωνιολογική μεριά του σαφώς και όσο περνάνε οι γενιές γίνεται λιγότερο άδικη αλλά όχι ότι είναι πάντα και παντού όλα μέλι γάλα.
Δεν έχει καν νόημα να απαντήσεις στο μύνημα του ή της προηγούμενης γιατί ξεκινάνε με την παραδοχή πως ο μέσος χωρισμένος άντρας δεν τα θέλει τα παιδιά του και προσπαθεί να κάνει ντόλτσε βήτα ενώ η γυναίκα έχει τις ευθύνες τις ανατροφής.
Κάνεις λάθος. Ο φαστ ξεκίνησε με το σκεπτικό ότι οι γυναίκες κάνουν γάμους και μετά ζητάνε διατροφές τις οποίες ξοδεύουν όπως θέλουν. Απλά του δείξαμε ότι υπάρχει και η αντίθετη μεριά.
α) όχι ο άνδρας δεν μπορεί αν διαφύγει.
β) αν η γυναίκα δε θέλει τα παιδιά, θα τα πάρει ο άνδρας. Δεν καταλαβαίνω γιατί παίρνεις το επιχειρημα ότι η γυναίκα παίρνει τα παιδιά, εφόσον το θέλει, και το κάνεις να φαίνεται αρνητικό.
γ) αν πάρει την επιμέλεια ο άνδρας, θα του πληρώνει η γυναίκα ένα ποσό καθε μήνα;
Κανείς από τους 2 δεν μπορεί να διαφύγει αν το θέμα πάει δικαστικά. Και ναι αν πάρει την επιμέλεια ο άνδρας, η γυναίκα πληρώνει για τα έξοδα του παιδιού. Έχει περάσει ως νόμος για την ισότητα του φύλου ότι αμφότεροι οι γονείς έχουν ευθύνη στα έξοδα.
 

edweimaste

Well-known member

Η edweimaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 817 μηνύματα.
Αυτό ισχύει. Πραγματικά αυτός που έχει την επιμέλεια πατέρας, μητέρα δεν έχει σημασία επωφελείται σε μείωση της διατροφής διότι καλύπτει τα έξοδα διαμονής και διατροφής του παιδιού. Άρα σε περίπτωση επιμέλειας από τον πατέρα η μητέρα υποχρεούται να προσφέρει ένα ποσό το οποίο αποφασίζεται από το δικαστή με βάση τις ανάγκες του παιδιού.
Δυστυχώς δεν θα συμφωνήσω πως δικαστικά ιδρώνει κανενός το αυτάκι. Αυτός που θέλει να διαφύγει το "φέσι" της διατροφής θα το κάνει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Και σίγουρα πιο σπάνια μπορεί να είναι και γυναίκα - dominatrix όπως την έχετε στο μυαλό σας. Γενικότερα αυτός που έχει την επιμέλεια είναι και αυτός που τραβάει το ζόρι. Και συναισθηματικα και νομικά και οικονομικά..
 

Valder

Τιμώμενο Μέλος

Ο Valder αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,297 μηνύματα.
Υγ την επόμενη φορά που θα υπάρξει ειρωνεία σκεφτείτε πρώτα που απευθύνεστε και τι μπορεί ο άλλος να ξέρει ίσως παραπάνω από εσάς. Τελείως φιλικά. Αλλά τα προκατειλλειμενα σχόλια ένα κόμπλεξ το υποδηλώνουν. Ευχαριστώ. Κάθε άποψη καλοδεχουμενη εφόσον υπάρχει ο σεβασμός.
Επειδή προφανώς το κομμάτι της ειρωνείας αφορά τις αναρτήσεις μου, να σου πω ότι ναι σε ειρωνεύτηκα, εγω είμαι που στα είπα αυτά.

Οπως είπα και κάτι άλλο κάπου αλλού αλλά δεν το έπιασες, θυμάμαι ψευδώνυμα (ακόμα κι αν αλλάζουν ανα τα χρόνια) και κυρίως, θυμάμαι άτομα.

Οτι άλλο θέλεις να συζητήσουμε επι του θέματος, στη διάθεσή σου και χωρίς ειρωνεία απο δω και μπρος. Μπορώ να συζητήσω και με μια χαρά επιχειρήματα.

Shall we?
 

Johnny15

Well-known member

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,974 μηνύματα.
Το θέμα είναι ότι και να θέλει να πάρει την επιμέλεια ο άνδρας, αυτή δίνεται σχεδόν πάντα στη γυναίκα. Καμιά ισότητα λοιπόν από το κράτος προς τους χωρισμένους. Όταν φτάσουμε τα δικαστικά να είναι 50-50 τότε το συζητάμε για ισότητα.
 

Eileen

Τιμώμενο Μέλος

Η Athena (1/3 ΜΕΤΣ) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,540 μηνύματα.
Το θέμα είναι, ότι αντί να σκέφτεστε και να προβληματίζεστε για την αντίληψη κράτους και κοινωνίας σχετικά με την πατρότητα, τον ρόλο και την εξέλιξή της στην σύγχρονη κοινωνία, εσείς γκρινιάζετε για τις διατροφές* και τις κακές διαζευγμένες γυναίκες που τα τρώνε με τους γκόμενους.

*που αναρωτιέμαι πραγματικά, πόσο μεγάλες νομίζετε ότι είναι αυτές οι διατροφές στην Ελλάδα με τον σημερινό βασικό μισθό; Εκτός αν είστε όλοι Κροίσοι με τα εκατομμύρια, τότε πάσο :P
 

Νίκος999

Active member

Ο Νίκος999 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 21 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 515 μηνύματα.
Φυσικα και δεν υπάρχει ισότητα των φύλων. Οι άντρες νομικά και κοινωνικά είναι πιο κάτω από τις γυναίκες
 

Johnny15

Well-known member

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,974 μηνύματα.
Το θέμα είναι, ότι αντί να σκέφτεστε και να προβληματίζεστε για την αντίληψη κράτους και κοινωνίας σχετικά με την πατρότητα, τον ρόλο και την εξέλιξή της στην σύγχρονη κοινωνία, εσείς γκρινιάζετε για τις διατροφές* και τις κακές διαζευγμένες γυναίκες που τα τρώνε με τους γκόμενους.

*που αναρωτιέμαι πραγματικά, πόσο μεγάλες νομίζετε ότι είναι αυτές οι διατροφές στην Ελλάδα με τον σημερινό βασικό μισθό; Εκτός αν είστε όλοι Κροίσοι με τα εκατομμύρια, τότε πάσο :P
Καταρχάς να πω ότι η συζήτηση δεν ήταν για την κοινωνία. Το statement στο οποίο απαντούσα ήταν ότι το κράτος ευνοεί τους άνδρες σε περίπτωση διαζυγίου, ενώ κάτι τέτοιο δεν νομίζω να ισχύει, αλλά αν ισχύει θα ήθελα να το μάθω. Είναι γενικός κανόνας ότι το κράτος είναι πολύ πιο αυστηρό με τον άνδρα και θεωρεί την γυναίκα πιο ευάλωτη και συνεπώς την προστατεύει, πράγμα που είναι αναγχρονιστικό γιατί μια γυναίκα μπορεί πλέον πχ να βγάζει παραπάνω λεφτά.

Όσον αφορά την αντίληψη της πατρότητα στη κοινωνία δεν μπορώ να καταλάβω αν αναφέρεσαι σε κάτι συγκεκριμένο.

Το γεγονός ότι χρειαζόμαστε το 2020 ομιλίες όπως η παρακάτω, δείχνει μάλλον ότι η κοινωνία μειώνει τον ρόλο του πατέρα παρά το ανάποδο.

 

Μάρκος Βασίλης

Well-known member

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 24 ετών, επαγγέλεται Μαθηματικός και μας γράφει απο Καισαριανή (Αττική). Έχει γράψει 707 μηνύματα.
Συνεχίζοντας λίγο τον προβληματισμό περί πατρότητας - και αφήνοντας κατά μέρους ποιος την έχει μεγαλύτερη τη διατροφή - μήπως, αντί να κοιτάμε πώς θα «διεκδικήσουμε» την «ισότητα» ( ; ) στις διατροφές και στις επιμέλειες, να κοιτάξουμε λίγο να θεσμοθετηθεί και να επιδιώξουμε να εφαρμοστεί ένα πιο σοβαρό πλαίσιο λ.χ. στις άδειες πατρότητας; Ή, γενικότερα, στην αναδιαμόρφωση της έννοιας της πατρότητας στην κοινωνία μας; Διότι, πολύ ωραία βλέπω ότι μπορούμε να κάτσουμε στη γωνίτσα μας και να «γκρινιάζουμε» για το «τα δικαστήρια δίνουν τις επιμέλειες στις γυναίκες» και άλλα τέτοια, αλλά μέχρι εκεί.

Α καλά... μέχρι πριν μερικά χρόνια συνέχιζαν(και συνεχίζουν σε περιπτώσεις) να φωνάζουν τις γυναίκες ακόμα με το επίθετο του πρώην συζύγου τους, αν σου λέει κάτι αυτό. Τώρα τι ακριβώς συζητάμε; Η κοινωνιολογική μεριά του σαφώς και όσο περνάνε οι γενιές γίνεται λιγότερο άδικη αλλά όχι ότι είναι πάντα και παντού όλα μέλι γάλα.
Αυτό με το επίθετο είναι πολύ πιο tricky από αυτό που ορθά αναφέρεις και κρύβει πολλά κομμάτια που δείχνουν πώς - τουλάχιστον κάποτε - η σύζυγος θεωρούνταν «ιδιοκτησία» του άνδρα. Πιο παλιά, στην Ελλάδα δινόταν το επίθετο του συζύγου στη σύζυγο κατ' υποχρέωση ενώ πια της δίνεται η επιλογή να επιλέξει αν θα κρατήσει ή όχι το πατρικό της επίθετο. Κάτι τέτοιο, προφανώς, δε δίνεται ως επιλογή στον σύζυγο - κομματάκι μειωτικό προς τις συζύγους αυτό από μόνο του.

Ωστόσο, ακόμα κι έτσι, το επίθετο έχει πολύ έντονο χαρακτήρα κτητικότητας (για μία γυναίκα) στην ελληνική (δημοτική), λόγω του ότι εκφράζεται πάντα ως η γενική του πατρικού επιθέτου (ή του επιθέτου του συζύγου) ενώ δε συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με το επίθετο ενός άντρα, το οποίο είναι σε ονομαστική - εξαιρουμένων των κυπριακών που είναι, εν γένει, στη γενική για όλα τα άτομα.
 

Himela

Συντονίστρια

Η Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 15,440 μηνύματα.
Εγώ θα έλεγα αντί να βλέπουμε τα του διαζυγίου να ασχοληθούμε με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία ώστε να μην υπάρχουν ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και ανεπιθύμητοι γάμοι που καταλήγουν σε διαζύγια. Να ασχοληθούμε με το να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σωστά ώστε να ξέρουν να επιλέξουν έναν σωστό άνθρωπο για να κάνουν μαζί του οικογένεια και να μην υπάρχουν διαζύγια. Να τα μάθουμε οτι ο γάμος είναι κάτι δύσκολο που θέλει συνεχή προσπάθεια και η μητρότητα ή πατρότητα το ίδιο.
 

edweimaste

Well-known member

Η edweimaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 817 μηνύματα.
Εγώ θα έλεγα αντί να βλέπουμε τα του διαζυγίου να ασχοληθούμε με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία ώστε να μην υπάρχουν ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και ανεπιθύμητοι γάμοι που καταλήγουν σε διαζύγια. Να ασχοληθούμε με το να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σωστά ώστε να ξέρουν να επιλέξουν έναν σωστό άνθρωπο για να κάνουν μαζί του οικογένεια και να μην υπάρχουν διαζύγια. Να τα μάθουμε οτι ο γάμος είναι κάτι δύσκολο που θέλει συνεχή προσπάθεια και η μητρότητα ή πατρότητα το ίδιο.
Αυτό προϋποθέτει ότι αυτός που δίδασκε γνωρίζει ήδη αυτά που αναφέρεις. Πράγμα δύσκολο διότι τα περισσότερα κατακτωνται με την εμπειρία και τα βιώματα. Υπάρχουν γυναίκες που βάζουν όριο ηλικίας στο γάμο τους. (μέχρι τα 30 πχ πρέπει να έχω παντρευτεί). Αυτό αυτόματα σημαίνει ότι τις περισσότερες φορές θα αποτύχει διότι δεν βασίζεται σε μια ώριμη απόφαση. Εσύ πιστεύεις ότι αυτή η μανούλα θα είναι σε θέση να νουθετησει σωστα την κόρη της. Μόνο αν τη πατήσει η ίδια αλλά και τότε θα είναι ήδη αργά.
Αυτό που αναφέρεις λοιπόν είναι κάτι δύσκολο. Όχι ακατόρθωτο αλλά δύσκολο χωρίς μεγάλη απήχηση και αποτελεσματικότητα.
 

Valder

Τιμώμενο Μέλος

Ο Valder αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,297 μηνύματα.
Σήμερα έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να κάνω οπωσδήποτε δυο πράγματα. Ενα που μου αρέσει πολύ, κι ένα που δεν γουστάρω με τίποτα.

Και το να κάτσω και να απαντήσω σε αυτό το θέμα, γράφοντας πιθανότατα απόψεις για δυο-τρεις ώρες περίπου (τόσο μου παίρνει ένα σεντόνι αν όχι περισσότερο) είναι κάτι που μέσα μου δεν γουστάρω.

Θα συνεχίσουν όλοι να έχουν τις απόψεις τους και ο κόσμος δεν πρόκειται να αλλάξει, ούτε για τα παιδιά, ούτε για τους πατεράδες, ούτε για τις μανάδες, ούτε για τις σχέσεις των φύλων γενικά. Αισθάνομαι σαν ένα ελαφρύ άρωμα στον άνεμο όταν αναλώνομαι στο να υπενθυμίζω σε κάποιους ή κάποιες απο εδω την άποψή μου. Εμφανής η παρουσία και η επιρροή για τις πρώτες 5 ώρες αλλά μετά εξαφανίζεται σα να μην υπήρξε ποτέ.

Παρ' όλ' αυτά και παρά την καλύτερή μου κρίση, θα δαπανήσω αυτό το τρίωρο. Ας ξεκινήσουμε:

Ο λόγος που ειρωνεύτηκα την κοπέλα πριν από κάποια ποστ, είναι ακριβώς επειδή κατέχει το στυλ της γυναίκας που κυριαρχεί σήμερα στην κοινωνία. "Εγω ξέρω καλύτερα, ακούστε με" και "είμαστε αδικημένες, δεν έχουμε πάρει αρκετά". Και προτιμώ να ειρωνευτώ παρά να τσακωθώ γι αυτή την κατάφωρα αυτάρεσκη συμπεριφορά.

Και δεν το λέω για να την μειώσω, εξάλλου δεν την λέω ανόητη ή κάτι κακό, αντίθετα θέλω να δείξω ότι είτε ηθελημένα, είτε εν αγνοία τους, αυτοί οι άνθρωποι, παίζουν ακριβώς την κασέτα της σύγχρονης αριστερίζουσας προπαγάνδας.

Όχι, δεν είναι σίγουρο φίλη μου ότι ξέρεις καλύτερα. Είναι πολύ πιθανό να ξέρεις καλύτερα, ναι, αλλά στη θέση σου θα διέγραφα αυτό το μειδίαμα βεβαιότητας και απολυτότητας από την έκφρασή μου. Γιατί όπως εμείς σίγουρα δεν ξέρουμε που απευθυνόμαστε (και βλέπεις δεν σε κρίνω από την ηλικία σου 27 ετων, παρότι είμαι 36 και έχω ζήσει περισσότερα), έτσι κι εσύ δεν γνωρίζεις που απευθύνεσαι και τι μπορεί να γνωρίζουμε οι υπόλοιποι.

Γνωρίζω ότι αυτό που είπα ίσως ακουστεί σαν να κοντράρω την edweimaste, και είναι ενα επιχείρημα που περιμένω να χρησιμοποιηθεί εκ των πιο αδυνάμων χαρακτήρων στο θέμα.

Επί της ουσίας:

Ως τι μιλώ:


1. Εχω συμμετάσχει σε ομάδες υποστήριξης χωρισμένων ανθρώπων από σπόντα και έχω εντρυφήσει σε σοβαρές συζητήσεις με πολλούς και πολλές από αυτούς τους ανθρώπους. Εχω κάνει και μερικές πολύ καλές φιλίες τις οποίες εκτιμώ.

2. Εχω υπάρξει το τρίτο πρόσωπο, ο "γκόμενος" που λένε κάποιοι αγαπητοί φίλοι εδω μέσα, αν και δεν θεωρω το χαρακτηρισμό αυτό ιδιαίτερα τιμητικό.

3. Ως απλός άνθρωπος με πολλά διαζύγια στον περίγυρό μου.

Τι έχω αποκομίσει και πως αυτό συγκρίνεται με αυτά που λέτε εδω, να πουμε άβολες αλήθειες για όλα τα μέρη που συζητούν εδω έχοντας υπόψη ότι ούτε εγω είμαι αλάνθαστος:

Καταρχάς ξεκινάμε με μια παραδοχή. Μιλάμε για Ελλάδα. Αφήστε τι γίνεται έξω και τι βλέπετε από τα βιντεάκια των red pill, mgtow και Mens Rights Activists. Πολλά από αυτά έχουν βάση και στην Ελλάδα, αλλά όχι όλα.

1. Η ελληνίδα χωρισμένη παίρνει τα λεφτά της διατροφής για να τα τρώει με τον γκόμενο:

Αναληθές (συνήθως).
Αυτό ισχύει μόνο για τις ιδιαίτερα ανόητες και διεφθαρμένες γυναίκες που θεωρούν ότι το διαζύγιο αποτελεί το εναρκτήριο λάκτισμα μιας δεύτερης εφηβείας και ακόμα και τότε δύσκολα μια γυναίκα θα στερήσει από αυτό που θεωρεί "αποθεματικό του παιδιού ΤΗΣ" για να κάνει τα κέφια ενός άλλου άντρα, τη στιγμή που ήδη έχει αποδειχθεί στο μυαλό της (κάπως) ότι όλοι οι άντρες δεν είναι (έμ)πιστοι.

2. Από το (1) συνάγουμε δυο σημαντικά πράγματα:

α) Δεν εμπιστεύεται τους άντρες ή και τις σχέσεις εν γένει. Και αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό "απόνερο" που το τρώει και ο γκόμενος ή ο επόμενος σύζυγος. Πληρώνουμε σπασμένα των πρώην.

β) Θεωρεί το παιδί που έκανε με τον πρώην άντρα της, ως παιδί ΤΗΣ περισσότερο απ' ότι παιδί ΤΟΥΣ κι ας παραδέχεται δημοσίως (είτε επειδή το πιστεύει σε ένα βαθμό, είτε όχι) ότι παίζει ρόλο και ο πατέρας. Πολλές φορές δυστυχώς ο εγωισμός της γυναίκας ως πρώην συζύγου, υπερβαίνει την καλή πίστη που πρέπει να επιδείξει ως μάνα στον πατέρα του παιδιού της και να αφήσει την επικοινωνία παιδιού-πατέρα να αναπτυχθεί φυσιολογικά. Κοινώς είναι πρώτα ο "μαλάκας πρώην μου" και μετά ο "πατέρας του παιδιού μου". Αρκετές εαν μπορούσαν να τους διαγράψουν από την Ύπαρξη γενικά, θα το έκαναν.

3. Το δημόσιο και γενικά οι αρχές αντιμετωπίζουν την γυναίκα υποτιμητικά:

Αναληθές. Το έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια.
Το δημόσιο είναι τελείως αδιάφορο σε τέτοια θέματα και εαν μιλάμε για δικαστήρια πάλι αναληθές κι εκεί. Εκείνο που συμβαίνει είναι ότι υπάρχουν πολλά κενά νόμου που αφήνουν προβλήματα άλυτα ή υπάρχουν τόσο χρονοβόρες διαδικασίες (κάποιες βελτιώθηκαν με τη συμμετοχή πλέον συμβολαιογράφων) που αναγκάζουν τους ανθρώπους να μένουν "δέσμιοι" των πρώην τους.

Και όντως μια γυναίκα βρίσκεται προ διαδικασιών "βουνού" και μόνη απέναντι σε όλο αυτό. Αλλά από την άλλη, όλοι ίσοι είμαστε, όλοι βρισκόμαστε προ των προσωπικών μας βουνών ενίοτε, άντρες και γυναίκες. Οπότε καταλαβαίνω μεν, αλλά δεν δικαιολογώ.

4. Κόστος δικαστηρίου, έξοδα, τα επωμίζεται ο άντρας (αυτό είναι παλιές ειδήσεις, βλ. συμβολαιογράφο που ήδη είπα):

Εξόχως αναληθές ανα περίπτωση.
Εαν υπάρξει συναίνεση, πληρώνεται κάποιος/α δικηγόρος. Τίποτα δεν είναι τσάμπα και μπορώ να σας πω ότι μιλάμε για πολλά έξοδα, δυνητικά και από τις δυο πλευρές. Σε περίπτωση αντιδικίας, παραστάσεων, εκεί κι αν φεύγουν τα λεφτά σαν αέρας κι από τους δυο. Οπότε το επιχείρημα που ακούστηκε ότι όλα τα επωμίζεται ο άντρας είναι εξόχως αναληθές ανα περίπτωση, αφήνοντας ένα παράθυρο όντως να υπάρχουν περιπτώσεις που ένας από τους δυο να πληρώνει τα περισσότερα ή όλα τα έξοδα. (έχω δει περίπτωση γυναίκας να τα πληρώνει όλα για να γλιτώσει από τον τύπο, γιατί ο άλλος το έπαιζε άφραγκος και θα την πήγαινε καρότσι για καμια ν-ετία)


5. Το παιδί θα πει τον γκόμενο μπαμπά.

Αναληθές και χονδροειδής ανασφάλεια ανδρών. Δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο και οι λίγες εξαιρέσεις που προκύπτουν μετά από πολλά χρόνια προσπάθειας θετών γονιών και παιδιών επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Έχω υπάρξει σε σχέσεις με χωρισμένες αλλά και απλός φίλος με χωρισμένους/ες όπως προείπα, και ξέρω ότι αυτό δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο.

α) Το παιδί ή τα παιδιά αναζητούν πάντα τον βιολογικό τους πατέρα και έτσι είναι το φυσιολογικό. Τους λείπει και τον αναζητούν. Εαν πρόκειται για φυσιολογικό άνθρωπο, πολλές φορές ανυπομονούν και να περάσουν χρόνο μαζί του. Η αλήθεια όμως είναι ότι πολλά παιδιά είναι πιο δεμένα με την μητέρα τους και δύσκολα θα την αποχωριστούν για πολύ.

β) Δύσκολα ένα τρίτο πρόσωπο εισάγεται σύντομα στη ζωή των παιδιών και αυτό κυρίως γίνεται για να μην "μπερδευτούν" όπως λένε αρκετές μητέρες, να υπάρξει ένα καλό μεταβατικό διάστημα ώστε να ηρεμήσουν τα παιδιά και να προσαρμοστούν στη νεα κατάσταση.

Το παιδί με έναν νέο άνθρωπο στην ζωή της μητέρας του αισθάνεται δυο πράγματα. Πρώτον, την επισφράγιση-επιβεβαίωση ότι πλέον έχει μπει ταφόπλακα στη σχέση των βιολογικών γονιών του (λύπη, θυμός) και δεύτερον, αναπτέρωση της επιθυμίας του για να αποτελεί ξανά μέρος μιας φυσιολογικής οικογένειας, ευτυχισμένο και αυτό και η μητέρα του (ενθουσιασμός, ελπίδα). Για φανταστείτε να συμβαίνει αυτό 3-4 φορές το χρόνο, δεν θα διαλυθεί η ψυχή ενός παιδιού να ζει τόσες εναλλαγές απογοήτευσης, λύπης, θυμού, ελπίδας, γκρεμίσματος προσδοκιών και ξανά ο κύκλος από την αρχή;

Επίσης κατά τη γνώμη μου αυτό γίνεται και για εγωιστικούς λόγους της εικόνας της μάνας προς το παιδί, ειδικά όταν υπάρχει συχνή εναλλαγή συντρόφων ή και γιατί απλά δεν είναι η θέση του παιδιού -ορθώς- να γνωρίζει για την προσωπική ζωή της μάνας του εαν αυτή δεν οδεύει σε κάτι στέρεο.

Αυτός είναι και ο λόγος που έχω δει πολλούς χωρισμένους που το ξανασκέφτονται για επανασύνδεση να μην το ανακοινώνουν κατευθείαν στα παιδιά τους μέχρι να δουν αν θα "ξαναπιάσει" η μαγιά. Και συνήθως δεν πιάνει.

γ) Το παιδί μπορεί να γίνει ανταγωνιστικό προς τον γκόμενο και το αντίστροφο. Εξάλλου το παιδί είναι η ζωντανή υπενθύμιση για τον καινούριο, ότι κάποιος άλλος πρόλαβε και δαιώνισε τα γονίδιά του με την γυναίκα που αγαπάει. Άλλο να το υποθέτεις ή να το ακούς σαν νούμερο 3-10-20 πρώην κι άλλο να έχεις χειροπιαστή απόδειξη μπροστά σου, ενα κράμα 2 ανθρώπων στο οποίο δεν βρίσκεσαι πουθενά και δεν πρόκειται ποτέ να βρεθείς πουθενά.

Το ίδιο και για το παιδί, ο γκόμενος είναι η ζωντανή απόδειξη ότι οι γονείς του δεν θα είναι ποτέ ξανά μαζί. Ο γκόμενος είναι ένας τρίτος, ένας ξένος, ένας παρείσακτος στη ζωή του "αισθάνεται πως μια αλλαγή θα του χάλαγε τη βολική του καθημερινότητα όπως την έχει συνηθίσει, καλά περνάμε με τη μαμά γιατί να το αλλάξουμε" (λόγια έτερου ημίσεως αυτά, όχι δικά μου)

Εχω ακούσει διάφορα επιχειρήματα, από γυναίκες κυρίως, ότι αν αγαπήσεις το παιδί και το παιδί διακρίνει ότι αγαπάς τη μάνα του πως όλα θα πάνε καλά. Ακόμα και η ίδια μου η μάνα είναι αυτής της άποψης και την θεωρώ μια ηλίθια άποψη, όσο κι αν αγαπώ την μάνα μου * (αστερίσκος εδω για το 6).

6. Ολα είναι εύκολα για τον γκόμενο, όλα είναι εύκολα και για τον πρώην και κάνουν ντόλτσε βίτα όσο η γυναίκα κοπιάζει.

Μερικώς αληθές.

Έχω πετύχει περίπτωση ανθρώπου (ανδρός) που δουλευε σα σκυλί και έστελνε οικειοθελώς καλή διατροφή στην πρώην του, η οποία τον κρατούσε δέσμιο σε γάμο και δεν χώριζαν στα τυπικά -πιθανόν ήλπιζε σε επανασύνδεση ή είχε οφέλη που δεν γνωρίζω- όσο εκείνη έκανε ντόλτσε βίτα.

Έχω πετύχει και περίπτωση γυναίκας που ξέφυγε από βίαιο και τελείως απολίτιστο πρώην και δούλευε ή ίδια σαν σκυλί για να παρέχει τα πάντα στο παιδί της όσο ο κύριος όχι μόνο ήταν εξαφανισμένος αλλά δεν έδινε και δεκάρα διατροφής.

Το ανάλογο ισχύει και για το γκόμενο. Μπορεί να πέσει σε περίπτωση όπως οι δικές μου που πρέπει να αντιμετωπίσει πολλά, μπορεί όμως να πέσει και σε περίπτωση που απλά καλοπερνάνε και yolo.

Εξαρτάται λοιπόν.


*Εισαγωγή αστερίσκου από το 5 - Επηρρεασμένο βαριά από προσωπικές απόψεις που προσπάθησα πριν να τις κρατήσω εκτός για να μείνει το ποστ αντικειμενικό, αλλά δεν μπορώ να μην τις παραδεχτώ:
Έχετε αναλογιστεί την ψυχολογική επίδραση που μπορεί να έχει όλο αυτό στον καινούριο άνθρωπο;

Δε μιλάμε για φυσιολογικές σχέσεις, αλλά για ιδιαίτερες. Και εξαιρώ τα yolo τελείως. Μιλάμε για σχέσεις που αγαπιέστε με τον άλλο άνθρωπο.

Μιλάμε για ψυχολογική πίεση, για άγχος, για αναμονή, για κρυφτό από παιδιά και συγγενείς για να γίνει η παρουσίαση την "κατάλληλη ώρα". Μιλάμε για πολύ λεπτές ισορροπίες.

Μιλάμε για τη χειροπιαστή απόδειξη ότι ως γκόμενος δεν έχεις ελεύθερη πρόσβαση στη σχέση σου. Οτι πάντα πρέπει να πάρεις κάποιου είδους άδεια από το παιδί.

Μιλάμε για την παραδοχή ότι πλέον μεγαλώνεις κάτι που ήταν ανίκανος ή ανάξιος ένας άλλος άντρας να μεγαλώσει.

Και κατα μια έννοια, αντίθετα με ότι λένε ότι είναι μεγάλο step-up να είσαι step-dad- στην ουσία επιβραβεύεις έναν τέτοιο ανάξιο άντρα γιατί είναι σαν να του λες: "Οτι μαλακίες κι αν έκανες στη ζωή σου, ζήσε τώρα μάγκας γιατί θα στο μεγαλώσω εγω το παιδί σου, τα δικά σου γονίδια".

Επιβραβεύεις έτσι και τα λάθη της γυναίκας σου "οτι μαλάκα κι αν διάλεξες πριν, τωρα είσαι ασφαλής, ξεκινάμε από το μηδεν".

Κανένα μηδεν δεν υπάρχει στην αρχή. Μόνο μείον. Σε όλα. Όρεξη για ζωή, απωθημένα, χρήματα, όλα μείον.

Είναι σαν επιχείρηση. Κληρονομείς όλα τα καλά του brand, όλη την πελατεία, αλλά και όλα τα χρέη και τις θυγατρικές.

Και φυσικά όταν ξεκινάς από ένα τέτοιο μείον, βλάπτεις σοβαρά τη δική σου ικανότητα να γίνεις πατέρας. Κι ακόμα κι αν καταφέρεις και γίνεις, όλοι σου οι πόροι δεν θα πηγαίνουν μόνο στο παιδί σου. Όμοια και της γυναίκας σου.

Εαν ενα νεο ζευγάρι κανει δυο δικά του παιδιά, τότε ότι είναι και δεν είναι θα αφοσιωθεί σε αυτό το ένα παιδάκι. Τον βιολογικό καρπό τους και την ικανοποίηση του 110% που εισπράττει ένας πατέρας. Ικανοποίηση που δεν εισπράττεται από έναν ξένο σπόρο.

Εαν όμως πας ως γκόμενος και κάνεις παιδί με κάποια που έχει ήδη παιδί, είσαι ήδη στην άμυνα. Οτι έχει και δεν έχει η άλλη θα πρέπει να το στερήσει από το δικό σου παιδί, ώστε να έχει και το δικό της. Και πνευματικό αλλά και υλικό. Και πολλές φορές από "αγάπη" που θα πιστεύεις ότι έχεις, είτε από ηθική υποχρέωση για να κρατήσεις το σπίτι σου όρθιο, θα πρέπει να κάνεις κι εσυ το ίδιο. Κι εκεί είναι που πολλοί άντρες γκρεμίζονται για κάτι που δεν όφειλαν.

Και με ενοχλεί αυτό, γιατί προτιμώ κάτι δικό μου, κάτι που να είναι κομμάτι μου.

Ναι μπορεί και το δικό σου παιδί να σε προδώσει ενω το ξένο με προσπάθεια να σε αγαπήσει. Δεν θέλω να προσπαθήσω για ξένα γονίδια. Τα ξένα γονίδια είναι ευθύνη των γονιών που τα δημιούργησαν. Οχι δική μου.

Προτιμώ να αφοσιωθώ 100% σε συναισθήματα και οικονομικούς πόρους σε ένα δικό μου παιδί ώστε να μεγαλώσει σωστά και να μη με "προδώσει".

Ναι οκ, υπάρχουν και καλοί άντρες με μέγαιρες πρώην που χάνουν τα παιδιά τους έτσι και τους τα μεγαλώνουν κάτι πιτσιρίκοι με τη μισή φροντίδα. Γίνονται κι αυτά. Και υπάρχουν και γυναίκες που εμποδίζουν άντρες από το να δουν τα παιδιά τους. Κατάπτυστο.

Και πάλι δεν αναιρεί όμως αυτό όσα είπα.


Δεν λέω να μην κάνετε κάτι με χωρισμένες ή οτι δεν έχουν δικαίωμα στο να συνεχίσουν τη ζωή τους. Έχουν βεβαίως.

Λεω μονάχα, χωρίς να υποτιμώ κανένα φύλο, ότι το σπορ αυτό είναι σκληρό και ως άντρας αισθάνομαι ότι δεν είναι για μένα και δεν με καλύπτει.

Και οτι δεν είναι τόσο εύκολο όσο πιστεύουν κάποιοι κύριοι, ή άδικο μόνο για τις γυναίκες όπως πιστεύουν κάποιες κυρίες. Ειναι άδικο για όλους. Για τις γυναίκες, για τους πρώην, για τους επόμενους, για τα παιδιά.

Αυτά δεν ισχυρίζομαι ότι είναι αλάνθαστα. Είναι οι προσωπικές μου παρατηρήσεις-απόψεις και τις παραθέτω με πάσα ειλικρίνεια.


Αυτά για αρχή. Επειδή είπατε ότι εσείς ξέρετε, ότι εμείς δεν ξέρουμε και δεν γνωρίζουμε που απευθυνόμαστε.

Εξασκήστε τη λακωνικότητα ή τη σιωπή την επόμενη φορά που θα θέλετε να επιβληθείτε στους συνομιλητές σας χωρίς να γνωρίζετε τι γνωρίζουν. Μερικοί δεν κωλώνουμε να γράψουμε και βιβλίο για να σας βγάλουμε φάουλ. :devil: (εγω είμαι τρελός κοριτσάκι μου edition 2020)


Και τώρα με συγχωρείτε, έχω να κάνω το άλλο ένα πράγμα που είπα στην αρχή. Να αφιερώσω τον χρόνο μου σε κάτι που μου αρέσει πολύ.

Καλό σας απόγευμα.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top