Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι σε μια γνωριμία εν εξελίξει στην προσπάθεια διαχωρισμού αυθορμητισμού και στρατηγικής, θα χωνόταν σφήνα η σιωπή βάζοντας αυθαίρετα τίτλους τέλους. Πως στο καλό καταντήσανε έτσι κάποιοι άνθρωποι να μην μπορούν να πουν με λόγια σταράτα "Ξέρεις δεν μου κάνεις, δεν θέλω να προχωρήσω άλλο την γνωριμία μας, για τους εξής λόγους". Και σε παρατούν στο έλεος της σιωπής. Σε θεωρούν ένα ψευδώνυμο που μπορούν απλώς να το διαγράψουν από την λίστα τους.
Νομίζω πως φταίνε οι συμπεριφορές που εύστοχα περιγράφονται σε άλλο γειτονικό θέμα σχετικά με τα λεγόμενα "καλά παιδιά". Λυπάμαι αλλά σε αυτό φταίμε όσοι παρουσιάζουμε τέτοια συμπτώματα, όπως περιγράφονται στο εν λόγω θέμα, και δεν κάνουμε τίποτα για να τα αλλάξουμε. Δεν έχει να κάνει με την ηλικία είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα. Βέβαια άλλο τόσο και περισσότερο θλιβερό είναι να μην καταλαβαίνουν κάποιες να εκτιμούν το ενδιαφέρον και να το λαμβάνουν ως δεδομένο και κεκτημένο αλλά και να συμπεριφέρονται αδιάφορα. Κάποιες ψάχνουν απλώς να πουν τον πόνο τους σε έναν εκπρόσωπο του αντρικού φύλου. Να τονώσουν την αυτοεκτίμηση τους. Να νιώσουν επιθυμητές. Και μετά όταν χορτάσουν να εισπράττουν ενδιαφέρον από την άλλη πλευρά "στρίβειν δια της σιωπής".
Κάποιες/οι ίσως σκέφτονται "Όποιος κλαψομουριάζει, του Κουασιμόδου μοιάζει".
Δεν ξέρω, το σίγουρο είναι ότι δεν σταματώ να εκπλήσσομαι. Αλήθεια εσείς, άντρες και γυναίκες, όταν συνειδητοποιείτε ότι μια γνωριμία δεν είναι αυτή που ψάχνεται πως την λήγεται ? Μιλάτε ξεκάθαρα, στέλνετε μήνυμα με ταχυδρομικό περιστέρι, κάνετε σήματα καπνού, κάνετε την πάπια, σιωπάτε και αφήνετε τον άλλον να μαντέψει, Τι ?
Σίγουρα η ελπίδα πεθαίνει τελευταία αλλά δεν πάυει να έχει βιασθεί κατ'εξακολούθηση και κατά συρροή. Αλλά μιας και διανύουμε Μεγάλη Εβδομάδα αλλά είναι και Πρωτομαγιά, μακάρι η ελπίδα να ανθίσει και πάλι, η Λαμπρή να φωτίσει τα μυαλά όλων και η Ανάσταση να μας επισκεφτεί όλους ανεξαιρέτως.
Καλή συνέχεια,
Italian
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.