Φίλε
@Ουριήλ , θα έλεγα να συνεχίζαμε εδώ την κουβέντα περί στρεπτόκοκκου.
Άκου ένα σύντομο ιστορικό. Τα λέω, για να δεις περίπου, πώς εξελλίχθηκε σε μένα η περιπέτεια του στρεπτόκοκκου:
Σαν παιδί είχα συχνά πυώδεις αμυγδαλές, τις αντιμετωπίζαμε με πενικιλλίνη.
Το 1992 έπαθα εδώ στη Γερμανία αμυγδαλίτιδα με 40 πυρετό, χάλια. Δεν μπόρεσα να πάω στο γιατρό, πήγα όταν συνήλθα λίγο. Τότε αυτός έκανε εξέτσαση, νομίζω ούρων, για νεφρά και μου σύστησε χαμομήλι με λεμόνι και μέλι.
Ξανααρρώστησα το 2000. Πάλι δεν πήγα αμέσως στο γιατρό, πάλι δεν πήρα αντιβίωση.
Ξαναέπαθα το 2003. Εκεί ο ίδιος ο γιατρός άρχισε να ανησυχεί. Μου έδωσε αντιβίωση και μου έκανε εξετάσεις. Βρήκε τον τίτλο πολύ ανεβασμένο και με έστειλε σε ΩΡΛ. Στο μεταξύ η 10ήμερη πενικιλλίνη δεν έκανε δουλειά.... τι να πω. Μια βδομάδα μετά το τέλος της πενικιλλίνης, ξανααρρώστησα. Μου έδωσε ο ΩΡΛ άλλη μια εφταήμερη 1000άρα. Στο μεταξύ μου σύστησε εξαγωγή! Δυόμιση βδομάδες μετά το νέο αντιβιωτικό, ξανααρρώστησα. Εκεί φοβήθηκα κι πήγα σε ΩΡΛ ομοιπαθητική. Αυτή μου εξήγησε όλους τους κινδύνους του στρεπτόκοκκου, μου έκανε τεστ, ήταν θετικό, αλλά, απελπισμένη καθώς ήμουν, ρίσκαρα να ακολουθήσω την ομοιπαθητική θεραπεία, ούτε επέμβαση, ούτε αντιβιοτικά. Επίσης κάποιος απ τους γιατρούς, δε θυμάμαι ποιος, μου είπε, πως υπάρχει πιθανότητα, ο στρεπτόκοκκος να έχει κάνει κρύπτες και να μην θεραπεύεται εύκολα. Πως ο <<τίτλος>> ήταν μια μονάδα μέτρησης αντισωμάτων του οργανισμού εναντίον του στρεπτόκοκκου. Κατά πόσο όμως αυτά τα αντισώματα από μόνα μους μπορούν να προσβάλλουν τα νεφρά πχ, αυτό κανένας δεν μου το είπε με σιγουριά.
Μετά από 2 χρόνια ομοιοπαθητική θεραπεία, νομίζω πως πέρασαν και οι πόνοι και όλα (Δόξα Σοι).
Το 2007 ξαναέπαθα μια αμυγδαλίτιδα, αλλά πολύ πιο ελαφριά, πήρα 7 μερες πενικιλλίνη και καπάκι 3 μέρες Zithromax. Η ιδια η ομοιπαθητική ΩΡΛ το έδωσε, είπε πως χτυπά τις κρύπτες.
Από τότε δεν ξανααρρώστησα.
Είναι δύσκολη η επιστήμη σας.
