Oι αυστηρές ποινές
notospress.gr
Επειδή νομίζω ξέφυγε το θέμα και άρχισε ένα κυνήγι μαγισσών.
Μεταξύ σώφρων ενηλίκων. Όπως έχει ευθύνη κάποιος που θα προσεγγίσει ερωτικά μια γυναίκα, έχει ευθύνη και η γυναίκα να πεί όχι αν δεν θέλει. Στην περίπτωση που υπάρξει με την βία επαφή, το θύμα φέρει την ευθύνη να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία του νόμου και να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να καταγγείλει το περιστατικό.
Η Μπεκατόρου από τα όσα είπε καταλαβαίνουμε τα εξής.
ότι ο παράγοντας την φίλησε αλλά αυτή δεν έδειξε κάποια αντίδραση στην πράξη,
ακόμα και μετά το φιλί η ίδια δέχτηκε την πρόσκληση και πήγε στο δωμάτιο του παράγοντα. όπως είπε
είχε τον τρόπο του να ρίξει τις άμυνες της.
δεν μας λέει σημαντικές λεπτομέρειες που θα καθορίσουν αν υπήρξε βιασμός.
της έβγαλε τα ρούχα με το ζόρι , ή από μόνη της?
χρησιμοποίησε σωματική βία εναντίων της?
ακόμα και μετά την πράξη για την οποία δεν λέει ότι αντιστάθηκε σωματικά αλλά μόνο ότι είπε δεν θέλει, δεν έκανε κάτι για να το καταγγείλει.
αρνούμαι να δεχτώ ότι οι ενήλικες γυναίκες είναι τόσο θύματα και ανίκανες να υπερασπιστούν τα δικαιώματα και τα θέλω τους, ή τόσο ευάλωτες που θέλουν συνεχώς έναν κηδεμόνα από πάνω τους να τις προστατεύει.
δεν είναι τόσο εύκολο να πετύχει ένας βιασμός. το λεγόμενο ψυχολογικό μούδιασμά-παράλυση ναι είναι κάτι υπαρκτό, αλλά αν δεν αντισταθείς δεν αντιδράσεις, και δεν καταγγείλεις εκ των υστέρων. Δεν φέρεις και εσύ σαν θύμα την ευθύνη της απραξίας?
για την φοιτήτρια του απθ είναι τελείως διαφορετικό και έχουμε εκβιασμό, αλλά και πάλι θα μπορούσε να τον πάει δικαστικά για να δικαιωθεί.
τα εργαλεία υπάρχουν στην διάθεση του θύματος όσο αδύναμο και αν είναι ώστε να βρεί την δικαίωση.
αρνεισαι να δεχθεις οτι οι γυναικες ειναι τοσο ευκολα θυματα?
Οι αριθμοι μιλανε απο μονοι τους.
"Το σύνολο των βιασμών που καταγγέλθηκαν ετησίως στην Ελληνική Αστυνομία τα έτη 2010-2017 κυμαίνονταν από 163-264. • Το 2017 επτά γυναίκες δολοφονήθηκαν στην Ελλάδα από κάποιο μέλος της οικογένειάς τους – το 2016 και το 2018 οι δολοφονίες γυναικών από συγγενικό τους πρόσωπο είχαν ανέλθει σε 13 σε κάθε έτος αντίστοιχα. •Από τη Δευτέρα 2 Απριλίου 2012 μέχρι την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2018 εξυπηρετήθηκαν στα 41 Συμβουλευτικά Κέντρα ανά την επικράτεια, αυτοπροσώπως αλλά και μέσω τρίτων προσώπων, 25.079 γυναίκες – τα 22.183 περιστατικά αφορούσαν περιστατικά βίας. • Από το σύνολο των 3.325 γυναικών που απευθύνθηκαν το 2018 στη γραμμή SOS 15900 της ΓΓΟΠΙΦ, το 88,8% των περιπτώσεων αφορούσε σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας.
Η έμφυλη βία παρότι καθημερινό φαινόμενο παραμένει αόρατο, καθώς το ποσοστό καταγγελιών, παγκοσμίως, είναι μικρό. • Η πιο συχνή μορφή βίας προέρχεται από τον σύζυγο ή τον ερωτικό σύντροφο. • Οι γυναίκες 15-44 ετών κινδυνεύουν περισσότερο από βιασμό ή ενδοοικογενειακή βία παρά από καρκίνο, τροχαία ατυχήματα, πόλεμο ή ελονοσία. • 130 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια έχουν υποστεί ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων. • Το 55%-95% θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας δεν καταγγέλλουν το πρόβλημα. (Πηγή: womensos.gr)"
Η διαδικασια ειναι η εξης παραθετω αρθρο:
"Εκείνο που γνωρίζουμε –βάσει στατιστικών και μαρτυριών– είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό των θυμάτων διστάζει να καταγγείλει το περιστατικό άμεσα, με αποτέλεσμα να χάνονται πολύτιμα στοιχεία, ή απλώς δεν φτάνει ποτέ στις αστυνομικές αρχές, φοβούμενο τα ακόμη χειρότερα. Τι έχει να πει, όμως, η ελληνική εμπειρία για τα θύματα που φτάνουν στην αστυνομία για να καταγγείλουν τον βιασμό τους; Η διαδικασία περιγράφεται ως εξής, με αρκετά θολά σημεία: το θύμα, φτάνοντας στις Αρχές, καταγγέλλει το συμβάν και στη συνέχεια παραπέμπεται επισήμως σε ιατροδικαστή δημόσιου νοσοκομείου, ώστε να υποβληθεί σε εξέταση. Αν το θύμα έχει υποστεί και βαριές σωματικές βλάβες, βρήκε ωστόσο το κουράγιο να καταγγείλει το περιστατικό, οδηγείται στο νοσοκομείο συνοδευόμενο από αξιωματικό υπηρεσίας. Μετά την ιατροδικαστική εξέταση το σύνολο των στοιχείων που σχηματίζει τη δικογραφία παραπέμπεται στον αρμόδιο εισαγγελέα για τα περαιτέρω... Αν μια γυναίκα πέσει θύμα βιασμού σε μια πόλη όπου δεν υπάρχει ιατροδικαστής, θα πρέπει, παραμένοντας στην κατάσταση που επιβάλλεται (δηλαδή άπλυτη), να κάνει ένα ταξίδι μέχρι τον πλησιέστερο νομό που διαθέτει τέτοια δομή. Απλώς απαράδεκτο. Στο εξωτερικό, και κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, εδώ και χρόνια τα θύματα βιασμού, στην τραγική κατάσταση που βιώνουν, έχουν να ελπίζουν στην αποτελεσματικότητα και στο αδιάβλητο της υπόθεσής τους λόγω ενός κουτιού: του κουτιού βιασμού ή rape kit. Αυτά συνοδεύονται από έναν χρηστικό μπούσουλα οδηγιών εκ μέρους του Εθνικού Κέντρου για την Αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Κακοποίησης (με 24ωρη ανοιχτή γραμμή βοήθειας) και είναι ο λόγος της εξιχνίασης άπειρων υποθέσεων βιασμών ακόμη και μετά από χρόνια. Ποια είναι, όμως, η εμπειρία στο ελληνικό έδαφος; Υπάρχει στην Ελλάδα τέτοιο κουτί ή παρόμοια τεχνολογία που να βοηθά τις γυναίκες - θύματα βιασμού να βρουν, τελικά, το δίκιο τους και να επιτύχουν τη δίωξη του δράστη; Και τι πρέπει να γνωρίζει και να πράξει ένας ιατροδικαστής, όταν βρεθεί με μια τέτοια υπόθεση απέναντί του; Γρηγόρης Λέων Ο Γρηγόρης Λέων, από τους πλέον έμπειρους Έλληνες ιατροδικαστές-πραγματογνώμονες και πρόεδρος της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας, οριοθετεί τα βήματα που πρέπει να γίνουν μετά από μια επίθεση βιασμού, μιλά ανοιχτά για την τεχνολογία που δεν έφτασε ποτέ στη χώρα μας αλλά και για την εμπειρία της ελληνικής επαρχίας στο ζήτημα των βιασμών, που αλίμονο αν μια γυναίκα βιαστεί Παρασκευή βράδυ... — Ποια είναι τα βήματα που ακολουθεί ο ιατροδικαστής από τη στιγμή που έχει απέναντί του μια γυναίκα θύμα βιασμού; Η γυναίκα που πέφτει θύμα βιασμού είναι βασικό να γνωρίζει τις κινήσεις που πρέπει να κάνει μέχρι να βρεθεί μπροστά σε έναν ιατροδικαστή. Δύο είναι οι βασικότερες ενέργειες: πρώτον, πρέπει να παραμείνει άπλυτη, χωρίς λουτρό, από τη στιγμή της κακοποίησής της μέχρι την εξέτασή της. Δεύτερον, θα είναι καλό να βγάλει τα ρούχα και τα εσώρουχα που φορούσε κατά τη διάρκεια της κακοποίησης και να τα μεταφέρει σε μια χάρτινη, κατά προτίμηση, σακούλα στον ιατροδικαστή. Ο ιατροδικαστής, με τη σειρά του, ξεκινάει την εξέτασή του, λαμβάνοντας το ιστορικό του περιστατικού, ένα σύντομο ιατρικό ιστορικό και στη συνέχεια προχωράει στην κλινική εξέταση. Η κλινική εξέταση του σώματος γίνεται με ιδιαίτερη επιμέλεια, ενώ ακολουθεί εξέταση των γεννητικών οργάνων και του πρωκτού και, αν απαιτείται, με τη συμβολή άλλων ειδικοτήτων (γυναικολόγος, γαστρεντερολόγος). Την κλινική εξέταση ακολουθεί η δειγματοληψία όλων των βιολογικών υλικών που είναι δυνατό να ανιχνευθούν και να συλλεγούν, όπως, για παράδειγμα, σπέρμα, σωματικά υγρά, τρίχες κ.λπ. Τα υλικά αυτά αποστέλλονται στο εργαστήριο και μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο όχι απλώς για την πιστοποίηση του βιασμού αλλά και για τον εντοπισμό του δράστη ή των δραστών. 21.9.2018 Γιατί μας παίρνει τόσα χρόνια για να αποφασίσουμε να καταγγείλουμε τον βιασμό ή τη σεξουαλική παρενόχληση; — Τι ακριβώς περιέχουν τα kits βιασμού και γιατί αυτή η τεχνολογία δεν έφθασε ποτέ στην Ελλάδα; Ένα kit βιασμού περιέχει κυρίως διαφανείς συλλέκτες και χάρτινους σάκους για τη συλλογή πειστηρίων, υλικά για συλλογή αίματος, βαμβακοφόρους στειλεούς, φακέλους, διάφορα έντυπα και οδηγίες. Όπως αντιλαμβάνεστε, το kit αυτό είναι ό,τι ακριβώς πρέπει να έχει ένας ιατροδικαστής, ιδιαίτερα για τη συλλογή των διαφόρων βιολογικών υλικών που θα αποσταλούν προς εργαστηριακή εξέταση. Στην Ελλάδα, πράγματι, είναι αρκετά σπάνιο κάποιο εργαστήριο να έχει διαθέσιμα τέτοια kits με αυτήν τη μορφή και οι λόγοι προφανώς είναι οικονομικοί. Ο κύριος λόγος είναι ότι η πολιτεία δεν έχει αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της ιατροδικαστικής επιστήμης, έτσι ώστε να αντιληφθεί και την ανάγκη για τα αναλώσιμα αλλά και τα εργαλεία που απαιτεί η άσκησή της. Αρκεί να σας αναφέρω ότι ακόμα και για τη διαδικασία της νεκροψίας-νεκροτομής δεν υπάρχει εργαστήριο στον δυτικό κόσμο που να μη διαθέτει, έστω, ένα απλό ακτινολογικό μηχάνημα. Αντίστοιχα, στην Ελλάδα σχεδόν το σύνολο των νεκροτομείων δεν διαθέτει κανένα ακτινολογικό. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι η πολιτεία μάλλον θεωρεί πολυτέλεια τα kits βιασμού. — Τι συμβαίνει με τα κέντρα βιασμού ανά την Ελλάδα; Ποια είναι η εμπειρία σας από την επαρχία και γιατί δεν υπάρχουν αρκετά; Στη χώρα μας δεν νοείται κέντρο βιασμού χωρίς την παρουσία ιατροδικαστή. Συνεπώς, η έλλειψη ανάλογων κέντρων οφείλεται στην έλλειψη δημόσιων ιατροδικαστικών δομών. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι στην Ελλάδα, εν έτει 2019, μόνο 22 νομοί (δηλαδή λιγότεροι από τους μισούς) καλύπτονται έστω από έναν ιατροδικαστή. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεγάλες περιφέρειες, όπως η Θεσσαλία και η Στερεά Ελλάδα, διαθέτουν από έναν ιατροδικαστή. Συνεπώς, αν μια γυναίκα πέσει θύμα βιασμού σε μια πόλη όπου δεν υπάρχει ιατροδικαστής, θα πρέπει, παραμένοντας στην κατάσταση που επιβάλλεται (δηλαδή άπλυτη), να κάνει ένα ταξίδι μέχρι τον πλησιέστερο νομό που διαθέτει τέτοια δομή. Απλώς απαράδεκτο. Μη νομίζετε, όμως, ότι και στην Αθήνα τα πράγματα είναι καλύτερα. Δυστυχώς, λόγω της μεγάλης έλλειψης προσωπικού, αν μια γυναίκα βιαστεί Παρασκευή βράδυ, θα πρέπει να περιμένει μέχρι τη Δευτέρα το πρωί για να εξεταστεί. Αν η πολιτεία θέλει να ισχυρίζεται ότι διαθέτει κοινωνικό κράτος, το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι στελεχώσει πλήρως τις υπάρχουσες ιατροδικαστικές δομές και να αναπτύξει αντίστοιχες σε κάθε νομό. Γενική Γραμματεία Ισότητας του Υπουργείου Εσωτερικών: 210 3315291-6 Κέντρο για κακοποιημένες γυναίκες και ειδικότερα: Συμβουλευτικό Κέντρο για τη βία κατά των γυναικών: 210 3317305-6 (Αθήνα) Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας: 210-3626460 / 3616236 (τηλ. & φαξ) Τμήμα Πολιτικών Ισότητας και Αντιμετώπισης Διακρίσεων: 210 5210634, 210 5210644-6 Διεθνής Κοινωνική Υπηρεσία: 210 3617710 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO Πηγή:
www.lifo.gr "
Επισης απο στοιχεια προκυπτει οτι:
"
Οι πραγματικές διαστάσεις του εγκλήματος παραμένουν στο σκοτάδι, καθώς στη χώρα μας εκτιμάται ότι κάθε χρόνο σημειώνονται 4.500 βιασμοί . Παρ’ όλα αυτά, μόνο 200 καταγγέλλονται στις Αρχές, γι’ αυτό και στην Ελλάδα έχουμε έναν από τους χαμηλότερους δείκτες καταγεγραμμένων βιασμών στην Ευρώπη. Στη Σουηδία, χώρα με αντίστοιχο πληθυσμό, δηλώνονται περίπου 5.500 βιασμοί ετησίως."(
https://neaselida.gr/ellada/4-500-viasmoi-kathe-chrono-stin-ellada/ )
Αυτα ολα δειχνουν οτι οι γυναικες προστατευονται επαρκως και μιλανε ολες,ολες το καταγγελουν.
Στο περιστατικο με την Μπεκατωρου δεν θα αναφερθω γιατι προφανως υπαρχουν στοιχεια της δικογραφιας που δεν γνωριζουμε και ετσι δεν μπορουμε να εχουμε πληρη εικονα.
Ειναι δυσκολο μια γυναικα να μιλησει.Και να καταγγειλει.Ειδαμε μια διαδικασια σχεδον αποτρεπτικη,να ειμαστε αντικειμενικοι απλα αυτο ειναι ολο.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 19 Ιανουαρίου 2021
Δηλαδή κάτι
τέτοιο. Οι βιαστές και άλλοι sex offenders καταγράφονται στο σύστημα και μπορείς να δεις πού μένουν και τι έχουν κάνει. Αν έρθει κάποιος και σου ζητήσει να νοικιάσει σπίτι δίπλα σε δημοτικό σχολείο, μπορείς να μπεις και να τον ψάξεις. Αν υπάρχει μέσα στο σύστημα, έχεις δικαίωμα να αρνηθείς να του δώσεις το σπίτι, ή να τον προσλάβεις στη δουλειά σου κτλ.
στο ποινικο μητρωο μονο που εκει καταγραφονται ολες οι αξιοποινες πραξεις.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 19 Ιανουαρίου 2021
Ναι, αφού πρώτα αποφάνθηκε το λαϊκό δικαστήριο.
σας θιξαμε το δραστη?αυτο δεν καταλαβαινω γιατι επιμενετε.
Το να αφαιρειτε απο το θυμα τη δυνατοτητα να μιλησει ειτε δημοσια ειτε μεσω των αρχων κατι αλλο δειχνει.
Οι φοιτητριες ας πουμε που βγηκαν και παραδεχτηκαν οτι παραδεχτηκαν ηταν κι εκεινες λαθος?
Μη στερουμε τη δυνατοτητα απο το θυμα να μιλησει.
Οπως θεωρει αυτο τη δεδομενη στιγμη αυτη ειναι η γνωμη μου.
Και σαφως η αλλη πλευρα εχει και αυτη την αντεπιθεση της βεβαιως.
Και υπαρχουν και τα αρμοδια οργανα για αυτο.
Αλλα να μη λεμε οτι πρεπει να βγει ετσι,ας βγει οπως νιωθει οποτε νιωθει να το πει,αυτο ειναι η γνωμη μου.
