Εξαρτάται. Το πρώτο βήμα, αν πρόκειται για φιλί στο μάγουλο, θα πρέπει να γίνει από το τρίτο ραντεβού και μετά. Στα χείλη, στα πεταχτά, στο πέμπτο, γλωσσόφιλο από το δέκατο. Επίσης τα βήματα θα πρέπει να είναι μικρά, όχι πάνω από δέκα εκατοστά έκαστο, για να μην χαρακτηριστούν ο άντρες "λιγούρια" και οι γυναίκες "εύκολες"... και κάπως έτσι καταλήγουν οι γυναίκες να φλερτάρουν τον Τζώννυ τον περιπατητή, το' πιάσατε το πονοούμενο μην κάνουμε και διαφήμιση, και οι άντρες να αναζητούν την Τζοβάννα την ελπιδοφόρα κατά το γνωστό το άΖμα "Τζοάννα γκιμμι χοπ, Χοπ, ή έστω Χιπ Χοπ, Τζοάννα! ".
Νομίζω ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ, αναλωνόμαστε σε λεπτομέρειες όπως η ταχύτητα, αλλά και το μήκος βεβαίως βεβαίως, του πρώτου βήματος π.χ, αντί να εστιάσουμε στο πόσο στέρεο-αληθινό είναι αυτό, στο ποιος είναι ο "βηματοδότης" και στην προοπτική της πορείας μαζί του. Τι σημασία έχει πότε και πως θα γίνει; Καθένας όπως το αισθάνεται, άλλωστε κανείς δεν μας υποχρεώνει να ακολουθήσουμε τον ρυθμό, μπορούμε κάλλιστα να κάνουμε τα βήματα μας όπως εμείς αισθανόμαστε καλύτερα.
Όλη η ουσία είναι να ταιριάξουν οι πορείες μας στον χρόνο. Το πρώτο βήμα είναι απλώς η εκκίνηση.
Από εκεί και πέρα, άμα δεν ήμουν φλύαρος, θα έλεγα ότι το δικό μου μότο το εξέφρασε επακριβώς η Oralee με το παρακάτω.
Πάντως προσωπικά πάντα προχωρούσα γρήγορα και γνώριζα τον άλλον εντός σχέσης.. και δεν το έχω μετανιώσει!