Επίσης, μια και με έπιασε η λογοδιάρροια, θα σας πω μια ιστορία του 2020. Ήμουν στο σταθμό μετρό <Άγιος Αντώνιος> , σε μια μεγάλη κυλιόμενη σκάλα, που ανέβαζε από την αποβάθρα, στο έδαφος. Μολις μπήκα, ο ακριβώς μπροστινός μου κύριος, σα να λυποθύμισε, δεν ξέρω ακριβώς, έπεσε ολόκληρος ξερός πάνω μου. Προσπάθησα να τον τοποθετήσω λίγο στο πλάι, για να μην πέσω και γω και πάρω ....παραμάζωμα όλους. Έκανα μια τεχνική αυτοσχέδια, τον στήριξα, όπως ήταν ξερός στο χέρι μου δεξιά, που κρατούσε τη λαβή και στο μηρό μου, που τον λύγισα στο πλάι. Κατέβαλα όμως μεγάλη προσπάθεια, για να κρατήσω ένα αντρικό ξερό κορμί σ΄αυτή τη θέση και να μην πέσω. Προσπάθησα να του μιλήσω, δεν αντιδρούσε και άρχισα να ζητώ βοήθεια. Όλοι, μα όλοι, προσπερνούσαν από αριστερά, γρήγορα, για να γλυτώσουν. Φώναζαν και οι από κάτω <<κράτα τον>>. Άρχισα και γω να φωνάζω, <βοηθήστε με, δεν μπορώ άλλο>. Μα κανένας δεν πλησιασε. Πάλι καλά, δεν μας έβγαλαν βίντεο. Όλοι έτρεχαν απ αριστερά, να ξεφύγουν!! Μέχρι που φτάνοντας επιτέλους στην επιφάνεια, κρατωντας ολομόναχη, τον έσπρωξα με δύναμη, αλλά και το αριστερό χέρι μπροστά του, αν τυχόν ζει, να μην τον σκοτώσω. Ευτυχώς με την σπρωξιά συνήλθε μαλλον και έφυγε σα ντροπιασμένος τρεκλίζοντας. Ηλίθιοι.