Μήπως δεν υπάρχει στις μέρες μας αληθινή φιλία και αγάπη;

Yπάρχει στις μέρες μας φιλία;

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 73)
  • Ναι

    Ψήφοι: 52 71.2%
  • Όχι

    Ψήφοι: 21 28.8%

Nicole1987

New member

Η Nicole1987 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Καθηγητής/τρια και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 219 μηνύματα.
Ειναι ωραια αυτα που λες και φυσικο ειναι να σκεφτεσαι ετσι στην ηλικια που εισαι. Μεγαλωνοντας ισως δεις διαφορετικα τα πραγματα. Προς το παρον πραξε οπως νιωθεις. Και να την πατησεις τωρα με τα χρονια θα μαθεις και θα βγαλεις το συμπερασμα μονη σου
 

Stavri_

Τιμώμενο Μέλος

Η Stavri_ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Barista . Έχει γράψει 4,504 μηνύματα.
Από το topic λείπει η εξής απάντηση στη δημοσκόπηση : " Δε ξέρω... αλλά( ακόμα ) ελπίζω για τη θετική απάντηση! "
 

merry poppins

New member

Η merry poppins αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φωτογράφος και μας γράφει απο Ιρλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 412 μηνύματα.
Και πάλι, είναι απολύτως καλό αυτό; Το να μην συνδέεσαι υπερβολικά αλλά να έχεις μόνο παρέες; Να είσαι επιφυλακτικός με τους ανθρώπους;
Με την παρέα περνάει κανείς καλά, κάνει χαβαλέ, βγαίνει κτλ. Αυτό όμως είναι κάτι διαφορετικό από την φιλία. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη,ανιδιοτέλεια. Η παρέα δεν είναι εκείνη που θα τρέξεις να πεις τον πόνο σου, το πρόβλημά σου.Είναι μόνο για την καλοπέραση, για να μην είσαι μόνος σου. Βέβαια υπάρχει και η οικογένεια για να εμπιστευτεί κανείς αλλά προσωπικά πιστεύω πως δεν είναι το ίδιο.
Και επίσης, αν είμαστε πάντα επιφυλακτικοί πως θα αφεθούμε, πως θα απολαύσουμε την σχέση μας με τον άλλο; Σε ένα αρχικό στάδιο, όταν πρωτογνωρίζουμε κάποιον είναι φυσικό να έχουμε αμφιβολίες. Όμως όταν μια σχέση αναπτύσσεται και προχωράει, σιγά σιγά δεν θα πρέπει οι αμφιβολίες μας να διαλύονται;
Συμφωνώ πως όλοι την πατάμε και καμιά φορά, μας προδίδουν και πληγωνόμαστε. Όμως φταίμε κι εμείς σ'αυτό γιατί επιλέξαμε τον λάθος άνθρωπο...Μα αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις κιόλας, οπότε έχει κι αυτό την θετική, ας πούμε, πλευρά του.
Προσωπικα δε με χαλαει καθολου, δεν ειναι θεμα για μενα το αν αμφιβαλλω οτι θα μου φερθει σκαρτα, δεν ειναι κατι που με απασχολει ιδιαιτερα πλεον, απλα δε βρισκω απαραιτητο να αναλυω τα προβληματα μου η να παραγνωριζομαι, και γενικοτερα δε μπορω τη τσιμπουρο κατασταση που ο αλλος αλλη κολλαει σα βδελλα πανω σου και πρεπει να αναλυεις τα παντα, και να απολογεισαι για αλλα χιλιαδυο. νταξει και γω στα 16 τα ιδια με σενα ελεγα...μεγαλωνοντας αυτα αλλαξανε και προτιμω να μοιραζομαι τα προβληματα μου με πολυ δικους μου ανθρωπους και οχι με την εκαστοτε φιλη. Τωρα το προβλημα μου προτιμω να το συζητω ειτε με το ιδιο το ατομο που το εχω ειτε με πολυ δικους μου ανθρωπους που με νοιαζονται...
 

the plant

New member

Η the plant αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 82 μηνύματα.
Σας ευχαριστώ όλους που ασχοληθήκατε. Όλοι αυτοί οι λόγοι που παραθέσατε καθώς και οι συμβουλές που δώσατε είναι πράγματα που ακολουθώ. Απλά έχοντας κάποιον που για να συνεννοηθείς δε χρειάζεται να μιλήσεις, άσχετα από το θέμα της συνεννόησης αυτής Ε όπως και να το κάνουμε δυσκολεύεσαι να το εφαρμόσεις.
 

edweimaste

Well-known member

Η edweimaste αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 829 μηνύματα.
Και πάλι, είναι απολύτως καλό αυτό; Το να μην συνδέεσαι υπερβολικά αλλά να έχεις μόνο παρέες; Να είσαι επιφυλακτικός με τους ανθρώπους;
Με την παρέα περνάει κανείς καλά, κάνει χαβαλέ, βγαίνει κτλ. Αυτό όμως είναι κάτι διαφορετικό από την φιλία. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη,ανιδιοτέλεια. Η παρέα δεν είναι εκείνη που θα τρέξεις να πεις τον πόνο σου, το πρόβλημά σου.Είναι μόνο για την καλοπέραση, για να μην είσαι μόνος σου. Βέβαια υπάρχει και η οικογένεια για να εμπιστευτεί κανείς αλλά προσωπικά πιστεύω πως δεν είναι το ίδιο.
Και επίσης, αν είμαστε πάντα επιφυλακτικοί πως θα αφεθούμε, πως θα απολαύσουμε την σχέση μας με τον άλλο; Σε ένα αρχικό στάδιο, όταν πρωτογνωρίζουμε κάποιον είναι φυσικό να έχουμε αμφιβολίες. Όμως όταν μια σχέση αναπτύσσεται και προχωράει, σιγά σιγά δεν θα πρέπει οι αμφιβολίες μας να διαλύονται;
Συμφωνώ πως όλοι την πατάμε και καμιά φορά, μας προδίδουν και πληγωνόμαστε. Όμως φταίμε κι εμείς σ'αυτό γιατί επιλέξαμε τον λάθος άνθρωπο...Μα αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις κιόλας, οπότε έχει κι αυτό την θετική, ας πούμε, πλευρά του.
Συμφωνώ άλλωστε άμα κάποιος δεν είναι καλός τα σημάδια αργά ή γρήγορα θα φανούν. Στο χέρι μας είναι να τα αντιληφθούμε! Τότε ναι θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί!
Αν όμως σε κάθε μας σχέση είμαστε επιφυλακτικοί και απομακρυσμένοι ο άλλος/η το καταλαβαίνει και αυτό αυτόματα οδηγεί κάποια στιγμή στη τελική και ολοκληρωτική απομάκρυνση...
Βέβαια δε λέω ότι η άλλη άποψη δεν είναι σωστή όλες οι απόψεις που διάβασα εδώ έχουν ένα πόιντ!Άλλωστε πάντα δε πρέπει να δίνεσαι ολοκληρωτικά στον άλλον, δεν πρέπει να γίνεσαι χαλί να σε πατήσει γιατί μετά είναι εύκολο να σε εκμεταλλευτεί. Πάντα πρέπει να κρατάς ένα κομμάτι του εαυτού σου για τον εαυτό σου!
 
Τελευταία επεξεργασία:

the plant

New member

Η the plant αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 82 μηνύματα.
Βασίλη η αλήθεια είναι ότι δεν θα μπορούμε να ξέρουμε με σιγουριά μέχρι να τη βρούμε. Σκέψου όμως το εξής... κάποιος μπορεί να έχει όλη την καλή διάθεση να είναι εντάξει απέναντι σου ένα δεδομένο χρονικό διάστημα δεν μπορείς όμως να ξέρεις τι θα του συμβεί ώστε εκούσια η ακούσια να οδηγηθεί σε μια πράξη ανάξια της εμπιστοσύνης σου. Προσωπικά εκτός του οικογενειακού μου κύκλου μόνο ένα άτομο γνωρίζω που να είμαι απολύτως σίγουρη ότι μπορώ να το εμπιστεύομαι απόλυτα αλλά ακόμη και έτσι προσέχω αφού δεν μπορώ να ξέρω τι θα σκέφτεται σε μια ώρα η σε ένα μήνα ή σε ένα χρόνο. Οπότε να πιστεύω πως υπάρχει και αληθινή φιλία και αγάπη (αφού και η φιλία ένα από τα πιο ισχυρά είδη αγάπης είναι) και εμπιστοσύνη και όλα. Αυτό που δεν μπορώ να πω μΕ βεβαιότητα είναι το αν θα είναι πάντα αρκετά ισχυρή ώστε να κρατήσει... Αυτό είναι το σπάνιο και μόνος αδιάβλητος κριτής μπορεί να είναι ο χρόνος. Το αν κάποιος προδώσει την εμπιστοσύνη μας δε σημαίνει ότι δεν ήταν ποτέ φίλος μας. Κατά τη γνώμη μου σε μια προδοσία περισσότερο φταίει το περιβάλλον του προδότη η/ και ο προδομένος πάρα ο ίδιος ο προδότης ο οποίος πήρε μια δύσκολη συνήθως απόφαση με βάση τα δεδομένα που (χωρίς φυσικά να τον δικαιολογώ για να μην παρεξηγούμαστε)
 

Poetofmadness

New member

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 58 μηνύματα.
Λοιπον έχω σπουδάσει Ψυχολογια και τώρα κάνω Ιατρική (τελειώνω βασικά ενα έτος μου έχει μεινει) στο εξωτερικό και έχω περάσει αρκετά πράγματα στην ζωή μου...το μονο που έχω να πω ΕΛΑΧΙΣΤΑ άτομα μετράνε μάγκες όλοι κοιτάνε το συμφέρον τους...οταν λέω ελάχιστα εννοώ μετρημένα στα δάχτυλα...οταν πιάσουμε την καλή τους γράφουμε όλους στα @@@ μας και γεια σας!!!
Θα σας εξηγήσω απο κοντά στο meeting το σκεπτικό μου
 

sophie_96

Well-known member

Η sophie_96 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών, επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,195 μηνύματα.
Πιστεύω πως αν έπαιρνα μία κλίμακα από το 0 έως το 10 θα τοποθετούσα στο 0 δεν υπάρχει αληθινή φιλία και αγάπη σήμερα, στο 5 ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση και στο 10 οτι υπάρχει.

Θεωρώ ότι σήμερα κυριαρχεί ο εύκολος και ο γρήγορος υλικός ευδαιμονισμός, ο ανταγωνισμός το προσωπικό κέρδος και συμφέρον οπότε θα έλεγα ότι δύσκολα αποκτάς φίλο με την πραγματική έννοια της λέξης και άλλο τόσο δύσκολο είναι να αγαπηθείς για αυτό που είσαι. Στην κλίμακα εάν υπάρχει πραγματική αγάπη και φιλία σήμερα θα έβαζα το νούμερο 3.
 

Devil

Well-known member

Ο Devil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 4,744 μηνύματα.
Υπάρχει φιλια και αγάπη. Ολα υπάρχουν και η κακια και η καχυποψια. Με κλιμακα το 100% θα έβαζα ενα 70-90%. Αρκει να ψάχνεσαι συνεχως για να βρισκεις καλά άτομα.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 6 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 60 μέρες:
  • Φορτώνει...
Top