Μετά θάνατον ζωή: Εφησυχασμός και αδράνεια;

[Great Chaos]

Δεν ειναι κανενας αφορισμος.Η ιδια η βιολογια ως επιστημη εχει αποδειξη ακριβως τι γινεται μετα τον θανατο ενος ζωντανου οργανισμου.Υπαρχουν αποδειξεις για το τι ακριβως γινεται.Δεν υπαρχη καμια αποδειξη περι υπαρξη ψυχης οπωτε δεν καταλαβαινω που στηριζεται η αποψη οτι υπαρχει ζωη μετα θανατον.Οσο για τον αφορισμο ειναι σαν να μου λες οτι ο ισχυρισμος ΄΄η γη δεν υπαρχει περιπτωση να ειναι επιπεδη΄΄ ειναι ενας αφορισμος.

Φίλε μου, ας μου επιτρέψεις να ακίζομαι πως γνωρίζω τη βιολογία αρκετά καλά, ώστε τα όσα μου γράφεις ν' αποτελούν απλά επικλήσεις προς το αυτονόητο. Δεν είμαι ωστόσο από εκείνους τους φανατικούς των θετικών επιστημών, ώστε να θεωρώ ότι αυτές έχουν απαντήσει σε όλα μας τ' αναπάντητα ερωτήματα, ή ότι η Βιολογία μπορεί να υποκαταστήσει τη Φιλοσοφία, μιας και γρήγορα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου διαπίστωσα ότι τόσο η Βιολογία, όσο και η Φυσική και τα Μαθηματικά, χρειάζονται γερές δόσεις φιλοσοφικής σκέψης ώστε να εξελιχθούν. Ο επιστημονικός δογματισμός δεν με εκφράζει γενικότερα. Το σύμπαν μας δεν είναι αιτιοκρατικό κι αυτό το πιστεύουν πολλοί κβαντικοί φυσικοί. Το γεγονός μάλιστα ότι δεν έχει μέχρι σήμερα αποδειχτεί η ύπαρξη Ψυχής, δεν συνεπάγεται ότι αυτό δεν θα συμβεί στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον. Έτσι, μέχρι πριν μερικούς αιώνες, η επίκληση της σφαιρικής Γης θα συναντούσε ακριβώς την ίδια αντίδραση, όπως η δική σου στο ζήτημα της Ψυχής.

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω, ότι ο σκληρός υλισμός του Δυτικού Πολιτισμού έχει συντελέσει κατά τη γνώμη μου στο γεγονός ότι ο τελευταίος κατατρύχεται από ψυχικές παθήσεις, με την κατάθλιψη ν' αποτελεί την προβλεπόμενη πρώτη σ' επίπτωση ασθένεια στις Δυτικές κοινωνίες, για τον αιώνα που διανύουμε. Το γεγονός μάλιστα ότι η Δυτική κουλτούρα έχει τεράστια ανάγκη από την κατανάλωση ναρκωτικών και ψυχοφαρμάκων, σχετίζεται με τον συγκεκριμένο τρόπο σκέψης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[D_G]

Προσωπικά δεν βρίσκω την ινδουιστική ιδέα της μετεμψύχωσης ή την μετοικεσία των ψυχών καθόλου λογική ή πειστική.
Κατά πρώτο λόγο προϋποθέτει ένα σταθερό αριθμό "ψυχών" που ανεβοκατεβαίνουν συνεχώς την κλίμακα της αξιομισθίας.
Αμφιβάλλω αν ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί λογικά σε ένα κόσμο όπου ο πληθυσμός σίγουρα πολλαπλασιάζεται, ήδη φθάνει τα 7 δις.

Η "ελκυστικότητα" της μετεμψύχωσης, βρίσκεται στο ότι φαινομενικά μας δίνει έναν απειρο αριθμό ευκαιριών να διορθώσουμε τα κακά, ενώ ο χριστιανισμός είναι πιο "ελαστικός": "είναι αποφασισμένο να πεθάνει κάποιος μία φορά, και μετά ακολουθεί η κρίση. Μας έχει δοθεί μία ζωή, κι έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα θάνατο και μία κρίση.

Έτσι, ίσως αυτό που μετράει, δεν είναι το ότι η μετεμψύχωση είναι πιο λογική, αλλά το ότι είναι πιο ελκυστική. Αφαιρεί την ιδέα της τελικής κρίσης και μας ζητά να πιστέψουμε πως στο τέλος ακόμα και ο πιο αναβλητικός μπορεί να πετύχει τη βελτίωση, και ίσως μια μέρα την ένωση με το Άπειρο.

Ο ουρανός είναι κάτι πέρα από τις δυνατότητες νόησής μας. Μπορεί να φαντασθεί κανείς ή να προσπαθήσει να εξηγήσει σε μια κάμπια με τι μοιάζει να είσαι πεταλούδα που πετά ψηλά μέσα σε έναν κήπο; Ή σε ένα μωρό με τι μοιάζει το παίξιμο του πιάνου;

Η μετά θάνατον ζωή είναι ένα άλλο είδος ζωής, και δεν έχουμε τίποτα με το οποίο μπορούμε να την συγκρίνουμε. Είναι μία νέα κατάσταση ύπαρξης.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων που σε μία π.χ. εγχείρηση βρέθηκαν σε άλλη διάσταση, έβλεπαν το σώμα τους ενώ εκείνοι ήταν κάπου ψηλά και περιέγραφαν με λεπτομέρειες το τι έκαναν οι γιατροί και είναι καταγραμμένα σε πολλά ιατρικά περιστατικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jimissss]

Φίλε μου, ας μου επιτρέψεις να ακίζομαι πως γνωρίζω τη βιολογία αρκετά καλά, ώστε τα όσα μου γράφεις ν' αποτελούν απλά επικλήσεις προς το αυτονόητο. Δεν είμαι ωστόσο από εκείνους τους φανατικούς των θετικών επιστημών, ώστε να θεωρώ ότι αυτές έχουν απαντήσει σε όλα μας τ' αναπάντητα ερωτήματα, ή ότι η Βιολογία μπορεί να υποκαταστήσει τη Φιλοσοφία, μιας και γρήγορα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου διαπίστωσα ότι τόσο η Βιολογία, όσο και η Φυσική και τα Μαθηματικά, χρειάζονται γερές δόσεις φιλοσοφικής σκέψης ώστε να εξελιχθούν. Ο επιστημονικός δογματισμός δεν με εκφράζει γενικότερα. Το σύμπαν μας δεν είναι αιτιοκρατικό κι αυτό το πιστεύουν πολλοί κβαντικοί φυσικοί. Το γεγονός μάλιστα ότι δεν έχει μέχρι σήμερα αποδειχτεί η ύπαρξη Ψυχής, δεν συνεπάγεται ότι αυτό δεν θα συμβεί στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον. Έτσι, μέχρι πριν μερικούς αιώνες, η επίκληση της σφαιρικής Γης θα συναντούσε ακριβώς την ίδια αντίδραση, όπως η δική σου στο ζήτημα της Ψυχής.

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω, ότι ο σκληρός υλισμός του Δυτικού Πολιτισμού έχει συντελέσει κατά τη γνώμη μου στο γεγονός ότι ο τελευταίος κατατρύχεται από ψυχικές παθήσεις, με την κατάθλιψη ν' αποτελεί την προβλεπόμενη πρώτη σ' επίπτωση ασθένεια στις Δυτικές κοινωνίες, για τον αιώνα που διανύουμε. Το γεγονός μάλιστα ότι η Δυτική κουλτούρα έχει τεράστια ανάγκη από την κατανάλωση ναρκωτικών και ψυχοφαρμάκων, σχετίζεται με τον συγκεκριμένο τρόπο σκέψης...

Δηλαδη εγω που δεν πιστευω στην μετα θανατον ζωη ειμαι καταθλιπτικος,ναρκωμανης και ψυχασθενης?Νομιζω οτι η τελευταια παραγραφος σου δν στηριζεται πουθενα και δεν με εχει κανει ο σκληρος υλισμος του δυτικου κοσμου να εχω αυτη την αποψη αλλα πιστευω ειμαι αρκετα μεγαλος να κρινω σωστα.Και το πριν μερικους αιωνες που λες μας παει στην εποχη του μεσαιωνα που ο κοσμος ειχε μαθει να σκεπτεται οπως ηθελε η εκκλησια και να σκοτωνει τους ορθολογιστες.Γιαυτο και δεν μπορουσε να διανοηθει ο κοσμος οτι η γη ειναι σφαιρικη.Τεσπα ουτε εγω θα μπορεσω να σου αλαξω γνωμη αλλα ουτε εσυ εμενα επομενως αδικως χαλαμε τις καρδιες μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Προσωπικά δεν βρίσκω την ινδουιστική ιδέα της μετεμψύχωσης ή την μετοικεσία των ψυχών καθόλου λογική ή πειστική.
Κατά πρώτο λόγο προϋποθέτει ένα σταθερό αριθμό "ψυχών" που ανεβοκατεβαίνουν συνεχώς την κλίμακα της αξιομισθίας.
Αμφιβάλλω αν ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί λογικά σε ένα κόσμο όπου ο πληθυσμός σίγουρα πολλαπλασιάζεται, ήδη φθάνει τα 7 δις.

Αυτό φίλε μου δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα, αφού η Παγκόσμια Ψυχή είναι άπειρη και κατά συνέπεια θα μπορούσαμε να εικάσουμε ότι με την αύξηση του πληθυσμού οι "επιπλέον" άνθρωποι προικίζονται με "επιπλέον" ψυχές, εφόσον μάλιστα πουθενά δεν γράφει ότι ο αριθμός αυτών είναι πεπερασμένος. Άλλωστε, η χριστιανική θεώρηση, η οποία αποδίδει σε κάθε καινούριο άνθρωπο που γεννιέται, μια καινούρια ψυχή, συνάδει προς την κατεύθυνση τούτου του επιχειρήματος.

Το λογικό πρόβλημα προκύπτει εάν κανείς αναλογιστεί το εξής: Εάν σήμερα ο πληθυσμός είναι 7 δις κι αύριο συμβεί κάτι κατακλυσμιαίο που θα προκαλέσει την ραγδαία μείωσή του, στο πχ 1 δις (ας πούμε σύγκρουση με κομήτη, πανδημία πολυανθεκτικής φυματίωσης, πυρηνικός όλεθρος κλπ), τι θ' απογίνουν οι "πλεονάζουσες" ψυχές οι οποίες θα έχουν ήδη αρχίσει τον καρμικό κύκλο της τελείωσης, χωρίς ωστόσο να τους δίνεται η δυνατότητα να τον ολοκληρώσουν; Μια απάντηση σε αυτό θα μπορούσε να είναι ότι σε κάθε γενιά δεν θα ενσαρκώνονται πάντα οι ίδιες ψυχές, αλλά θα υπάρχει μια κοσμική "λίστα αναμονής". Δεν βλέπω λογική ανακολουθία σε όλα αυτά.

Η "ελκυστικότητα" της μετεμψύχωσης, βρίσκεται στο ότι φαινομενικά μας δίνει έναν απειρο αριθμό ευκαιριών να διορθώσουμε τα κακά, ενώ ο χριστιανισμός είναι πιο "ελαστικός": "είναι αποφασισμένο να πεθάνει κάποιος μία φορά, και μετά ακολουθεί η κρίση. Μας έχει δοθεί μία ζωή, κι έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα θάνατο και μία κρίση.

Συγνώμη, την ελαστικότητα πού τη βλέπεις σ' αυτήν τη θεώρηση;

Έτσι, ίσως αυτό που μετράει, δεν είναι το ότι η μετεμψύχωση είναι πιο λογική, αλλά το ότι είναι πιο ελκυστική. Αφαιρεί την ιδέα της τελικής κρίσης και μας ζητά να πιστέψουμε πως στο τέλος ακόμα και ο πιο αναβλητικός μπορεί να πετύχει τη βελτίωση, και ίσως μια μέρα την ένωση με το Άπειρο.

Κατ' αρχάς, θα ήθελα να επαναλάβω αυτό που είπε η αγαπητή Ονειρεκδίκηση, ότι η θεωρία της μετεμψύχωσης δεν συνάδει με την άποψη της πνευματικής οκνηρίας, αφού η αναβλητικότητα την οποία επικαλείσαι θα υποβίβαζε διαρκώς την ψυχή σε κάθε κύκλο, με αποτέλεσμα αυτή να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την Παγκόσμια Ψυχή και τη Θεία Νόηση.

Κατά δεύτερον, η χριστιανική θεώρηση περί μίας και μόνης κρίσης, δεν καταφέρνει ν' αντιμετωπίσει κάποια προφανή ερωτήματα, όπως για παράδειγμα τα περί ανθρώπων που πεθαίνουν σε βρεφική ή παιδική ηλικία, ανθρώπων που γεννήθηκαν σε συνθήκες πολέμου, πείνας, ή άρρωστοι και ανάπηροι, για όσους πέθαναν νέοι, πριν τους δοθεί η ευκαιρία να μετανοήσουν. Αλήθεια, ποια κοσμική Δικαιοσύνη χαρίζει σε κάποιους το "δώρο" των γηρατειών, όπου τους δίνεται η ευκαιρία ν' αναθεωρήσουν τη ζωή τους, χωρίς την πίεση των σαρκικών αναγκών, ενώ σε άλλους όχι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jimissss]

@@,κι εγώ δε θα μπορώ να σε κοροιδέψω,για να μη με στείλουν στην κόλαση.

Μια χαρα θα μπορεις να με κοροιδεψεις ρε.Αφου στην κολαση θα ειμαστε.Εγω παντως εχω κανει και τις 55 αμαρτιες του διδασκαλου βασιλειου επομενως θα ειμαι σιγουρα στην κολασα.Αλλα και εσυ μια απο τα ιδια θα εισαι αφου ολο και καποτε θα εχεις γιορτασει τα γεννεθλια σου η θα εχεις μουτζωσει καποτε η θα εχεις βριζει η θα εχεις πει την φραση ΄΄αι στο διαολο΄΄ η αλλιως΄΄στα διαλα΄΄.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[D_G]

Και το πριν μερικους αιωνες που λες μας παει στην εποχη του μεσαιωνα που ο κοσμος ειχε μαθει να σκεπτεται οπως ηθελε η εκκλησια και να σκοτωνει τους ορθολογιστες.Γιαυτο και δεν μπορουσε να διανοηθει ο κοσμος οτι η γη ειναι σφαιρικη.

Άλλο το ένα άλλο το άλλο.
Μπορεί η καθολική εκκλησία, να έκανε αυτά που λες, αυτό όμως δεν νομίζω να είναι επιχείρημα στο αν υπάρχει ή δεν υπάρχει.

Εξάλλου και στο όνομα της δημοκρατίας έγιναν φόνοι δεν σημαίνει ότι η δημοκρατία δεν είναι σωστή, εξάλλου αυτοί οι άνθρωποι ήταν άνθρωποι του κατεστημένου και αμφιβάλλω αν πίστευαν καν, γιατί αν πίστευαν στο κήρυγμα του Ιησού, δεν θα έκαναν τέτοια πράγματα.

Η ουσία, λοιπόν, δεν είναι τι έκαναν αυτοί, αλλά αν υπάρχει στ' αλήθεια ζωή μετά θάνατον, βέβαια είναι ο καθένας ελεύθερος να πιστεύει ό,τι θέλει.

Συγνώμη, την ελαστικότητα πού τη βλέπεις σ' αυτήν τη θεώρηση;

Στο ότι έχεις μια ζωή μπροστά σου, και όχι εκατό για να φθάσεις στην αιωνιότητα, προσωπικά το θεωρώ ελαστικότητα

.. η χριστιανική θεώρηση περί μίας και μόνης κρίσης, δεν καταφέρνει ν' αντιμετωπίσει κάποια προφανή ερωτήματα, όπως για παράδειγμα τα περί ανθρώπων που πεθαίνουν σε βρεφική ή παιδική ηλικία, ανθρώπων που γεννήθηκαν σε συνθήκες πολέμου, πείνας, ή άρρωστοι και ανάπηροι, για όσους πέθαναν νέοι, πριν τους δοθεί η ευκαιρία να μετανοήσουν

Και όμως αναφέρεται και αυτό:

"Δεν υπάρχει, βέβαια, προσωποληψία από μέρους τού Θεού·
επειδή, όσοι αμάρτησαν χωρίς τον νόμο, θα απολεσθούν και χωρίς τον νόμο· και όσοι αμάρτησαν κάτω από τον νόμο, θα κριθούν με τον νόμο" (Ρωμαίους β' κεφ)

Ένα βρέφος δεν έχει αμαρτία για να πάει στην κόλαση, ένας που δεν άκουσε ποτέ δεν θα κριθεί για κάτι που δεν άκουσε, όποιος ξέρει το θέλημα του Θεού και δεν το κάνει, εκείνος είναι πιο αναπολόγητος.

Ο κλέφτης που δεν ξέρει ότι είναι αμαρτία να κλέβει, δεν ξέρει μέσα του ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό; Το ίδιο και ο εγκληματίας, και σίγουρα τους δίνονται πολλές ευκαιρίες στη ζωή τους να μετανοήσουν, είτε φύγουν από τη ζωή αυτοί νέοι είτε γέροι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Δηλαδη εγω που δεν πιστευω στην μετα θανατον ζωη ειμαι καταθλιπτικος,ναρκωμανης και ψυχασθενης?

Μα τι λες τώρα φίλε μου, απ' όσα έγραψα εσύ αυτό κατάλαβες; Αυτός είναι ο περιβόητος ορθολογισμός σου;
Η προσωποποίηση των γενικών διαπιστώσεων και απόψεων, μάλλον ως υπερβολική προσωπική ανασφάλεια θα πρέπει να θεωρηθεί...

Νομιζω οτι η τελευταια παραγραφος σου δν στηριζεται πουθενα και δεν με εχει κανει ο σκληρος υλισμος του δυτικου κοσμου να εχω αυτη την αποψη αλλα πιστευω ειμαι αρκετα μεγαλος να κρινω σωστα.

Δηλαδή εγώ που είμαι πιο μεγάλος δεν κρίνω σωστά; Μήπως επειδή είμαι πιο μεγάλος κρίνω σωστότερα από εσένα; Φυσικά και δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Το παρόν επιχείρημα καταλήγει πολύ εύκολα εις άτοπον "ορθολογιστή" φίλε μου...

Και το πριν μερικους αιωνες που λες μας παει στην εποχη του μεσαιωνα που ο κοσμος ειχε μαθει να σκεπτεται οπως ηθελε η εκκλησια και να σκοτωνει τους ορθολογιστες.Γιαυτο και δεν μπορουσε να διανοηθει ο κοσμος οτι η γη ειναι σφαιρικη.

Η απάντηση αυτή, μάλλον προκατάληψη προς την εκκλησία δείχνει, παρά κάποιας μορφή ορθολογισμό και στο λέει αυτό κάποιος που ειλικρινά την εκκλησία την απεχθάνεται όσο ο ...διάολος το λιβάνι. Στην πραγματικότητα ο επιστημονικός δογματισμός είναι εξίσου απεχθής με τον θρησκευτικό κι έχει επίσης και τα ίδια αποτελέσματα, δηλαδή του αποκλεισμού νέων ιδεών, επειδή δεν έχουν ΑΚΟΜΗ αποδειχτεί, λες κι αυτές που ισχύουν σήμερα είχαν αποδειχτεί από τις απαρχές του πολιτισμού και της επιστήμης.

Τεσπα ουτε εγω θα μπορεσω να σου αλαξω γνωμη αλλα ουτε εσυ εμενα επομενως αδικως χαλαμε τις καρδιες μας.

Την καρδιά σου τη χαλάς, επειδή θεωρείς ότι κάθε εναντίωση στις απόψεις σου, αποτελεί προσωπική επίθεση προς εσένα. Η δική μου δεν έχει χαλάσει στο παραμικρό. Επίσης, ομολογείς ότι κανένα επιχείρημα που θα μπορούσε να σου παραθέσει ένας επιστήμονας δεν θα είναι ποτέ σε θέση να κλονίσει τις βεβαιότητές σου, ενώ εσύ είσαι εκείνος που πρώτος έθεσες τα επιστημονικά επιχειρήματα στην υπηρεσία των απόψεών σου. Ταυτόχρονα, προβάλεις την δική σου ιδεολογική ακαμψία και σε μένα, προεξοφλώντας ότι μου είναι αδύνατον να πεισθώ για οτιδήποτε, πράγμα αυθαίρετο, άδικο και άτοπο. Από την εποχή που ήμουν στην ηλικία σου έως σήμερα, έχω αναθεωρήσει πολλές φορές τις απόψεις μου, πράγμα που σου εύχομαι να κάνεις κι εσύ.

Τι σχέση έχει τούτος ο τρόπος σκέψης σου με τον "ορθολογισμό", στο όνομα του οποίου έχεις αυτοβαπτιστεί κατά δήλωσή σου, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύεις του λόγου το αληθές, χρήζει επεξήγησης από την πλευρά σου...

Ο πραγματικός ορθολογισμός προϋποθέτει αμφιβολία κι αναζήτηση κι όχι περιχαράκωση πίσω από κάθε μορφής στρατευμένων βεβαιοτήτων...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Στο ότι έχεις μια ζωή μπροστά σου, και όχι εκατό για να φθάσεις στην αιωνιότητα, προσωπικά το θεωρώ ελαστικότητα

Ειλικρινά αυτό δεν το καταλαβαίνω. Μπορείς μήπως να το αναλύσεις λίγο περισσότερο;

Και όμως αναφέρεται και αυτό:

"Δεν υπάρχει, βέβαια, προσωποληψία από μέρους τού Θεού·
επειδή, όσοι αμάρτησαν χωρίς τον νόμο, θα απολεσθούν και χωρίς τον νόμο· και όσοι αμάρτησαν κάτω από τον νόμο, θα κριθούν με τον νόμο" (Ρωμαίους β' κεφ)

Κατ' αρχήν, ο γράφων τα παραπάνω, φαίνεται σαν να θεωρεί πως γνωρίζει τον τρόπο κρίσης του Θεού, σαν να βρίσκεται μέσα στο μυαλό Του κατά κάποιον τρόπο, πράγμα που κατά τη γνώμη μου αποτελεί την βαρύτερη και αρχαιότερη των αμαρτιών, την Ύβριν!! Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που δεν μπορώ να πιστέψω σε καμμία θρησκεία...

Ένα βρέφος δεν έχει αμαρτία για να πάει στην κόλαση

Εάν είναι έτσι, γιατί δεν σκοτώνουμε τα παιδιά μας όταν είναι μωρά; Δεν θα προσφέραμε έτσι το μέγιστο δώρο προς τις ψυχές τους, την αιώνια ζωή; Δεν βλέπεις πόσο παράλογο είναι αυτό;

ένας που δεν άκουσε ποτέ δεν θα κριθεί για κάτι που δεν άκουσε, όποιος ξέρει το θέλημα του Θεού και δεν το κάνει, εκείνος είναι πιο αναπολόγητος.

Εγώ δεν μίλησα για όποιον δεν άκουσε. Μίλησα για κάποιους που αμάρτησαν και τους δόθηκε ο απαραίτητος χρόνος να αναθεωρήσουν τη ζωή τους και να μετανοήσουν, ενώ σε άλλους δεν δόθηκε τόση χάρη...

Ο κλέφτης που δεν ξέρει ότι είναι αμαρτία να κλέβει, δεν ξέρει μέσα του ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό; Το ίδιο και ο εγκληματίας, και σίγουρα τους δίνονται πολλές ευκαιρίες στη ζωή τους να μετανοήσουν, είτε φύγουν από τη ζωή αυτοί νέοι είτε γέροι.

Πώς μπορείς να λες ότι σε κάποιον που πέθανε σε ηλικία 20 ετών, έστω και κλέφτης, δόθηκαν οι ίδιες ευκαιρίες προς μετάνοια με κάποιον που πέθανε στα 90 του; Εάν κάποιος γεννήθηκε μέσα στην φτώχεια και την εκμετάλλευση, μέσα στην εξαθλίωση και την υποδούλωση, κατά πόσον είναι αμαρτία να κλέψει για να φάει; Έχει τις ίδιες ευκαιρίες και το ίδιο μέτρο κρίσης με κάποιον που μεγάλωσε χορτάτος; Για τα αμαρτήματα καθαρά "σαρκικής" δηλαδή σεξουαλικής φύσεως, έχει τις ίδιες ευκαιρίες να μετανοήσει ένας νέος όσες ένας γέρος;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[D_G]

Ειλικρινά αυτό δεν το καταλαβαίνω. Μπορείς μήπως να το αναλύσεις λίγο περισσότερο;

Δεν έχω χρόνο να σου αναλύσω περισσότερο, την ψυχή την θεωρώ ότι είναι η ίδια η ύπαρξή μου, μέσα στο σώμα μου, η προσωπικότητά μου, δεν ξέρω πως εννοείς την ψυχή, ίσως σαν κάτι το αόριστο, θέλω να φθάσω λοιπόν στον ουρανό μετά από αυτή τη σαρκική ζωή και όχι να ξαναέρθω σε αυτό τον μάταιο κόσμο πολλές φορές.

Κατ' αρχήν, ο γράφων τα παραπάνω, φαίνεται σαν να θεωρεί πως γνωρίζει τον τρόπο κρίσης του Θεού, σαν να βρίσκεται μέσα στο μυαλό Του κατά κάποιον τρόπο, πράγμα που κατά τη γνώμη μου αποτελεί την βαρύτερη και αρχαιότερη των αμαρτιών, την Ύβριν!! Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που δεν μπορώ να πιστέψω σε καμμία θρησκεία...

Εμείς οι χριστιανοί ξέρουμε την μεταστροφή του Παύλου, ότι του μίλησε ο Θεός και του έδωσε αποκαλύψεις, εγώ δεν το θεωρώ ύβρη, αλλά αποκάλυψη

Τα υπόλοιπα ίσως αύριο ή μεθαύριο γιατί βγαίνω έξω τώρα..


(Καλή επιστροφή να έχετε!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jimissss]

Μα τι λες τώρα φίλε μου, απ' όσα έγραψα εσύ αυτό κατάλαβες; Αυτός είναι ο περιβόητος ορθολογισμός σου;
Η προσωποποίηση των γενικών διαπιστώσεων και απόψεων, μάλλον ως υπερβολική προσωπική ανασφάλεια θα πρέπει να θεωρηθεί...

Δηλαδή εγώ που είμαι πιο μεγάλος δεν κρίνω σωστά; Μήπως επειδή είμαι πιο μεγάλος κρίνω σωστότερα από εσένα; Φυσικά και δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Το παρόν επιχείρημα καταλήγει πολύ εύκολα εις άτοπον "ορθολογιστή" φίλε μου...

Η απάντηση αυτή, μάλλον προκατάληψη προς την εκκλησία δείχνει, παρά κάποιας μορφή ορθολογισμό και στο λέει αυτό κάποιος που ειλικρινά την εκκλησία την απεχθάνεται όσο ο ...διάολος το λιβάνι. Στην πραγματικότητα ο επιστημονικός δογματισμός είναι εξίσου απεχθής με τον θρησκευτικό κι έχει επίσης και τα ίδια αποτελέσματα, δηλαδή του αποκλεισμού νέων ιδεών, επειδή δεν έχουν ΑΚΟΜΗ αποδειχτεί, λες κι αυτές που ισχύουν σήμερα είχαν αποδειχτεί από τις απαρχές του πολιτισμού και της επιστήμης.

Την καρδιά σου τη χαλάς, επειδή θεωρείς ότι κάθε εναντίωση στις απόψεις σου, αποτελεί προσωπική επίθεση προς εσένα. Η δική μου δεν έχει χαλάσει στο παραμικρό. Επίσης, ομολογείς ότι κανένα επιχείρημα που θα μπορούσε να σου παραθέσει ένας επιστήμονας δεν θα είναι ποτέ σε θέση να κλονίσει τις βεβαιότητές σου, ενώ εσύ είσαι εκείνος που πρώτος έθεσες τα επιστημονικά επιχειρήματα στην υπηρεσία των απόψεών σου. Ταυτόχρονα, προβάλεις την δική σου ιδεολογική ακαμψία και σε μένα, προεξοφλώντας ότι μου είναι αδύνατον να πεισθώ για οτιδήποτε, πράγμα αυθαίρετο, άδικο και άτοπο. Από την εποχή που ήμουν στην ηλικία σου έως σήμερα, έχω αναθεωρήσει πολλές φορές τις απόψεις μου, πράγμα που σου εύχομαι να κάνεις κι εσύ.

Τι σχέση έχει τούτος ο τρόπος σκέψης σου με τον "ορθολογισμό", στο όνομα του οποίου έχεις αυτοβαπτιστεί κατά δήλωσή σου, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύεις του λόγου το αληθές, χρήζει επεξήγησης από την πλευρά σου...

Ο πραγματικός ορθολογισμός προϋποθέτει αμφιβολία κι αναζήτηση κι όχι περιχαράκωση πίσω από κάθε μορφής στρατευμένων βεβαιοτήτων...

Πρωτον δν ειπα ποτε οτι εσυ που εισαι μεγαλυτερος μου δν μπορεις να κρινεις σωστα ενω εγω μπορω.Απλα ενας απο τους δυο μας εχει αδικο.Ισως να μην μαθουμε ποτε ποιος.Δευτερον δν ειπα ποτε οτι αν αποδειχθει τελικα καποτε οτι υπαρχει μεταθανατον ζωη εγω θα λεω ΄΄οχι οχι δν υπαρχει μας λενε ψεμματα΄΄,ασφαλως και θα πιστεψω αφου θα υπαρχουν αποδειξεις, αλλα απλως δν πιστευω να γινει ποτε αυτο.Τριτον το να μην χαλαμε τις καρδιες ηταν απλως ενα σχημα λογου,εγω δν ειπα ποτε οτι στεναχωριεμαι οταν ακουω αποψεις σαν τις δικες σου,απλα τις δεχομαι σαν αποψεις αλλα μεχρι εκει.Τεταρτον πιστευω οτι ολοι θα θεωρουσαν οτι η μη υπαρξη της μεταθανατον ζωης ειναι πιο ορθολογιστικη απο την υπαρξη.Πεμπτον εγω δν πιστευω σην υπαρξη της μεταθανατον ζωη επειδη το θεωρω πιο ορθο,εσυ που στηριζεις τις αποψεις σου?Και κλεινοντας θα ηθελα να σε ενημερωσω οτι ειμαι και αθεος γιαυτο εχω αυτες τις αποψεις,αν πιστευα στον θεο λογικα μαλλον θα πιστευα και στην μεταθανατον ζωη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[epote]

Ο επιστημονικός δογματισμός δεν με εκφράζει γενικότερα. Το σύμπαν μας δεν είναι αιτιοκρατικό κι αυτό το πιστεύουν πολλοί κβαντικοί φυσικοί.

Σε εκληπαρω μαθε μας τι πιστευουν οι "κβαντικοι φυσικοι", oh that would be so much fun!

Το γεγονός μάλιστα ότι δεν έχει μέχρι σήμερα αποδειχτεί η ύπαρξη Ψυχής, δεν συνεπάγεται ότι αυτό δεν θα συμβεί στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον.

Flying spagetti monster, αδερφε, δεν εχει αποδηχθει η μη υπαρξη του οποτε καλυτερα να ξεκινησεις να προσκυνας τις μακαροναδες σου γιατι δεν ξερεις τι μπορει να γινει στο εγγυς η απωτερο μελλον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[leta66]

Όποιος πει ότι δεν φοβάται λέει ψέματα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Λέγεται ότι τις τρεις πρώτες μέρες μετά τον θάνατο κάποιου/ας η ψυχή του ταξιδεύει στους τόπους που ζούσε και σύχναζε. Εγώ σήμερα που πέθανε ο πατέρας μου, στον οποίο έχω μεγάλη αδυναμία, έπαθα το μεγαλύτερο σοκ της ζωής μου. Λίγες ώρες μετά το θάνατό του, όπως περπατούσα στο διάδρομο του σπιτιού, ένιωσα ένα έντονο και τρυφερό άγγιγμα στην πλάτη μου και ξαφνικά ένιωσα μια γαλήνη και μια έντονη συγκίνηση. Δεν έχω παραισθήσεις. Το άγγιγμα αυτό ήταν του πατέρα μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Λέγεται ότι τις τρεις πρώτες μέρες μετά τον θάνατο κάποιου/ας η ψυχή του ταξιδεύει στους τόπους που ζούσε και σύχναζε. Εγώ σήμερα που πέθανε ο πατέρας μου, στον οποίο έχω μεγάλη αδυναμία, έπαθα το μεγαλύτερο σοκ της ζωής μου. Λίγες ώρες μετά το θάνατό του, όπως περπατούσα στο διάδρομο του σπιτιού, ένιωσα ένα έντονο και τρυφερό άγγιγμα στην πλάτη μου και ξαφνικά ένιωσα μια γαλήνη και μια έντονη συγκίνηση. Δεν έχω παραισθήσεις. Το άγγιγμα αυτό ήταν του πατέρα μου.

Καθόλου απίθανο. Εδώ υπάρχουν μαρτυρίες νεκρών που ψηφίζουν και εισπράττουν συντάξεις και επιδόματα.


Λίγο dry humor για να ελαφρύνουν τα πνεύματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[νικος ρεθυμνο]

Λέγεται ότι τις τρεις πρώτες μέρες μετά τον θάνατο κάποιου/ας η ψυχή του ταξιδεύει στους τόπους που ζούσε και σύχναζε. Εγώ σήμερα που πέθανε ο πατέρας μου, στον οποίο έχω μεγάλη αδυναμία, έπαθα το μεγαλύτερο σοκ της ζωής μου. Λίγες ώρες μετά το θάνατό του, όπως περπατούσα στο διάδρομο του σπιτιού, ένιωσα ένα έντονο και τρυφερό άγγιγμα στην πλάτη μου και ξαφνικά ένιωσα μια γαλήνη και μια έντονη συγκίνηση. Δεν έχω παραισθήσεις. Το άγγιγμα αυτό ήταν του πατέρα μου.

Έχεις τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια , Τέσα. Μακάρι να αναπαυθεί η ψυχή του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Καθόλου απίθανο. Εδώ υπάρχουν μαρτυρίες νεκρών που ψηφίζουν και εισπράττουν συντάξεις και επιδόματα.


Λίγο dry humor για να ελαφρύνουν τα πνεύματα.

Να είσαι καλά, πολύ ωραία τα λες.

Έχεις τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια , Τέσα. Μακάρι να αναπαυθεί η ψυχή του.

Σ' ευχαριστώ μέσα απ' την ψυχή μου.

Πριν ένα χρόνο, στην κηδεία της θείας μου η πρώτη εξαδέλφη μου είπε ότι οραματιζόταν τη μητέρα της μέσα στο σπίτι. Εγώ βέβαια της είπα ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί. Τώρα όμως που βίωσα κι εγώ μια παρόμοια εμπειρία καταλαβαίνω ότι δεν ήταν παράλογο αυτό που έλεγε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Πριν ένα χρόνο, στην κηδεία της θείας μου η πρώτη εξαδέλφη μου είπε ότι οραματιζόταν τη μητέρα της μέσα στο σπίτι. Εγώ βέβαια της είπα ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί. Τώρα όμως που βίωσα κι εγώ μια παρόμοια εμπειρία καταλαβαίνω ότι δεν ήταν παράλογο αυτό που έλεγε.

Κι όμως, εγώ που δεν πιστεύω σε τίποτα το βίωσα με τον άντρα μου. Αρκετό καιρό μετά τον θάνατό του βέβαια αλλά πάντως το βίωσα, άρα συμβαίνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Γνωρίζω αρκετούς ανθρώπους που έχουν την ανάλογη εμπειρία αυτού που περιγρέφετε. Αν και δείχνει να είναι πέραν κάποιας λογικής (από αυτήν που γνωρίζουμε τουλάχιστον), δεν χρειάζεται να το βιώσω προσωπικά για να το δεχτώ ως πραγματικότητα.
Το γιατί και το πώς, είναι θέματα που ίσως κάποτε η επιστήμη δώσει γι αυτά μια εξήγηση (πέραν της προχειρότητας του να τα χαρακτηρίζει απλώς παιχνίδια του μυαλού).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 515609]

Δεν πειράζει όμως, και αυτό κίνημα είναι της δυτικής επιστήμης, θα ξεπεραστεί εμ τον καιρό. Εξάλλου μπαίνουμε σε εποχές πνευματικότητας παγκοσμίως, οπότε θέλοντας και μη, ο καθένας θα αποκτήσει σοβαρή άποψη επί του θέματος

Υπάρχει η μετενσάρκωση. Αυτό είναι δεδομένο, μην με ζητήσετε να το δικαιολογήσω. Το θείο βιώνεται, δεν εξηγήτε. Από εκεί και πέρα. Δεν ξέρω ποιός νόμος ισχύει. Το κάρμα ή το δάρμα κτλ. Αυτά υποτίθεται τα μαθαίνεις στην μετά θάνατον πορεία όπου κρίνεσαι, διαλέγεις επόμενη ζωή κτλ. Τώρα ακόμα είμαστε υπό την επίροια της "λήθης".

Τέσπα αυτά. Δεν έχω όρεξη να μπω σε τρυπάκια να εξηγώ σε θετικόnerds πνευματικά ζητήματα. Απλά να ξέρουν πως και η ενασχόληση με θετικές επιστήμες, και αυτή είναι μέρος της διαδικασίας πνευματισμού του κάθε ατόμου. Είναι καλό δηλαδή. Το κακό γίνεται όταν μπαίνει σε ξένα χωράφια. Άσε την επιστήμη στην επιστήμη. Μάθε ποιά είναι τα όρια της και μάθε τι εστί φιλοσοφία, πνευματισμός κτλ. Αν δεν ψάξεις σοβάρα πως θα μάθεις; Αφού δεν έχει ψάξει κανείς. Διάβασαν μια βλακεία στο ίντερνετ ή από κανέναν γονιό και την ενστερνίζονται χωρίς να έχουν δει και την άλλη πλευρά. Καλά κρασιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Slytherin]

Ισως είμαι υπερβολικός αλλά όταν διαβάζω για κάποιον που πεθαίνει να εύχονται "καλό παράδεισο" μου φαίνεται κάπως.

"Συλλυπητήρια" είναι το σωστό....ποιός παράδεισος και κουραφέξαλα ;