Από,τι φαίνεται τελικά εκ των υστέρων, το πρόβλημα το είχε η Carini αγωνιστικά. Δεν την τιμά καθόλου η συμπεριφορά της. Η Carini ήταν η μόνη που είχε θέμα με την Khelif και δεν άντεξε στο ρινγκ για τους δικούς της λόγους, οχι επειδή η Khelif ηταν υπερανθρωπος με ατσαλενια σουπερμαν ανδρικη γροθια που εδειρε την καημενη Carini. Ας ήταν καλύτερα προετοιμασμενη, πιθανότατα ο πονοδοντος και τα φάρμακα να της ριξανε πολύ την φόρμα της. Από τους επόμενους αγώνες της Khelif φάνηκε ότι ήταν οριακοι και ρόλο έπαιζε η τεχνική και η ψυχολογία-συγκέντρωση.
Όσο για το να παίξουν σε νέα κατηγορία, δεν είναι πρακτικό και ούτε δίκαιο επειδή το πλήθος αυτών των ατομων συγκριτικά είναι πολύ μικρότερο από τις άλλες δύο κατηγορίες (άνδρες και γυναικες), δηλαδή μιλάμε για το πολύ δεκάδες άτομα ενώ στις άλλες κατηγορίες ανα τετραετία οι πιθανοί υποψήφιοι είναι όχι απλά εκατοντάδες αλλά χιλιάδες. Οπότε τα μετάλλια δεν θα είναι ισοδύναμα. Δηλαδή το ίδιο είναι ένα χρυσό μετάλλιο που το κερδίζεις μεσα σε ανταγωνισμό εκατονταδων άλλων ατόμων και το ίδιο ένα χρυσό που το παίρνεις σχεδόν χωρίς αντιπαλο, ξέρω γω μεταξύ δέκα αντιπαλων; Όχι φυσικά. Αφήστε που κανονικά η κάθε περίπτωση DSD, transgender, intersex, πολυκυστικες κλπ θέλει ξεχωριστά δική της αγωνιστική κατηγορία με συνέπεια να μειώνεται κι άλλο το πλήθος της καθε επιμέρους κατηγορίας και ούτω καθεξής. Με αποτέλεσμα στο τέλος να έχουμε το αντίθετο της ενότητας και της συμπεριληψης και του non-discrimination. Ε και άμα το φτάσουμε εκεί, γιατί μετά να μην βάλουμε και νέες κατηγορίες για τους ψηλούς του μπάσκετ, για τους κοντούς, για τους μεσαίος, για τους έχοντες υψηλή μυϊκή μάζα, κλπ, καταντάει μη πρακτικό και δεν εχει νόημα.
Γιαυτό θεωρώ πως η πιο δίκαιη και comprehensive προσέγγιση είναι της World Athletics ως λύση, προσαρμοσμενη στην ΔΟΕ με λίγες ή και καθόλου τροποποιησεις.
