Αντιθετα ,εγω πιστευω οτι εκανε μια πολυ ισορροπημενη τοποθετηση επι του θεματος συμφωνα με τις αντιληψεις και τα πιστευω του.Ουτε εγω πιστευω σε αυτη την διαφορετικοτητα και εχω ηδη τοποθετηθει παλαιοτερα επιτου θεματος ,αναγνωριζω ωστοσο οτι υπαρχει μια μεριδα ανδρων που πιστευουν σε αυτη την διαφορετικοτητα και ιδιαιτερα στα ραντεβου δεν αφηνουν ποτε τη γυναικα να πληρωσει το λογαριασμο.
Δεν είπα το αντίθετο, όταν βλέπω κάποιον με ισορροπημένες θέσεις, έχω κάθε καλή διάθεση να συζητήσω μαζί του. Έκανα ένα μικρό αστειάκι, το οποίο θα αιτιολογήσω παρακάτω κι έθεσα μια σοβαρή ερώτηση, η οποία με χαρά βλέπω ότι έχει ήδη απαντηθεί.
Αυτό το σκεπτικό, ενώ έχει κάτι το ωραίο και "αντρίκιο" αν το θέλετε, από την άλλη έχει και κάτι που στο βάθος μ' έβρισκε αντίθετο από πάντα. Όταν εγώ κι ο φίλος Ερημονήσης (κι ο παππούς μου είχε κάνει στη Γιάρο, μήπως τον έχεις γνωρίσει;;
) ήμασταν αμφότεροι 18 ετών, η κυρίαρχη ιδεολογία ήταν αυτή που περιγράφει εκείνος, ενώ η δική μου ήταν κάπως... αλήτικη, πώς να το πω...
Πάντως ήταν η μειοψηφούσα... ωστόσο δεν ήταν η περιβόητη τσιφουτιά μου που με χαλούσε στο σκεπτικό της πλειοψηφίας
. Φαίνεται πως για μια και μοναδική φορά στη ζωή μου δικαιώθηκα κι ο τροχός γύρισε στις νεότερες γενιές.
Έπρεπε λοιπόν να βρω τρόπο να το παρακάμψω καθώς φαίνεται κι έτσι
δεν θυμάμαι σε καμμία σχέση μου, ούτε σ' εκείνες που κατέληξαν σε γάμο, να υπήρξε στιγμή που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως "το πρώτο ραντεβού" κι ουδέποτε τέθηκε το ζήτημα ποιος θα πληρώσει. Φοιτητές ήμασταν, όλα ρεφενέ τα κάναμε, ούτε μας πέρασε ποτέ απ' το μυαλό κάτι το διαφορετικό. Όλα έρχονταν φυσικά και φαινόταν να γνωριζόμαστε από χρόνια. Άσε που εδώ που τα λέμε οι δικές μας οι κοπέλες έβλεπαν με μεγάλη καχυποψία, μέχρι κι εχθρότητα όσους τις πλησίαζαν με κόλπα κυριλέ κι άλλα τέτοια κι έτσι είχαμε κι εμείς οι τσιγκουναραίοι το κατάλληλο target group.
Οταν ένας άντρας δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει για την έξοδο του, στα πρώτα του έστω ραντεβού με μια γυναίκα, είναι σίγουρα σε μια άθλια κατάσταση. Πρέπει να είναι άστεγος και να τρέφεται απο συσσίτια. Ακόμα αποκλείεται να έχει κάποια βοήθεια απο ελεημοσύνες γιατί έστω απ'αυτά τα χρήματα θα μπορούσε να κεράσει στα πρώτα τουλάχιστον ραντεβού, τη γυναίκα που θα συνοδεύει.
Ή μπορεί να είναι εργάτης σε εργοστάσιο, με 580 ευρώπουλα το Μήνα και να είναι στην ηλικία μας φίλε Ερημονήση μου. Να ζει με τη μάνα του και το μάτι του να έχει γυαλίσει από την αγαμία. Φίλος και καλό παιδί από τη δουλειά, αλλά φορές φορές τον φοβάμαι κι εγώ ο ίδιος. Νιώθω ότι μπορεί να κάνω ένα κλικ ή οτιδήποτε, και να ξεσπάσει η οργή, με το ζόρι το ελέγχει. Ρωτήστε και τον φίλο μου τον Κορωνέα, ξέρει για ποιον μιλάω...
Να πας λοιπόν αδελφέ και να του τα πεις αυτά τα καλοσούσουμα του φίλου μου του προλετάριου, που αγοράζει ρούχα από τα ελαττωματικά. Εμένα πάλι παλικάρι μου έτσι και ερχόσουν να μου τα πεις, θα σου απαντούσα...
..."
Για δες τι βλέπει ο βολεμένος, όταν κοιμάται φαγωμένος", όπως έλεγε ένας όμορφος, όσο κι αιχμηρός στίχος του Κώστα Τριπολίτη...
Να με συμπαθάς σύντεκνε για το σκωπτικό μου ύφος, όμως εδώ που βρίσκομαι μόνο να χαμογελώ μπορώ με όσα διαβάζω...
Μάλλον αυτό είναι που με χαλάει μέσα μου βαθιά, με τούτη την άποψη τελικά.
Υποκρύπτει έναν υφέρποντα αστισμό, μια φαλλοκρατική αντίληψη, από την άποψη όμως του στάτους....
Μoonlight είμαι 44ετών. Υπάρχει διαφορά μεταξύ ηλικίας 18 και 40 ετών. Ενας άντρας που δε μπορεί έστω στα πρώτα ραντεβού να κεράσει τη γυναικα που θα βγουν παραπάνω απο μια μπύρα και θα πρέπει απ την αρχή να συνεισφέρει κι αυτή, επιμένω πως πρέπει να είναι στη κατάσταση που περιέγραψα. Κοίτα το λίγο κοπελιά. Δε μίλησα για ραντεβού 2ας Λυκείου. Ειπα τη σκέψη μου σε ότι έχει να κάνει ηλικιακά, περίπου με συνομίληκούς/ες μου.
Ε, κοπελιά...
...Κάτσε κάτω και μη μιλάς, τώρα μιλάνε οι άντρες!!
Ήμουν λοιπόν 40 χρονών, όταν μίλησα πρώτη φορά μαζί της στο τηλέφωνο. "Θέλεις να έρθω να σε βρώ;", της είπα, "Θέλω!" μου είπε... (
κάπως έτσι διεξήχθη τέλος πάντων η συζήτηση, σας την βάζω σε βιντεάκι για να μην μακρηγορώ και ταλαιπωρώ το σεβαστό ακροατήριο
). "Δεν έχω μία, έχω όμως μια καβάτζα να φουλάρω το αυτοκίνητο με κλεμμένη βενζίνη", της είπα χωρίς ντροπή. "
Μη σε νοιάζει, έλα...".
Νομίζω πως την έκανα και πέρασε καλά, παρόλο που δεν είχα παράδες να πλερώσω...
Το συμπεραίνω, επειδή μετά από λίγα χρόνια με παντρεύτηκε κιόλας η κουτή...
Όπως είπε κι ο Άλιστερ Κρόουλυ: "
Θα γυρίσει ο Τροχός της Ταρώ, να γαμήσει κι ο φτωχός καρτερώ".
(Συγχωρήστε το Διδάσκαλο για την απρεπή του γλώσσα, όμως γι' αυτόν το λόγο του δόθηκε το προσωνύμιο "Ο φαυλότερος άνθρωπος στον κόσμο"...
)
Μα στο πρώτο μήνυμά σας δε μιλήσατε μονάχα για τα πρώτα <<ραντεβού>> αλλά και ότι καθ'όλη τη διάρκεια της σχέσης θα πρέπει ο άντρας ως συνοδός (άκου συνοδός, λες και η γυναίκα είναι παιδί δημοτικού και χρειάζεται κηδεμόνα για την εκδρομή!) να πληρώνει.
Τι είμαστε δηλαδή οι γυναίκες για να μας κερνάτε πάντα, κτήματα των ανδρών; Λες και κάνουμε συναλλαγές νιώθω, προσφέρω την παρέα μου και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο και μου δίνει ο άνδρας χρήματα
'Αντε, στο <<πρώτο ραντεβού>> να το δεχτώ για να μην τον προσβάλλω κιόλας, μα συνέχεια;;;
Το μισά-μισά πράγματι δεν είναι ό,τι καλύτερο σαν σκέψη αλλά δε μπορώ και να το προσδιορίσω από την αρχή. Άλλοτε πληρώνει ο ένας, άλλοτε ο άλλος, πότε-πότε από μισά ... όπως έρθουν κι ανάλογα την περίοδο.
Ο λόγος που δεν επιθυμώ να κάνω σχέσεις σε περιόδους όπου δεν είμαι ανεξάρτητη οικονομικά και δεν έχω επαρκή χρήματα για να περάσω το μήνα μου, είναι ακριβώς αυτός: ΔΕ θέλω να νιώθω πως ζω παρασιτικά προς τον άλλο, που δεν είναι καν κηδεμόνας μου. Σε τέτοιες εποχές με τόση ανεργία θεωρώ προκλητικό και αρκετά αλαζονικό από την πλευρά της γυναίκας τέτοιου είδους απαιτήσεις.
Εμ εδώ σε θέλω φίλε Ερημονήση μου...
Δεν υπάρχει λοιπόν περίπτωση να βγεις με γυναίκα το λεγόμενο "πρώτο ραντεβού" και να μην έχεις σημαντική πιθανότητα να βγεις μαλάκας, ό,τι κι αν κάνεις και όσο κι αν το καλοσκεφτείς.
Δεν πληρώνεις; Είσαι γύφτουλας, λαμόγιο και λιγούρι κι απορρίπτεσαι με συνοπτικές διαδικασίες, κάτι σαν σταλινικό δικαστήριο ένα πράγμα...
Πληρώνεις; Μα για ποια την πέρασες την κοπέλα ρε φαλλοκρατικό χοιρινό κάθαρμα, για κτήμα σου;
Μήπως θέλεις να πεις ότι κάνεις συναλλαγή μαζί της; Δηλαδή για καμμιά πουτάνα την πέρασες ρε αλήτη;
Δις εις θάνατον και ισόβια μιλάμε δηλαδής...
Γι' αυτό σας λέω, γι' αυτό σας λέω...
Πάντοτε απέφευγα το "πρώτο ραντεβού", ακριβώς για να μη βρεθώ σε τούτη την άχαρη θέση. Να τον ακούτε ρε το γερο Χάουλα...
Αλλο παραδειγμα ...οι αποψεις μου επι του θεματος γνωστες .Με την τοποθετηση του ερημο νησι δεν διαφωνω γιατι καταλαβαινω οτι περιστρεφεται γυρω απο τον βασικο αξονα της κυριαρχης αντιληψης που βασιζεται σε ηθη και εθιμα της νεοελληνικης κοινωνιας που ισχυαν εως προσφατα.
Εδώ κολλούσε το αστειάκι με τις ηλικίες. Πρόσεξε πόσο ωραία το περιέγραψες, όπως θαυμάσια περιέγραψες με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους διαφωνώ με τούτη την ιδεολογία, όπως εξήγησα στα παραπάνω.
Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω όποιον ενστερνίζεται ή κατανοεί την ιδεολογική τοποθέτηση του Ερημονήση:
Θεωρείτε ότι δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο η κυρίαρχη αντίληψη μόλις μια γενιά πίσω, έφτασε "να πλέει τα ολίσθια"; (sic and also sick). Μήπως δεν απηχεί πλέον τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες και συνεπώς μπορεί δικαίως να θεωρείται παρωχημένη; (Ένσταση κύριε πρόεδρε, καθοδηγεί τον μάρτυρα.
Sustained!!
).
εξ' άλλου εγώ πιστεύω πως άντρας και γυναίκα δεν είναι ίσοι.... αλλά ισότιμοι...
Μου φαίνεται ελαφρώς γενικόλογο αυτό που λες εδώ. Μήπως μπορείς να το κάνεις λίγο περισσότερο συγκεκριμένο;
