Αντιστρέφω το ερώτημα "αν μας έλεγε το ταίρι μας αυτό" και το κάνω "Εγω ρε παιδιά γιατί ποτέ δεν ένιωσα την ανάγκη να πω σε ταίρι μου αυτή τη μαλακία;"
Γιατί περί μαλακίας πρόκειται όσο κι αν την ενδύουμε με μανδύες προοδευτισμού.
Πρακτικά -για μένα, χωρίς να ειμαι ψυχολόγος- το να ανεχτείς τέτοιο πράγμα υποδηλώνει όχι επιθυμία για ευτυχία του συντρόφου, αλλά έλλειψη αγάπης για τον εαυτό σου.
Ας το σκεφτούμε λίγο με το τι έχουμε επι τάπητος. Μια σχέση, δυο άτομα, δυο σύνολα αναγκών, σεβασμών και ορίων. Σα τα κυκλάκια της Μάστερκαρντ που κάπου τέμνονται.
Όταν δεχτείς κάτι τέτοιο, το δικό σου το κυκλάκι είναι πολύ μικρότερο από του συντρόφου σου αν δεν έχει ήδη απορροφηθεί από εκείνο.
Που είναι ο εαυτός σου τότε; Που είναι ο αυτοσεβασμός σου;
Και δε μιλάμε για αλληλεγγύη, φιλανθρωπία και όλα αυτά τα θαυμάσια προσόντα που συχνά εκλείπουν από τη σύγχρονη κοινωνία, βορά στον εγωισμό ή καλύτερα τον ατομικισμό, καθώς εκεί μιλάμε για έναν ανούσιο και λαιμαργικού τύπου συγκεντρωτισμό ο οποίος ακυρώνεται προς όφελος και ημών αλλά και του συνόλου, με το να είμαστε δοτικοί και φιλεύσπλαχνοι. Είναι -όσο κι αν δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τη θρησκεία αλλά γιατί όχι, Χριστιανός Ορθόδοξος γαρ, θεωρώ σωστή την έκφραση- μια πνευματική τροφή που ωφελεί πολύ και τον εαυτό μας.
Εδω δεν έχουμε κάτι τέτοιο.
Έχουμε μπει σε μια άτυπη (σχέση) ή ρητή (γάμος) συμφωνία ότι κάποια πράγματα θα είναι Χ και θα λύνονται με τον τάδε τρόπο ώστε να τηρείται μια ισορροπία που θα ωφελεί συναισθηματικά πρωτίστως και λοιπά δευτερευόντως και τις δυο οντότητες (πλέον μια οντότητα). Και οποιαδήποτε διαφωνία θα λυθεί μέσα στα πλαίσια της σχέσης αυτής χωρίς να μπορεί ο καθένας να το βάλει στα πόδια και να πει -ιδεατά- "χαχα στην έφερα και κάνω ότι γουστάρω και δε λύνω τίποτα". Ξαναλέω, ιδεατά αυτό γιατί πολλά έχουν δει τα μάτια μου/μας.
Μπαίνεις λοιπόν σε μια δέσμευση, αλλά με κάποια ευκαιρία, ίσως όχι την πρώτη, αλλά με κάποια ευκαιρία παρόλαυτά, βγάζεις τον ανώριμο εαυτό σου προς τα έξω. Και το λέω ανώριμο, διότι για μένα είναι ανώριμο.
Μπήκες σε μια "συνεργασία", μια "συμβιωτική σχέση", είτε προσωρινά, είτε εφ όρου ζωής, και έδωσες το λόγο σου (όπως θα έχετε καταλάβει, το να δίνει κανείς το λόγο του σημαίνει πολλά για μένα) και ξαφνικά επειδή θεωρείς ότι θα ωφελήσει μια αδυναμία σου, μονομερώς μεταβάλλεις τους όρους αυτής της σχέσης.
Όχι. Από μένα είναι όχι. Καλή η ευτυχία σου ταίρι μου, αλλά πρέπει να έχω κι εγω τη δική μου ευτυχία ακέραιη. Αν θέλεις να πας με το απωθημένο σου 10 ημέρες, να πας, αλλά γυρίζοντας θα βρεις την πόρτα κλειστή.
Αυτός θα ήμουν εγω, κι αυτή θα ήταν η στάση μου.
Συμφωνω και μαζι σου
το να ειμαστε σε μια σχεση ή εν δυναμει σχεση/γαμο,προυποθετει αν θες οτι αποδεχεσαι μια κοινη καθημερινοτητα,πραγματικοτητα,να κανεις καποια πραγματα,αναλογα με τα θελω του ο καθενας.Ειπαμε ελευθερια ναι δηλαδη να εχει ο καθενας τους φιλους και τη δουλεια του,αλλα οχι να παραταει τη σχεση για μια ξεπετα,εκει πιστευω εχει τελειωσει και η σχεση και ο αλλος.
Ειναι μεγα ψεμα το σε αγαπω και ξαναγυρισα,αμα την αγαπουσε δεν θα εφευγε,ή θα εβρισκε αλλους τροπους βελτιωτικους στο να μεινει.
Το να φυγεις απο κατι σημαινει οτι ηδη τελειωσε μεσα σου,οποτε απλα βρισκεις φτηνες δικαιολογιες για να πατησεις πανω στον αλλον,ο οποιος αναλογα βεβαια σε δεχεται γιατι υπαρχει μια γνωστη επιβεβαιωμενη κατασταση αναμεσα σας.
Πολλοι κανουν το λαθος να δεχονται τετοιες συμπεριφορες με το εξης σκεπτικο,"που να βρω τωρα αλλον?που να ψαχνω αλλον ξανα και απο την αρχη να τον γνωρισω κλπ?καλος ειναι μωρε δεν βαριεσαι,ε ας φευγει και ας ερχεται,εχω τα λεφτα του εγω" ή αμα η γυναικα ειναι οικονομικα ισχυροτερη το εχω δει σε παντρεμενο που ενω απιστουσε δεν την χωριζε γιατι ελεγε "εγω τη γυναικα μου την αγαπαω οσο τιποτα στον κοσμο,αυτη με ανεβασε οικονομικα"και δεν την χωριζε και ξαναγυρνουσε σε εκεινη.
Και η αλλη για να μη μεινει με τη σταμπα "χωρισμενη με 2 παιδια" ανεχοταν τις μπουρδες του.
Η΄ αλλες φορες παλι οταν μενει η γυναικα και το βλεπουμε και σε κακοποιητικες σχεσεις/γαμους αυτο,μενει επειδη δεν εχει οικονομικη δυναμη ή καπου να πιαστει να φυγει,και μενει και ανεχεται ολα αυτα,μονο και μονο για να ζει μια νορμαλ ζωη κατ΄αυτην οσο νορμαλ μπορει να ειναι μια τετοια ζωη.
Ειναι δουναι και λαβειν οι σχεσεις,και πολλοι κοιταζουν το συμφερον τους,σου λεει με βολευει να ειμαι με αυτον,με αυτην και ας με κερατωνει μωρε δεν εγινε και κατι,εχω τους τραπεζικους λογαριασμους εγω,μια χαρα,ζωη και κοτα.
Και αλληλοκερατωνονται αμοιβαια και εν γνωση τους κιολας.
Τα νεα ειδη ζευγαριων? Απο 2 που ξεραμε πηγαμε σε 4+ν πληθος σχεσεων?
Ειλικρινα απορω με τα οσα μαθαινω και βλεπω τριγυρω μου.
