Δεν ξέρω πώς το ξέθαψα το θέμα αυτό, αλλά οφείλω να εκφράσω κι εγώ τον τρελό μου πόθο για τα κάστανα. Είτε είναι σκέτα είτε σε φαγητά, είτε κρύα είτε ζεστά, είναι τρομερά. Περιμένω πώς και πώς κάθε χειμώνα. Στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι κάθε χρόνο ο πατέρας μου ετοιμάζει ένα απίστευτο πιάτο με κυνήγι, κρεμμυδάκια, αποξηραμένα βερίκοκα, και φυσικά, κάστανα. Είναι εξωφρενικά νόστιμο. Καλά, μη μιλήσω τώρα για μαρόν γλασέ, τότε το πάμε σε άλλο επίπεδο. Θεωρώ ότι είμαι ικανή να κατασπαράξω κούτες ολόκληρες. Χωρίς υπερβολές. Με ένα σκέτο καφεδάκι από δίπλα για να μην λιγωθώ, και είμαι τζετ.
Κάστανα.