Κοιτάζω πάντοτε τον άλλον στα μάτια όταν του μιλάω. Αν φοράω γυαλιά τα βγάζω κι αν φοράει εκείνος, του ζητάω ευγενικά να τα βγάλει (αν έχω αυτή την άνεση μαζί του, βέβαια). Η μόνη εξαίρεση είναι όταν έχω κάποια όχι και τόσο καλά συναισθήματα για τον άλλον. Αν για κάποιο λόγο δεν τον πολυσυμπαθώ ή με κάνει να αισθάνομαι άβολα ή τον ντρέπομαι ή κάτι του κρύβω κλπ τότε δεν μπορώ να τον κοιτάξω στα μάτια και προτιμώ να κοιτάζω κάπου αλλού την ώρα που μιλάμε, οπότε είναι πολύ εύκολο να καταλάβει κάποιος ότι κάτι δεν πάει καλά...
Απ' την άλλη, μου αρέσει πάρα πολύ όταν ο άλλος με κοιτάζει στα μάτια όταν μου μιλάει. Νιώθω ότι δεν έχει κάτι να μου κρύψει και μπορώ να καταλάβω την αλήθεια που κρύβουν τα μάτια του, ενίοτε και τα συναισθήματά του... Εκτιμώ πολύ τους ανθρώπους που το κάνουν και τους θεωρώ πιο ειλικρινείς!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.