Μεγάλα Ρεζιλίκια

Λένω

Well-known member

Η Λένω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 4,288 μηνύματα.
Αντί τα τσισάκια να πηγαίνουν στη λεκάνη, πηγαίνανε πάνω στη φόρμα μου. :morning1:
΄Ολα τα δράματα σ΄αυτές τις ηλικίες συντελέστηκαν! Πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο με όλα τα σπόρια να τα έχουν χαμένα και με τους γονείς παρόντες για να γίνει ήπια η μετάβαση. Μας καλόπιασε η νηπιαγωγός και μετά ζητάει από όποιο παιδάκι θέλει, να πει ένα τραγουδάκι. Κανένας εθελοντής! Δεν ξέρω τι σκέφτηκε η μητέρα μου (προφανώς για καλό το έκανε), με παρακινεί να πω εγώ. Τις έριξα φαρμακερές ματιές τραβώντας της συγχρόνως τη φούστα για να καταλάβει ότι δεν ήμουν διατεθειμένη να κάνω κάτι τέτοιο αλλά για κακή μου τύχη μας πήρε είδηση η νηπιαγωγός η οποία έρχεται, με παίρνει από το χέρι και με ανεβάζει πάνω στην έδρα για να με βλέπουν όλοι! Ακόμα και τώρα ανατριχιάζω που το σκέφτομαι! Βρίσκομαι λοιπόν εκεί πάνω με τα καλά μου ρουχαλάκια, τα καλά μου παπουτσάκια, τα κοτσιδάκια μου και τα φιογκάκια μου να τραγουδάω το "μια ωραία πεταλούδα"!!! Ευθυμία στο πλήθος, απελπισία εγώ! Κάπως πήρα τα πάνω μου με το παρατεταμένο χειροκρότημα αλλά τι τα θες ακόμα της το χτυπάω για τον καταναγκασμό που με υπέβαλε!
 

Valder

Τιμώμενο Μέλος

Ο Θεος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,474 μηνύματα.
Ας πω κι εγω ένα από τα καλά τα ρεζιλίκια μου να σπάσει το ταμπού των ενηλίκων ρεζιλικιών. Δεν ξέρω αν το χω ξαναπεί, αλλά ας είναι. Προσοχή, είναι σιχαμένο.


Ήμουν μεγάλος. 25+ φάση. Είχα ένα κακό, να είμαι με το μποξεράκι όποτε ερχόταν ο κολλητός, άνεση, κλαιν μαιν κι ετσι.

Πρέπει να τρώγαμε πίτσες Χατ, να χαμε πάρει τρεις τέσσερεις για δυο άτομα, δε θυμάμαι θα σας γελάσω. (αμα έγινε και χωρίς τις πίτσες και μπερδεύομαι απο δυο διαφορετικές μνήμες, είναι ακόμα πιο μεγάλο το ρεζιλίκι)

Εμένα λοιπόν μετά το πολύ φαί, πιέζομαι, με πιάνουν διάφορα...

Είχα ξεκωλιαστεί να τρώω, και λέγε λέγε και λέγε λέγε και κοκακόλες και γέλια κι απ όλα.

Μιλάμε για καταστάσεις ρωμαικού οργίου, ζώον από τα λίγα.

Οπως γέλαγα λοιπόν, μου φεύγει ένας κρότος κωλικός με καύσο μπόλικον, και καταλαβαίνω ότι το "δαιμόνιο" κορνάρει στη γωνία, ανεξέλεγκτο με πίεση δέκα ατμόσφαιρες, έτοιμο για να ξεμυτίσει για να κάνει τη ζημιά.

Του λέω με τρεμάμενη φωνή "θα μου φύγουνε μαλάκα, δε μπορώ έφυγα για μπάνιο, αν φας την πίτσα σε έσκισα".

Η ανησυχία μου βλέπετε, ήταν μη και δεν μείνει πίτσα, όχι μην κάνω εμπριμέ ταπετσαρία όλο το σπίτι.


Σκάει στα γέλια και με πιάνει κι εμένα νευρικό. Φεύγω καρφί εγω, λουσμένος σε κρύο ιδρώτα ως το μπάνιο χοροπηδώντας και λίγο πριν την πόρτα... "You've got mail!"

ΣΠΛΑΦ! Όλα στο πάτωμα από το χαλαρό ξεχειλωμένο μποξεράκι.

Μπροστά στον κολλητό αυτά ο οποίος έχει λυθεί σε γέλιο μαύρο να κακαρίζει κυριολεκτικά "ρε το μαλάκα χέστηκε!"

Μπάνιο ο δικός σας κατευθείαν, σφουγγάρισμα μετά όλα τα καλά.


Συναισθηματικές στιγμές, φιλίες που κρατάνε.
 

Dreamweaver

Well-known member

Ο Dreamweaver αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,035 μηνύματα.
Ας πω κι εγω ένα από τα καλά τα ρεζιλίκια μου να σπάσει το ταμπού των ενηλίκων ρεζιλικιών. Δεν ξέρω αν το χω ξαναπεί, αλλά ας είναι. Προσοχή, είναι σιχαμένο.


Ήμουν μεγάλος. 25+ φάση. Είχα ένα κακό, να είμαι με το μποξεράκι όποτε ερχόταν ο κολλητός, άνεση, κλαιν μαιν κι ετσι.

Πρέπει να τρώγαμε πίτσες Χατ, να χαμε πάρει τρεις τέσσερεις για δυο άτομα, δε θυμάμαι θα σας γελάσω. (αμα έγινε και χωρίς τις πίτσες και μπερδεύομαι απο δυο διαφορετικές μνήμες, είναι ακόμα πιο μεγάλο το ρεζιλίκι)

Εμένα λοιπόν μετά το πολύ φαί, πιέζομαι, με πιάνουν διάφορα...

Είχα ξεκωλιαστεί να τρώω, και λέγε λέγε και λέγε λέγε και κοκακόλες και γέλια κι απ όλα.

Μιλάμε για καταστάσεις ρωμαικού οργίου, ζώον από τα λίγα.

Οπως γέλαγα λοιπόν, μου φεύγει ένας κρότος κωλικός με καύσο μπόλικον, και καταλαβαίνω ότι το "δαιμόνιο" κορνάρει στη γωνία, ανεξέλεγκτο με πίεση δέκα ατμόσφαιρες, έτοιμο για να ξεμυτίσει για να κάνει τη ζημιά.

Του λέω με τρεμάμενη φωνή "θα μου φύγουνε μαλάκα, δε μπορώ έφυγα για μπάνιο, αν φας την πίτσα σε έσκισα".

Η ανησυχία μου βλέπετε, ήταν μη και δεν μείνει πίτσα, όχι μην κάνω εμπριμέ ταπετσαρία όλο το σπίτι.


Σκάει στα γέλια και με πιάνει κι εμένα νευρικό. Φεύγω καρφί εγω, λουσμένος σε κρύο ιδρώτα ως το μπάνιο χοροπηδώντας και λίγο πριν την πόρτα... "You've got mail!"

ΣΠΛΑΦ! Όλα στο πάτωμα από το χαλαρό ξεχειλωμένο μποξεράκι.

Μπροστά στον κολλητό αυτά ο οποίος έχει λυθεί σε γέλιο μαύρο να κακαρίζει κυριολεκτικά "ρε το μαλάκα χέστηκε!"

Μπάνιο ο δικός σας κατευθείαν, σφουγγάρισμα μετά όλα τα καλά.


Συναισθηματικές στιγμές, φιλίες που κρατάνε.
 

Samael

Συντονιστής

Ο Samael αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,923 μηνύματα.
Τώρα ρεζιλίκι δεν ξέρω αν θεωρείται, αλλά είναι από εκείνες τις παιδικές στιγμές ντροπής που με στοιχειώνουν ακόμη και σήμερα κάτι φορές πριν με πάρει ο ύπνος...

Κάπου στα 8-9 μου έτυχε να πάμε οικογενειακώς στην εξωτική Αμαλιάδα για κάτι δουλειές. Σε κάποια φάση εγώ έχω φύγει κι έχω πάει σε κάτι άθλιες κούνιες, που το μόνο που έλεγε κάπως ήταν η τσουλήθρα. Έλα μου όμως που μπροστά ήταν μπαστακωμένο ένα νήπιο και για να σ αφήσει να κάνεις τσουλήθρα φώναζε "ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΟΟ", περιμένοντας να του δώσεις ένα χαλίκι από κάτω!

Δίνω την πρώτη φορά χαλίκι, δίνω τη δεύτερη, τρίτη, τέταρτη... Ε μεγάλο παιδί εγώ τώρα, σε κάποια στιγμή που η υπομονή μου εξαντλήθηκε γυρνάω και του λέω "ε αι παράτα μας" και του ρίχνω μια double μούντζα, περιποιημένη. Όντως μ'αφηνει, περνάω, κάνω τσουλήθρα με ύφος *I'm the boss here*, ώσπου βλέπω μια ξανθιά σαραντάρα να τινάζεται σαν ελατήριο από το παγκάκι και να τρέχει προς το μέρος μας... Κι εκεί αρχίζει το πανηγύρι...

Εκείνη να ωρύεται: "Δεν ντρέπεσαι λιγάκι να κάνεις χειρονομίες σ'ένα παιδάκι που δεν γνωρίζεις και βλέπεις ότι είναι και μικρότερο από εσένα;! Ντροπή σου!!"
Εγώ να ψελλιζω κάτι του τύπου "πλάκα έκανα, συγγνώμη" και να συνεχίζει αυτή: "Αυτές τις πλάκες να τις κάνεις στην οικογένειά σου και όπου αλλού σε παίρνει, όχι στον γιο μου, κατάλαβες;"

Έχει γυρίσει ένα ολόκληρο πάρκο και μας κοιτάει. Θέαμα, όχι αστεία. Μαζεύω, λοιπόν, κάθε ίχνος χαμένης μου αξιοπρέπειας και γυρίζω στους γονείς μου αθόρυβα.

ΥΓ1: Έκτοτε δεν ξαναπάτησα το πόδι μου ούτε στην Αμαλιάδα, ούτε στον νομό Ηλείας γενικότερα.

ΥΓ2: Μετά, κορίτσια, αναρωτιόμαστε γιατί έχουν γίνει όλοι μαμάκηδες. Αι σιχτήρ.
Σε αυτή την ιστορία με ξεπερνάει το οτι η μάνα έτρεξε να κάνει σκηνή αντί να πάρει το καμάρι της και να το λούσει με το betadin, που μάζευε χαλίκια απο κάτω:rofl:.

Όταν ήμουν γύρω στα 6-7 ήμουν ένα βράδυ στην πλατεία του χωριού και κορόιδευα ένα χαζό κορίτσι που ήταν στην τάξη μου.
Αυτή πήγε τα είπε στην μάνα της, η οποία ήρθε μέσα στην πλατεία με έπιασε από το χέρι και άρχισε να φωνάζει "Άμα ξανακοροιδέψεις τη Χαρούλα, θα σου τραβήξω την καρέκλα στο κεφάλι!" ενώ με το άλλο χέρι της είχε σηκώσει μια πλαστική καρέκλα.

Θυμάμαι ακόμα τη σκηνή και τη φάτσα της. Μόλις με έπιασε και άρχισε να φωνάζει κατουρήθηκα κατευθείαν πάνω μου. Ευτυχώς ήταν παραδίπλα η γιαγιά μου και ήρθε και με πήρε.





Εγώ πάντως δεν ξέρω ούτε έναν.
Θα κάνω μια σχετικά αυθαίρετη υπόθεση και θα πω οτι η Χαρούλα σήμερα πιθανών να έχει αρκετά θεματάκια εξαιτίας της μάνας της :P .

Πωπω, εμένα στο δημοτικό είχε έρθει και με έπιασε μάνα παιδιού, επειδή έδερνα τον γιο της (που μου έσπαγε τα νεύρα :P). Η πιο επική στιγμή του διαλόγου μεταξύ της δόλιας μάνας και του 9χρονου σκατού, που ήμουν, ήταν η εξής:

-Αν ξαναπειράξεις τον Αλέξανδρο θα έχεις να κάνεις μαζί μου, κατάλαβες;
-Αν δεν μου σπάει τα νεύρα δεν θα τον πειράζω...
-ΑΚΟΥΣ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΩ ΕΓΩ;;;

Κουκουβάγιες μάνες... :laugh:
Διπλωματικός απο τότε βλέπω :bleh: .

Η ανησυχία μου βλέπετε, ήταν μη και δεν μείνει πίτσα, όχι μην κάνω εμπριμέ ταπετσαρία όλο το σπίτι.
Με μια πρόταση : " We always want what kills us" :hehe: .
 
Τελευταία επεξεργασία:

Scandal

Διαχειριστής

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 31 ετών, επαγγέλεται Web developer και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 7,435 μηνύματα.
Ήμουν κάπου Γυμνάσιο, αρχές δεκαετίας 00. Τότε ξέρετε, πολλοί δεν είχαμε internet και ακούγαμε τα κλασικά λαϊκά που μας σέρβιρε η τηλεόραση και το ραδιόφωνο.
Ήταν λοιπόν περίοδος πανελληνίων, εγώ εθισμένος στη δυνατή μουσική και στα στερεοφωνικά. Ήταν απόγευμα και άκουγα τέρμα τα γκάζια Άντζελα Δημητρίου με ανοιχτό το παράθυρο του σαλονιού. :paladin::paladin:
Σε κάποια φάση χτυπάει το κουδούνι και ήταν η μάνα του γείτονά μου του Θανάση που έδινε πανελλήνιες με στόχο το πολυτεχνείο: Ξέρω ότι γλεντάτε και διασκεδάζετε, αλλά ο γιος μου δίνει πανελλήνιες και ακούγεστε μέχρι το παράθυρό του. :music2:

Μην πέσετε να με φάτε, τελικά πέρασε πολυτεχνείο το παιδί :lol:
 

Samael

Συντονιστής

Ο Samael αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,923 μηνύματα.
Ήμουν κάπου Γυμνάσιο, αρχές δεκαετίας 00. Τότε ξέρετε, πολλοί δεν είχαμε internet και ακούγαμε τα κλασικά λαϊκά που μας σέρβιρε η τηλεόραση και το ραδιόφωνο.
Ήταν λοιπόν περίοδος πανελληνίων, εγώ εθισμένος στη δυνατή μουσική και στα στερεοφωνικά. Ήταν απόγευμα και άκουγα τέρμα τα γκάζια Άντζελα Δημητρίου με ανοιχτό το παράθυρο του σαλονιού. :paladin::paladin:
Σε κάποια φάση χτυπάει το κουδούνι και ήταν η μάνα του γείτονά μου του Θανάση που έδινε πανελλήνιες με στόχο το πολυτεχνείο: Ξέρω ότι γλεντάτε και διασκεδάζετε, αλλά ο γιος μου δίνει πανελλήνιες και ακούγεστε μέχρι το παράθυρό του. :music2:

Μην πέσετε να με φάτε, τελικά πέρασε πολυτεχνείο το παιδί :lol:
Μου θύμησες έναν τύπο που έμενε κοντά στο φροντιστήριο που έκανα Αγγλικά . Επι 5 χρόνια όποτε είχα, σε μια προκαθορισμένη ώρα της ημέρας, άρχιζε να παίζει metal απο το σπίτι του και να ακούγεται σε όλη την γειτονιά. Κάναμε το αστείο οτι μάλλον θα δίνει πανελλήνιες :hehe: . Πάντως πραγματικά τέτοια συνέπεια δεν είχα ξαναδεί στην ζωή μου,για τόσα χρόνια ο τύπος δεν ξέφευγε δευτερόλεπτο απο το πρόγραμμα του :hehe: .
 

Scandal

Διαχειριστής

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 31 ετών, επαγγέλεται Web developer και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 7,435 μηνύματα.
Μου θύμησες έναν τύπο που έμενε κοντά στο φροντιστήριο που έκανα Αγγλικά . Επι 5 χρόνια όποτε είχα, σε μια προκαθορισμένη ώρα της ημέρας, άρχιζε να παίζει metal απο το σπίτι του και να ακούγεται σε όλη την γειτονιά. Κάναμε το αστείο οτι μάλλον θα δίνει πανελλήνιες :hehe: . Πάντως πραγματικά τέτοια συνέπεια δεν είχα ξαναδεί στην ζωή μου,για τόσα χρόνια ο τύπος δεν ξέφευγε δευτερόλεπτο απο το πρόγραμμα του :hehe: .
Εμένα ένας γείτονας, περίπου εποχές δημοτικού που ξυπνάγαμε να πάμε σχολείο, κάθε πρωί κάπου στις 7:30 - 8:00 έβαζε τέρμα πρώτα το παναθηναϊκέ μεγάλε και τρανέ και μετά καπάκι Σάκη Ρουβά :lol:
Αυτό το πράγμα ΚΑΘΕ πρωί.
 

Samael

Συντονιστής

Ο Samael αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,923 μηνύματα.
Εμένα ένας γείτονας, περίπου εποχές δημοτικού που ξυπνάγαμε να πάμε σχολείο, κάθε πρωί κάπου στις 7:30 - 8:00 έβαζε τέρμα πρώτα το παναθηναϊκέ μεγάλε και τρανέ και μετά καπάκι Σάκη Ρουβά :lol:
Αυτό το πράγμα ΚΑΘΕ πρωί.
Τι και εαν δεν είναι στην τηλεόραση, φτιάχνουν τα δικά τους πρωινάδικα μερικοί :hehe:
 

juste un instant

Well-known member

Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 5,059 μηνύματα.
Songs will always retain their power :P
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top