Επειδή απορώ με κάποια πράγματα που διαβάζω εδώ μέσα και -το σημαντικότερο- ακούω εκεί έξω, πάμε λίγο να πούμε τα βασικά:
-Η βία είναι σύμφυτη με το ανθρώπινο είδος. Ειδικά δε στην παγκοσμιοποιημένη εποχή που ζούμε και λόγω υπερσυγκέντρωσης πληθυσμού σε μεγάλα αστικά κέντρα, υπάρχουν γκέτο συμμοριών που κλέβουν, κάνουν διακίνηση και κάθε είδους έγκλημα.
-Μία από τις κυριότερες υποχρεώσεις ενός κράτους είναι η διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και της ασφάλειας των πολιτών του.
-Πέρα από τους κοινούς εγκληματίες, υπάρχουν και οι «ιδεολογικοί εγκληματίες.» Αυτοί είναι οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές και οι αντίστοιχοι του ακροδεξιού χώρου, εφόσον επιχειρήσουν να εφαρμόσουν τις ιδέες τους σε πράξεις (ανατροπή πολιτεύματος.)
-Η αστυνομία αντιμετωπίζει πολλές παθογένειες (χαμηλοί μισθοί, έλλειψη εξοπλισμού, ανεπαρκής εκπαίδευση και το κυριότερο - έλλειψη πολιτικής βούλησης να αλλάξουν όλα αυτά.)
Για όλους τους παραπάνω λόγους, το κάθε κράτος πρέπει να απαντάει με νόμιμη βία απέναντι στη βία των εγκληματιών. Αυτή, σίγουρα, πρέπει να είναι όση απαιτείται για την καταστολή. Αντί, λοιπόν, να απαιτήσουμε από την πολιτεία να θέσει τέλος στην ανομία που γίνεται μπροστά στα μάτια μας (για παράδειγμα οι περιοχές των ρομά όπου γίνεται διακίνηση απροκάλυπτα, για να είμαι και εντός θέματος) ζητάμε ουσιαστικά ευνουχισμό της αστυνομίας και ακούμε ουτοπικές παπάτζες που φτάνουν μέχρι και στο σημείο να μην υπάρχει αστυνομία. Αυτά μπορεί να λειτουργούν σε αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και αναρχοσυλλογικότητες, αλλά στον πραγματικό κόσμο θα προκληθεί χάος και έξαρση της βίας.
Πέρα από τα παραπάνω και ό,τι και να πιστεύει ο καθένας, το να χαίρεσαι με το θάνατο του γύφτου ή τον τραυματισμό του αστυνομικού είναι καθαρή μισανθρωπιά. Αυτά.