Γιατί αμφιβάλλεις τόσο πολύ; Η χώρα τα κάνει τα trends ή η εποχή; Άλλωστε γνωρίζεις καλά ότι η ύπαρξη της Τουρκίας διακυβεύεται πολύ περισσότερο απ'την υπαρξη της Ελλάδας και το λέω αυτό ως συμπέρασμα, με καμία καρατζαφερική διάθεση "το ελληνικό συμφέρον είναι η τουρκική ζημιά". Το να απορρίπτεις σαν ιδέα τα εθνικά κράτη που αποτελούν προιόν του 1800 είναι κάτι που γενικώς κυριαρχεί τον 21ο αιώνα και οφείλεις να το σεβαστείς, αν πιστεύεις στην ανθρώπινη εξέλιξη. Άλλωστε και το μαρξιστή να ρωτήσεις, που θεωρεί πρόοδο το σοσιαλισμό, δεν θα κατηγορήσει ποτέ την αστική τάξη του 1750 γιατί για τα τότε δεδομένα η αστική τάξη ήταν ό,τι πιο καινοτόμο. Αυτά σύμφωνα με το μαρξισμό πάντα, εγώ πιστεύω ότι ακόμη είναι η αστική τάξη έτσι αλλά αυτό είναι άποψή μου.
Βλέπω με λυπη μου πόσο "θαυμάζετε" την Τουρκία της στρατοκρατίας, της καταπίεσης, του οθωμανισμού και πόσο θα "θέλατε" και η Ελλάδα να είναι το ίδιο ανατολίτικη, καταφερτζού και ζόρικη, δείχνοντας έτσι το κόμπλεξ κατωτερότητας που κυριαρχεί σε κάποιους και το πόσο πολύ τελικά άλλα λέτε κι άλλα πιστεύετε, όταν απ'τη μια κατηγορείτε τον τούρκικο επεκτατισμό κι απ'την άλλη είστε συνεχώς με το παράπονο "οι Τούρκοι είναι καλοί πατριώτες, δεν ανέχονται μυγα στο σπαθί τους, εμείς πότε θα γίνουμε (καταντήσουμε) έτσι;". Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις πόσο αντιφατικό είναι αυτό, βρίσκω, πάντως, τη ρίζα του σε ραγιαδίστικες αντιλήψεις του 1700 που το όνειρό του ηταν να γινει τόσο ισχυρός όσο και ο κυρίαρχός του για να τον σφάξει μια μέρα με τον ίδιο πρωτόγονο τρόπο. Κρίμα να διαπιστώνω ότι 300 χρόνια το μυαλό αυτών των Ελλήνων δεν έχει εξελιχθεί καθολου.
